Filmy syn, policja, strach

Nastolatka z pomocą przyjaciół walczy z wampirami, demonami i innymi piekielnymi stworzeniami.

Na odludziu znaleziono ciało pięknej dziewczyny. Wszystko wskazuje na to, że ofiara nie zmarła śmiercią naturalną. Dwaj patolodzy sądowi - ojciec i syn - muszą w ciągu jednej nocy ustalić przyczynę zgonu. To najlepsi specjaliści w mieście, pokładający bezgraniczną wiarę w siłę ludzkiego rozumu. Pracują metodycznie i spokojnie, odrzucając tropy, których nie da się wyjaśnić naukowo. Wkrótce jednak zmuszeni będą zweryfikować wszystkie swoje przekonania. Gdy zaczną pojmować sens prawdy, na której trop wpadli, będzie już za późno na odwrót. A nic z czym się dotąd zetknęli nie przygotowało ich na konfrontację z tak niepojętym koszmarem.

Opowieść o oddanym ojcu, cierpiącym kochanku, zamkniętym w sobie synu, nielegalnym przedsiębiorcy, żyjącym w zapomnianej części Barcelony mężczyźnie o imieniu Uxbal. Najważniejsza dla niego jest walka z niebezpieczeństwem zagrażającym miłości, jego dzieciom, a także jemu samemu.

Emerytowany podoficer postanawia wyjaśnić okoliczności zaginięcia swego syna. Nie przypuszcza jak będzie to trudne i bolesne.

Młoda kobieta (Juliette Lewis) wprowadza się do mieszkania, odziedziczonego po babci. Jej chłopak (William Hurt) nie zabardzo jest zadowolony z tego pomysłu. Jane jednak chce się usamodzielnić i postanawia zamieszkać sama. Poznaje nowych sąsiadów, którzy są strasznie dziwni. Najbardziej dokuczliwa jest jednak 80-letnia staruszka, która mieszka pod nią. Przeszkadza jej wszystko, a jej drzwi do mieszkania są ciągle zamknięte. Jane zostaje przez nią terroryzowana...

María (Elena Anaya) wraz swoim synem wybiera się w rejs, by odpocząć od miejskiego życia. Niestety, na promie jej syn ginie, a poszukiwania nie przynoszą sukcesu. Po kilku miesiącach policja odnajduje ciało pewnego chłopca, które trzeba zidentyfikować poprzez próbki DNA. Wyczekując na wyniki, María dowiaduje się, że na wyspie Hierro zaginął inny chłopiec.

Walter wychodzi z więzienia i wprowadza się do nowego mieszkania. Próbując uporządkować swoje życie, znajduje nową pracę i odnawia znajomość z dawną dziewczyną. Kilka dni po przeprowadzce zaczyna słyszeć dziwne odgłosy. Zaintrygowany postanawia dowiedzieć się co to takiego. Ale prawda może okazać się bardzo niebezpieczna, bo kilka lat wcześniej dokonano tam zabójstwa, któremu nie zapobiegli inni mieszkańcy, a duchy ofiar wciąż przebywają w budynku i pragną zemsty.

Tomek- bramkarz pierwszoligowego klubu zwolniony z powodu kontuzji - to wdowiec wychowujący trzynastoletnią córkę Martę. Mając na uwadze jej dobro postanawia wyprowadzić się z podrzędnej dzielnicy Warszawy, w której przez kilka ostatnich lat był zmuszony wynajmować mieszkanie. Jego wybór pada na Konstancin - ekskluzywną, podwarszawską miejscowość, gdzie Marta miałaby szansę na dobrą szkołę, lepsze sąsiedztwo i bardziej odpowiednie towarzystwo. Żeby jednak jego marzenie mogło się spełnić Tomek w nowym miejscu musi znaleźć zarówno mieszkanie, jak i pracę. Tomek w trakcie swoich poszukiwań przypadkowo spotyka Barbarę (Elżbieta Słoboda), która - nie zawracając sobie zupełnie głowy takim drobiazgiem, jak płeć - przystojnego czterdziestokilkulatka uważa za odpowiednią osobę na stanowisko prowadzącego dom jej córki, Agaty.

Kiedy w wigilię Strzeżenia Wiedźm znika Wiedźmikołaj, Śmierć postanawia przejąć jego obowiązki.

Rodzina Barańskich mieszka na przedmieściu. Matka całkowicie poświęca się roli pani domu, co jest źródłem jej nieustającej frustracji. Ojciec utrzymuje rodzinę, ale to nie jego zdanie jest w domu najważniejsze. Model życia Leszczyńskich jest zupełnie inny. Matka jest rozwódką. Ze swojego pierwszego związku ma dorastającą córkę, a z obecnego małżeństwa kilkuletniego syna. Spełnia się zawodowo, podczas gdy jej mąż zmaga się nie tylko z wychowaniem dzieci, ale również z własną niemocą w kwestii ponownego wyboru ścieżki kariery zawodowej. Jest bezrobotny. Choć Barańscy hołdują wartościom konserwatywnym, a Leszczyńscy wydają się być postępowymi intelektualistami, okazuje się, że tak naprawdę więcej ich łączy niż dzieli. Dobre chęci rodziców przynoszą często opłakane, choć zabawne rezultaty.