Filmy łoże śmierci

Ciężko chory Kazimierz Pawlak szuka spadkobiercy. Jedyną nadzieją jest wnuczka Ania.

Film rozgrywa się w krainie zalanej przez powódź o apokaliptycznych rozmiarach. Grupa ocalonych zamieszkuje skrawki suchego lądu i szykuje się do walki z bestiami, które pod wpływem kataklizmu przebudziły się z tysiącletniego snu. Główną bohaterką jest mała dziewczynka, mająca wyjątkowy kontakt ze światem natury. Swój dar przetrwania i niezwykłą mądrość przeciwstawi nadciągającemu niebezpieczeństwu.

Dom Cobb (Leonardo DiCaprio) nie ma sobie równych w wykradaniu cennych sekretów ukrytych w ludzkiej podświadomości podczas fazy snu, w której umysł jest najbardziej podatny na ingerencję z zewnątrz. Wyjątkowe umiejętności Cobba czynią z niego pożądanego gracza w świecie szpiegostwa przemysłowego, ale również i zbiega, któremu przyjdzie zapłacić za nie wysoką cenę. Teraz Cobb dostanie drugą szansę, jeśli tylko zdoła dokonać rzeczy niemożliwej: incepcji - zamiast skraść myśl, musi zaszczepić ją w czyimś umyśle. Jeśli im się powiedzie, Cobb i jego zespół dokonają zbrodni doskonałej. Ale nawet najbardziej precyzyjne planowanie czy wyjątkowe umiejętności nie są w stanie przygotować ich na spotkanie z niebezpiecznym wrogiem, który wydaje się znać ich każdy krok. Wrogiem, którego nadejście może przewidzieć tylko Cobb.

Wyobraźmy sobie świat, w którym ludzie mówią tylko prawdę. Do czasu, gdy pewien fajtłapa wymyśla kłamstwo.

Historia człowieka, który zamiast starzeć się – młodnieje.

Cierpiący na ostrą niewydolność nerek wujek Boonmee postanawia spędzić swe ostatnie dni w otoczeniu swoich bliskich na wsi. Dziwi go, że duch jego zmarłej żony opiekuje się nim, a jego zaginiony syn wraca do domu pod postacią zgoła inną niż powierzchowność człowieka. Rozważając przyczyny choroby Boonmee wędruje przez dżunglę z rodziną do tajemniczej jaskini na wzgórzu - tam urodził się po raz pierwszy...

„Zakonnica” w reżyserii Rivette oparta jest na powieści Diderota z 1760 roku, którą autor „Kubusia Fatalisty” miał napisać na podstawie prawdziwych wydarzeń i listów młodej dziewczyny zamkniętej w klasztornej celi. Odważna, jak na tamte czasy, kompromitująca Kościół, stan duchowny i szlachecki, „Zakonnica” musiała poczekać na wydanie 36 lat. A i tak wywołała skandal. Nadużycia władzy przez matki przełożone, okrucieństwo i homoseksualizm burzyły mit cnotliwego życia za murami klasztoru. Suzanne od początku pobytu w klasztorze nie ukrywa, że nie jest to jej miejsce i pragnie odejść, a tym samym naraża się na upokorzenia i kary. Jako ta, która chce zhańbić zakon, sypia na podłodze, jest pozbawiona czystej wody i toalety, siostry głodzą ją, plują jej w twarz, depczą po jej ciele. Kiedy wreszcie udaje jej się zmienić zakon, trafia pod skrzydła matki przełożonej, która kocha kobiety nie tylko czystą miłością do bliźniego… Dziewczyna podejmuje więc kolejne próby unieważnienia ślubów.

"Całe jej życie to zemsta za upiorną młodość", mawiał jej przyjaciel, dyrektor Olimpii, Bruno Coquatrix. Jej matka, pochodząca z Kabylii (Algieria), nie chce o niej słyszeć, a ojciec nie może się nią zajmować. Mała Edith Giovanni Gassion (Édith Piaf) spędza pierwsze lata życia u babki, właścicielki podejrzanego hoteliku w Normandii, dopóki ojciec, wędrowny "człowiek-guma" nie zabierze jej w trasę, by zbierała pieniądze pod koniec jego występów. Niezwykły los tej maleńkiej kobiety, która stała się największą damą francuskiej piosenki, nie był dotychczas nigdy opowiedziany w kinie. Reżyser Olivier Dahan ukazuje go w tym poruszającym filmie.

Zniesławiony, upokorzony i podupadły na zdrowiu, Oscar Wilde opuścił w 1897 roku podlondyńskie więzienie Reading, w którym przesiedział dwa lata za kontakty homoseksualne. Jego kariera nigdy nie wróciła już na dawne tory, a ostatnie lata życia słynny pisarz spędził w podrzędnym paryskim hotelu, posługując się przybranym nazwiskiem Sebastian Melmoth. Film opowiada właśnie o tym okresie, gdy załamany i bez grosza przy duszy były złotousty esteta i pięknoduch nieudanie próbuje radzić sobie na różne sposoby ze swym niespodziewanym upadkiem oraz świadomością, że ludzie, którzy niegdyś go kochali i podziwiali, w mgnieniu oka się od niego odwrócili. Snując wspomnienia o dawnym życiu, w szczególności szczęściu odczuwanym w towarzystwie własnych dzieci, Wilde przyjmuje do siebie powoli fakt końca znanego mu świata. W jego wnętrzu rozgrywa się dramatyczna walka: chciałby zniknąć, stać się niewidzialny dla innych, lecz nie potrafi pogrzebać wszystkich aspektów swej barwnej osobowości sprzed lat.

Buenos Aires, rok 1952. Właściciel kina (Gabriel Kraisman) przerywa seans banalnego, argentyńskiego melodramatu, by ogłosić smutną nowinę: Eva Peron (Madonna) - żona prezydenta Argentyny i duchowa przywódczyni argentyńskiego narodu - nie żyje. Zapłakana publiczność wsłuchuje się w słowa Che (Antonio Banderas (I)), który snuje opowieść o życiu Evity. Mała argentyńska miejscowość, rok 1926. Siedmioletnia Eva Duarte (María Luján Hidalgo), przyszła pani Peron, jako urodzona z nieprawego łoża nie może uczestniczyć w pogrzebie swego ojca. Bardzo to przeżywa, ale w końcu przedziera się przez kordon i całuje zmarłego na pożegnanie...