Filmy praca

Zatrudniony przy wyrębie lasu wozak przechowuje swe wysokie zarobki na koncie założonym na hasło. Kiedy ulega wypadkowi, wszyscy z jego otoczenia zbiegają się i, udając współczucie, usiłują dowiedzieć się jak brzmi hasło, by wejść w posiadanie jego pieniędzy. Chory domyśla się prawdziwych motywów ich postępowania. Umiera nie wyjawiając hasła.

Etiuda dokumentalna gloryfikująca ludzi dobrej roboty, pracujących w nocy. Kiedy w domu gasną światła i dziecko kładzie się do snu, miasto nie zasypia. Są rzesze robotników, którzy ciężką, nocną pracą pomnażają dorobek ojczyzny i czuwają nad naszym bezpieczeństwem.

Pewien lew zamknięty w klatce w zoo, rozdrażniony przez zwiedzających, postanawia uciec do miasta. Sieje zamęt, wcielając się różne role i imając się rozmaitych zajęć, m.in. sterując ruchem drogowym.

Bohaterami Aby do świtu są pracownicy nocnej zmiany w sortowni prasy. Oni pierwsi mogą dowiedzieć się z gazet o najnowszych wydarzeniach w kraju.

Praca dyplomowa brytyjskiego reżysera zrealizowana pod opieką Stanisława Różewicza, pierwsza zachowana rejestracja treningu wokalnego i fizycznego aktorów, prowadzonego przez Jerzego Grotowskiego, obrazująca jego ówczesne badania nad działaniami rezonatorów. Materiał powstał w okresie przygotowań Teatru 13 Rzędów do spektaklu „Tragiczne dzieje doktora Fausta” wg Christophera Marlowa (premiera, zarazem polska prapremiera dramatu, 23 kwietnia 1963 roku). Zawiera ponad sześciominutowe fragmenty tego spektaklu, przedstawiające przede wszystkim Zbigniewa Cynkutisa w roli tytułowej, ale także Renę Mirecką (Mefista). Grotowski udzielił też wywiadu do filmu, został nagrany przy kościoła „na górce” w Opolu. Artysta był związany z miastem od 1959 do 1964 roku, kiedy kierował Teatrem 13 Rzędów, przekształconym z czasem w Teatr Laboratorium 13 Rzędów, działającym przy Rynku w klubie Maska. Film otrzymał Nagrodę DKF „Zygzakiem” na Festiwalu Filmów PWSTiF, Warszawa, 1964 rok.

Serial komediowy oparty na skeczach czyli tzw. sketch comedy. Na odcinek składa się kilka zabawnych scenek, opartych o humor sytuacyjny.

Film jest pewnego rodzaju studium psychologicznym dojrzałej kobiety, której spokój zburzony został nagle pod wpływem gwałtownego uczucia do młodego i niedojrzałego jeszcze partnera. Znana aktorka poznaje przypadkowo na wakacjach spędzanych samotnie nad jeziorem młodego studenta. Znajomość ich przekształca się stopniowo w romans, a ten z kolei – mimo próby zerwania, podjętej z jej strony – w trwałe uczucie. Za dużo jednak ich dzieli – w konsekwencji więc musi dojść do katastrofy. Następuje definitywna rozłąka. Aktorka przeżywa ostre załamanie i kryzys psychiczny i dopiero praca w teatrze pozwoli jej wrócić do równowagi.

Dokument Stanisława Kokesza analizuje, jak barwy z otoczenia wpływają na nasze samopoczucie i produktywność w czasie pracy.

Edward Etler w swoim dokumencie „Okolice peronów” stara się zwrócić uwagę widza, jak ciężka jest praca na kolei. Pokazuje nam, jak krok po kroku pracownicy naprawiają i konserwują zniszczone przez wandali wagony.

„Płyną tratwy” to dokument pokazujący ciężką i niebezpieczną pracę flisaków, którzy dzień w dzień muszą transportować rzeką setki kłód drewna. Śledzimy ich dzień pracy oraz wszystkie kolejne etapy transportu.