Filmy deszcz, budzik

Film opowiada historię ich rocznego związku w retrospektywie. Matt, zafascynowany Antarktydą, odwiedza „biały kontynent”, gdzie wspomina swój romans z Lisą. Porównuje pobyt na Antarktydzie do pobytu „dwojga ludzi w łóżku – klaustrofobia i agorafobia w jednym miejscu”. Obrazy wiecznych lodów płynnie przechodzą w ujęcia koncertów: Primal Scream, Super Furry Animals, Elbow, The Von Bondies, Franz Ferdinand, Black Rebel Motorcycle Club, The Dandy Warhols, a także Michael Nyman.

Dan Millman jest utalentowanym młodym atletą marzącym o złocie olimpijskim, który zrobi wszystko by być najlepszym. Osiąga sukces za sukcesem, ma trofea, szybkie motory, dziewczyny i jest zapraszany na wiele imprez. Życie Dana ulega gwałtownej zmianie gdy na stacji benzynowej poznaje człowieka. Zna on klucz do zupełnie innego świata: świata siły i zrozumienia. Nastolatek uświadamia sobie, że przed nim jeszcze długa droga do stania sie naprawdę wielkim.

Nękany przez ojczyma Eric odgrywa się na otoczeniu w jedyny znany sobie sposób – bijąc każdego, kto stanie mu na drodze. Wyrzucony ze szkoły dostaje jeszcze jedną szansę: naukę w prestiżowej prywatnej szkole z internatem. Radość opuszczenia toksycznego domu gaśnie w chwili, gdy uświadamia sobie, że również tam zło jest częścią panującego porządku… Czy jest w nim miejsce na przyjaźń i miłość? I czy Eric będzie do nich zdolny?

W Wigilię świąt Bożego Narodzenia w 1914 r. w okopach żołnierzy niemieckich, francuskich i angielskich doszło do spontanicznego zawieszenia broni. Przyczyniła się do tego głośno śpiewana kolęda. Duńska śpiewaczka Anna Sorensen (Diane Kruger) zostaje zaproszona blisko linii frontu, by zaśpiewać dla niemieckich oficerów. Kiedy rozbrzmiewa kolęda "Cicha noc", żołnierze z przeciwnych stron wychodzą z okopów i razem uczestniczą we mszy. Nazajutrz dzielą się jedzeniem, odbywa się nawet mecz piłki nożnej. Ale przecież zawieszenie broni nie może trwać wiecznie...

Rodzina Barańskich mieszka na przedmieściu. Matka całkowicie poświęca się roli pani domu, co jest źródłem jej nieustającej frustracji. Ojciec utrzymuje rodzinę, ale to nie jego zdanie jest w domu najważniejsze. Model życia Leszczyńskich jest zupełnie inny. Matka jest rozwódką. Ze swojego pierwszego związku ma dorastającą córkę, a z obecnego małżeństwa kilkuletniego syna. Spełnia się zawodowo, podczas gdy jej mąż zmaga się nie tylko z wychowaniem dzieci, ale również z własną niemocą w kwestii ponownego wyboru ścieżki kariery zawodowej. Jest bezrobotny. Choć Barańscy hołdują wartościom konserwatywnym, a Leszczyńscy wydają się być postępowymi intelektualistami, okazuje się, że tak naprawdę więcej ich łączy niż dzieli. Dobre chęci rodziców przynoszą często opłakane, choć zabawne rezultaty.