Filmy jamnik

Lata 30., Włochy. Marcello Clerici (Jean-Louis Trintignant) pracuje dla rządu jako tajny agent. Aby uzyskać wyższy status społeczny, żeni się z bogatą Giulią (Stefania Sandrelli). Dostaje nowe zadanie, ma rozpracować profesora Quadriego (Enzo Tarascio), mieszkającego w Paryżu działacza antyfaszystowskiego. Wybiera się więc z nowopoślubioną żoną w podróż poślubną do Francji.

Żyjąca karierą warszawianka, która nie lubi psów, musi z powodów zawodowych jechać do Krakowa, gdzie poznaje uroczego wdowca, jego syna i ich czworonożnego pupila.

Finansowy superman Sherman McCoy (Tom Hanks) wiedzie spokojne życie, aż do chwili, gdy jego kochanka Maria Ruskin (Melanie Griffith) potrąca jego samochodem czarnoskórego chłopca. Kiedy dziennikarz Peter Fallow (Bruce Willis) podburza opinię publiczną serią wykręcających fakty artykułów w brukowcu, ta sprawa zostaje nagłośniona i wykorzystana przez ludzi pragnących za jej pomocą zrobić karierę polityczną.

Krótkometrażowy film Janusza Majewskiego jest jego debiutem jako dyplomowanego reżysera. W tym absurdalno-fantastycznym (w sensie gatunku filmowego) obrazie obsada jest iście gwiazdorska: Wiesław Michnikowski, Kalina Jędrusik, Franciszek Pieczka, Lucyna Winnicka czy Krystyna Feldman. Ale nie powinni go oglądać ludzie szczególnie wrażliwi na punkcie zwierząt (zwłaszcza psów).

Rasowa jamniczka ma kilkoro szczeniaków. Jeden z nich okazuje się jednak kundelkiem. Choć równie sprawny i niemal identyczny, jak jego rodzeństwo, nie ma szans na prestiżowej wystawie psów. Kiedy jego jamnicza rodzina zaczyna się od niego dystansować, z pomocą przychodzi mu mała dziewczynka.

„Tak działa elektryczna mechaniczna stukawka pukawka. Tak działa elektrokapuściocha. Tak działa agrafka. I inne okropnie złożone wynalazki (kapacytron wiśniowy, koziówka stalowa oraz piłupdziwula dyfuzyjna). A jak działa jamniczek?” Na to, i wiele innych „okropnie złożonych” pytań odpowiada krótkometrażowy film animowany Juliana Antonisza, w którym wykorzystano niekonwencjonalne techniki filmowe, takie jak wycinankę, rysunek, filmowanie reakcji chemicznych, czy wydrapywanie obrazów na taśmie filmowej. Komentarz, ze wspaniałym kresowym akcentem, czyta pensjonariuszka krakowskiego domu starców. Z animacji, która w 1972 roku została na Krakowskim Festiwalu Filmowym nagrodzona Brązowym Lajkonikiem za „oryginalną wyobraźnię, wysokie walory plastyczne oraz za inteligentną parodię stereotypów myślowych”, dowiadujemy się, że „Jamniczek posiada głowę, kiszkę (bo wszystko, co żyje, posiada w środku jakąś kiszkę) i tylną część ciała. Oraz trzy stany emocjonalne”. Oraz że nie powinniśmy niszczyć jamniczka ani elektrokapuściochy, bo „to są potrzebne nam zwierzątka.” Niszcząc jednego motyla, niszczmy wysokiej klasy sprzęt biologiczny! Chyba nie można w bardziej humorystyczny i przekonujący sposób zawrzeć przesłania o potrzebie ochrony naturalnego środowiska człowieka oraz wartości humanistycznych (co podkreślali krytycy po premierze filmu).