Filmy praca

Swój pierwszy film Godard poświęcił budowie zapory wodnej w Szwajcarii, La Grande-Dixence, na której wcześniej sam pracował. Operację: Beton również sam sfinansował. Niewielu krytyków obejrzało ten film, ale ci, którzy go widzieli, utrzymują, że stanowi on dzieło niezwykłe w karierze Godarda, ponieważ jest filmem tak zwyczajnym – klasycznym dokumentem, z literackim komentarzem i tradycyjną ścieżką dźwiękową, wykorzystującą fragmenty utworów Händla i Bacha. Za znamienny uznać jednak trzeba fakt, że reżyser rozpoczął swą karierę filmem o pracy, która będzie tematem wielu jego filmów.

Zabawki budują dla siebie własny dom. W pracy przeszkadza im lekkoduch pajacyk. Mimo to powstaje dom piękny i funkcjonalny. Widząc to, pajacyk przechodzi metamorfozę. Rozumie teraz, że nie można żyć bez pracy.

Film jest portretem Witolda Sobocińskiego, wybitnego operatora, współautora wielu dzieł Andrzeja Wajdy, Wojciecha Jerzego Hasa i Romana Polańskiego. Przedstawia artystę nie tylko jako geniusza sztuki operatorskiej i mistrza światła, ale i pogodnego, niezwykle wrażliwego człowieka. Dokument stanowi zapis aktywności artysty, rejestrowany na przestrzeni dwóch ostatnich lat przed śmiercią. Sobociński dzieli się wspomnieniami z planów zdjęciowych, a kamera towarzyszy mu podczas pracy i spotkań z bliskimi. Operator zdradza też tajniki warsztatu filmowego. Równolegle pokazane i omówione są najważniejsze dla bohatera fragmenty filmów. O Ziemi obiecanej czy Sanatorium pod klepsydrą opowiadają Daniel Olbrychski, Jan Nowicki, Maja Komorowska, Franciszek Pieczka, Krzysztof Zanussi i inni.

Grupka przyjaciół korzysta z każdej okazji, by wyrwać się z zatłoczonego blokowiska. Dorośli nie mają czasu zajmować się codziennymi sprawami - zakupami, porządkami, wyprowadzaniem psów na spacer. Dzieci mogą ich zastąpić, oczywiście za drobną opłatą. Przysłuchujący się naradzie Starszy Pan, który przesiaduje na ławce z tą samą od lat gazetą w ręku, pomysł założenia własnego przedsiębiorstwa ocenia jako mistrzowskie posunięcie. Dzieci z zapałem urządzają siedzibę firmy. Robert mianuje siebie szefem - "bo do tego trzeba mieć aparycję i być mężczyzną". Piotrek zostaje głównym księgowym, Marcin rozwozi mleko i poranną prasę, Mimo przejściowych kłopotów, interes kwitnie. Nikt nie przejmuje się utyskiwaniem staruszki o kulach, że usługi są zbyt drogie, ani jedynkami w szkole. Gdy w grę wchodzi biznes, trzeba zapomnieć o ambicjach, twierdzi szef. Jego największą troską jest dbanie o wizerunek firmy. Kupuje wszystkim pracownikom telefony komórkowe, stale myśli o tym, jak walczyć z konkurencją. Nie ma czasu pójść z dziewczyną do kina, nawet w jej urodziny. W idealnie zorganizowanej firmie coś się psuje. Magda chce się pobawić przynajmniej w niedziele, Marcin zamierza nadrobić zaległości w szkole. Szef zwierza się księgowemu z kłopotów, ale Piotrek twardo domaga się zapłaty, zanim udzieli Robertowi przyjacielskiej rady. Pochłonięte zarabianiem pieniędzy dzieci, które dotychczas tak świetnie naśladowały dorosłych, zaczynają dostrzegać, że niepostrzeżenie wpadły w pułapkę.

Satyra na niezbyt eleganckie zachowania Polaków. Film wskazuje m.in., że nie należy wyrzucać niedopałków papierosów gdzie popadnie, a jeść trzeba kulturalnie.

Strefa przemysłowa w Ammanie w Jordanii. Jeden z pracowników niższego szczebla załamuje się i decyduje się na akt desperacji.

Kamera rejestruje próbę ćwiczeń aktorów cyrkowych. Reżyserowi udało się pokazać wyjątkowy wysiłek oraz emocje akrobatów oraz ich dążenie do perfekcji i walkę z własnymi, fizycznymi ograniczeniami.

Filmowa opowieść o ciężkiej pracy stoczniowców ze stoczni okrętowych Gdańsk-Gdynia. Tu powstają wielkie transportowce, trawlery, kutry rybackie i drobnicowce, które żeglują po wszystkich morzach świata. Śledzimy proces budowy statków i ich wodowanie.

Praga, rok 1908. Uroczyście ubrani ludzie i udekorowane kwiatami powozy.

Peter, młody nicpoń, syn ciężko pracującego właściciela hotelu, nie ma ochoty pracować. Przyłącza się do komuny "White Elephants". Organizacją kieruje Nina (Margaret Lockwood) i jej siostra Heidi (Jean Simmons)...