Filmy schron, rosja

Józef (Polívka) oraz jego żona, Maria (Šišková), wiodą swój żywot pod reżimem Nazistów, podczas gdy ich żydowski sąsiad (Kassai) pojawia się w mieście po ucieczce z obozu. Para niechętnie zgadza się ukrywać młodego człowieka w małym ciasnym pokoju, niewygodna umowa pomiędzy nimi trwa przez kilka lat, cała trójka uczy się żyć w codziennym strachu przed odkryciem i skazaniem.

Rok 2070, postapokaliptyczne ruiny Moskwy zniszczonej w czasie wojny jądrowej. Resztki mieszkańców żyją w podziemnym schronie – a właściwie prawie mieście. Najpopularniejszą rozrywką jest tutaj turniej tańca, w którym startuje młodzież, ale nie są to zwykłe zawody – to igrzyska śmierci, gdzie na Arenie przeżyć może tylko zwycięzca. Z ciał pokonanych tancerzy wytwarzana jest energia zasilająca pole siłowe chroniące podziemne miasto przed promieniowaniem. Utarty schemat widowiska zostaje zburzony przez chłopaka, który postanawia uratować swoją dziewczynę, mającą umrzeć przegraną zawodniczkę…

Piękna historia romantycznej i głęboko tragicznej miłości pary kochanków, których szczęściu przeszkodziła wojna. Nie ma tu monumentalnych scen batalistycznych czy łopoczących sztandarów. Kałatozow pokazuje wojnę z całą jej siłą niszczącą człowieka fizycznie i degradującą moralnie. Akcja filmu toczy się głównie na zapleczu frontu i ukazuje codzienny morderczy wysiłek ludzi rzuconych w wir wojennej machiny.

Film, nagrodzony Oscarem przez Amerykańska Akademię, który powstał w oparciu o słynną powieść Güntera Grassa pod tym samym tytułem, portretuje mieszkańców Gdańska – Polaków, Niemców i Kaszubów – na tle historycznych wydarzeń pomiędzy rokiem 1924 i końcem II wojny światowej. Bacznym obserwatorem owych zdarzeń jest Oskar Matzerath, nad wiek rozwinięty chłopiec, którego świat dorosłych napawa sceptycyzmem i niechęcią. Nie chcąc stać się jego częścią, w dniu trzecich urodzin postanawia, że nie będzie dalej rosnąć. Z okazji urodzin rodzice kupują mu blaszany bębenek, który odtąd będzie jego nieodłącznym towarzyszem. Głośnym bębnieniem i przenikliwym wrzaskiem chłopiec potrafi kruszyć szkło, tym samym protestując przeciwko braku zainteresowania i kłamstwom dorosłych.