Filmy przyjaźń, plakat

Andy Dufresne jest młodym obiecującym bankierem. Jego życie zmienia się drastycznie, kiedy zostaje niesłusznie oskarżony o zamordowanie swojej żony i jej kochanka. Skazany na dożywocie, dostaje się do więzienia Shawshank, gdzie rządy sprawują sadystyczni strażnicy oraz dyrektor - hipokryta i oszust. Andy, żeby przeżyć lata jakie przyjdzie mu spędzić w celi, będzie musiał wykazać się sprytem i wolą przetrwania. Przygotowuje również misterny plan zemsty - tak zaskakujący, że zmyli nawet najbliższych współwięźniów.

Nastolatka z pomocą przyjaciół walczy z wampirami, demonami i innymi piekielnymi stworzeniami.

Treść filmu koncentruje się na grupie młodych małżeństw, których życie przecina się na placach zabaw, basenach i ulicach ich małej społeczności w zaskakujący i potencjalnie niebezpieczny sposób.

Akcja obejmuje okres od zimy 1957 do końca 1960, cofając się w retrospekcji do wypadków 1954 roku. Dały one początek narodowowyzwoleńczej walce ludu algierskiego. Opis ogranicza się do miasta Algier, a właściwie do jego arabskiej dzielnicy Kazby.

W 1980 roku władze radiokomitetu wysyłają do Gdańska nie stroniącego od alkoholu redaktora Winkla, aby zebrał informacje oczerniające jednego z organizatorów stoczniowych strajków, Maćka Tomczyka. Wspomnienia ludzi, z którymi Winkiel przeprowadza wywiady, wykorzystują prawdzie materiały filmowe z protestów 1968 i 1970 roku oraz z okresu powstawania wolnych związków zawodowych i narodzin Solidarności.

Grupa studentów pewnego uniwersytetu odkrywa, że ich znajomy haker nieświadomie otworzył tajemnicze przejście, przez które do naszego świata przedostają się mroczne siły.

Film ten toczący się w roku 1985 opowiada historię jednego ze studentów - Briana Jacksona, uczącego się na Uniwersytecie Bristol w Londynie. Brian będzie musiał poradzić sobie nie tylko w sprawach szkolnych, ale i sercowych...

Dla aktorki aktorstwo jest koniecznością, nawet jeśli doskonale wiemy, że sława już nie nadejdzie. Jest ich dwoje, Hélène (Hélène Surgère) i Sonia (Sonia Saviange), dzielą to samo mieszkanie i te same marzenia. Sonia jednak porzuciła ten zawód: podczas gdy Hélène prowadzi spektakl. Sonia pozostaje zamknięta w swoich czterech ścianach, w towarzystwie butelek alkoholu. Otoczone małym, zwariowanym lub nieszczęśliwym światem obie kobiety utrzymują relacje współudziału, czasem pełne nienawiści, w których teatr zawsze ma swoją rolę, a każda z nich jest publicznością swojego partnera. Przeszłość coraz bardziej ich łączy, a przede wszystkim ten sam mąż, o którego dziwactwach wspominają. Ale pieniądze wpływają rzadko: listy pisane przez Sonię w nadziei na znalezienie „klienta” dla Hélène przynoszą jej jedynie obsesję, która ma trudności z trawieniem. W końcu ich zmagania zostają złagodzone, gdy wdowa po mężczyźnie, z którym obie byli w małżeństwie, przekazuje im niewielki spadek...