Filmy perkusja

Nastolatka z pomocą przyjaciół walczy z wampirami, demonami i innymi piekielnymi stworzeniami.

Wyreżyserowana przez Davida Bowersa (Astro Boy) druga z ekranizacji serii bestsellerowych, wydanych także w Polsce książek dla dzieci Jeffa Kinneya o niesamowitych perypetiach obdarzonego oryginalnym poczuciem humoru nastolatka, który zmagania ze światem opisuje w prowadzonym przez siebie dzienniku.

Last Days w reżyserii Gusa Van Santa to próba rekonstrukcji zdarzeń towarzyszących ostatnim dniom życia Kurta Cobaina, legendarnego lidera grupy Nirvana. Próba, gdyż rzekomo samobójcza śmierć "Duchowego Przywódcy Pokolenia X" nadal pozostaje enigmą. Bohater filmu, Blake (Michael Pitt) jest wybitnie uzdolnionym i równie wybitnie kontrowersyjnym muzykiem, którego pasja tworzenia zawiodła w mroczny kąt samotności. Obowiązki dnia codziennego kradną mu oddech, a przyjaźń staje się drogą przez męki. Razem z Blakiem spędzamy długie, czarne godziny w domku pośród lasu.

Niewinni czarodzieje to studium psychologiczne dwojga młodych ludzi. On – to młody lekarz sportowy, „po godzinach” jazzman w piwnicy muzycznej. Nie ma wygórowanych ambicji, marzy o domku i samochodzie, do uczuć nie przywiązuje większej wagi. Ona – to dziewczyna spotkana przypadkowo w lokalu muzycznym. Nic bliższego o niej nie wiadomo. Ta para spędza ze sobą noc, prowadząc swoistą grę miłosną na miny i pozy, a jednak jest coraz bardziej sobą zafascynowana.

Obraz ukazuje historię kobiecej kapeli rockowej The Runaways. Grupa powstała z inicjatywy perkusistki Sandy West i gitarzystek Joan Jett oraz Lity Ford w roku 1975. Wokalistką została Currie. Wkrótce muzykalnymi dziewczętami zainteresował się menedżer Kim Fowley, który wylansował zespół bazując na niezwykłym jak na owe czasu wizerunku rockmanek odzianych w bieliznę i skórę. W krótkiej lecz burzliwej karierze panie z The Runaways doczekały się przebojów takich, jak "Cherry Bomb", "Queens of Noise" czy "Born to Be Bad". Zespół zakończył działalność w roku 1979. Cheri Currie dołączyła do zespołu gdy miała zaledwie 15 lat - tyle samo, co dziś Dakota Fanning. Wokalistka eksperymentowała z narkotykami i nie stroniła od zakrapianych imprez.

Dla nastoletnich wyrzutków Huntera i Kevina droga do sławy jest prosta: poświęcić się metalowi. Wygrać bitwę zespołów. I zdobyć chwałę godną bogów.

Lata 20-te w ZSRR, czasy nowej polityki ekonomicznej. Studenta odeskiego technikum muzycznego Kostię Iwanowa zainteresował nowy trend w muzyce – jazz. To właśnie przez tę pasję, komsomolca wyrzucają z technikum i stawiają przed wyborem – nauka lub ulubiona muzyka. Kostia wybiera jazz i pragnie stworzyć swój własny jazz-band. W odpowiedzi na ogłoszenie zgłasza się dwóch kolegów - muzyków – Stiopa i Żora. Pierwszy gra na bandżo, drugi na perkusji. Kostia zainteresuje ich jazzową pasją i tak oto nowy jazz-band rozpocznie swoje próby…

"24 Hour Party People" to historia muzycznej sceny Manchesteru, od punka, do początku muzyki rave, widziana oczami Tony'ego Wilsona, dziennikarza, właściciela wytwórni płytowej Factory Records i klubu muzycznego Hacienda. Film opisuje jego związki z takimi zespołami jak Joy Division, czy Happy Mondays.

Brennan (Will Ferrell) i Dale (John C. Reilly), dwóch obiboków w średnim wieku na skutek ślubu dotychczas samotnych rodziców zostaje zmuszonych do dzielenia pokoju. Kiedy nieustające bitwy o pilota i własność osobistą pomiędzy „nagłymi" braćmi odbijają się na dopiero co zawartym małżeństwie, młodzieńcy postanawiają uknuć plan mający pojednać ich rodziców.

Główne role grają Doris Day i James Stewart. Wcielają się oni w postacie Bena i Jo MacKenna, małżeństwa wypoczywającego na wakacjach w Maroku w towarzystwie ich syna Hanka. Po tym jak na rynku w Marakeszu w ramionach Bena ginie francuski szpieg, para dowiaduje się, że ich syn został uprowadzony do Anglii. Nie wiedząc, komu mogą zaufać, małżeństwo MacKenna zostaje wplątane w międzynarodową aferę szpiegowską. W krótce, w miarę jak będą zbliżać się do odkrycia prawdy, okaże się, że ich życie wisi na włosku. Finalna scena rozgrywa się w londyńskim Royal Albert Hall.