Filmy samotność, okno

Doktor Tess Coleman nie od dziś ma kłopoty z porozumieniem się ze swoją nastoletnią córką, Anną. Lekceważy jej marzenia o muzycznej karierze, nie darzy też sympatią jej chłopaka, Jake’a. Za to dziewczyna nie akceptuje narzeczonego matki, którego uważa za nudziarza i sztywniaka. Pewnego dnia, za sprawą magicznego działania chińskich ciasteczek z wróżbą, matka i córka zamieniają się ciałami – matka nieoczekiwanie przybiera postać nastolatki, a córka uwięziona zostaje w skórze czterdziestokilkuletniej kobiety.

Na bezbronnych mieszkańców niewielkiego, nadmorskiego miasteczka, zaczynają napadać hordy oszalałych ptaków.

Oskar, 12-letni chłopiec dręczony przez rówieśników, znajduje bratnią duszę w osobie Eli, dziewczynki, która wprowadziła się z ojcem do mieszkania obok. Nowi sąsiedzi skrywają jednak mroczną tajemnicę.

Historia pokazuje konflikt pokoleń na przykładzie surowego, prostolinijnego farmera - ojca, a jednym z jego synów - urodzonym buntownikiem, który rozpaczliwie chce poznać swoją matkę, właścicielkę domu publicznego w pobliskim Monterey.

Polański wciela się w postać Trelkovskiego, cichego i niepozornego urzędnika, którego szare życie wypełnia się strachem i grozą, kiedy wprowadza się do nowego mieszkania. Do narastającej paranoi przyczyniają się inni lokatorzy, którzy nie zrobią niczego, by pomóc mu opanować obsesję na tle tragicznego losu poprzedniej lokatorki. Czy lęki Trelkovskiego są istotnie uzasadnione czy też są po prostu wynikiem jego prawdopodobnego załamania nerwowego?

8-letni Kevin McCalister Macauley Culkin staje się "panem na włościach", gdy jego rodzina w ferworze pakowania zapomina go zabrać na świąteczne ferie.To co z pozoru wydawało się być spełnieniem marzeń: nie ma rodziców, nie ma strofowania, jest pełna swoboda i żadnych awantur, stało się prawdziwym utrapieniem. Kevin musi ochronić dom przed włamywaczami Joe Pesci i Daniel Stern używając całej swej dziecięcej wiedzy z zakresu robienia psikusów i montowania pułapek.

Filmu "Do ciebie, człowieku" nie da się streścić ani opowiedzieć. Trzeba go obejrzeć. Zobaczyć staruszka poruszającego się za pomocą balkonika, który ciągnie za sobą skrępowanego smyczą psa. Zobaczyć, jak nikogo wokół to nie dziwi. Smutne? Tak. Komiczne? Bardzo. Takich scen jest wiele. Bo "Do ciebie, człowieku" jest specyficznym, brawurowo pomyślanym rejestrem przeróżnych stron ludzkiej egzystencji, ilustracją starego skandynawskiego przysłowia: „Człowiek jest radością dla drugiego człowieka, ale też może być źródłem bólu”. Burząc przyzwyczajenia widza, odchodząc od chronologii i spoglądania na rzeczywistość jako ciąg przyczyn prowadzących do określonych skutków Andersson uzyskał przejmujący efekt – wrażenie, że oglądamy własne życie, nad którym ktoś z uwagą się pochylił.

Młoda kobieta (Juliette Lewis) wprowadza się do mieszkania, odziedziczonego po babci. Jej chłopak (William Hurt) nie zabardzo jest zadowolony z tego pomysłu. Jane jednak chce się usamodzielnić i postanawia zamieszkać sama. Poznaje nowych sąsiadów, którzy są strasznie dziwni. Najbardziej dokuczliwa jest jednak 80-letnia staruszka, która mieszka pod nią. Przeszkadza jej wszystko, a jej drzwi do mieszkania są ciągle zamknięte. Jane zostaje przez nią terroryzowana...

Bohater filmu dowiaduje się, że jego matka wychodzi za mąż. Z początku wcale się tym nie przejmuje. Jednak kiedy okazuje się, że wybrankiem mamy jest nauczyciel w-fu - tytułowy Pan Woodcock, postanawia wrócić do domu. Chce powstrzymać ją od poślubienia mężczyzny, który zamienił jego pobyt w szkole w piekło...