Animowany 1981

Cykl Polskich Kronik Non-Camerowych, których ostatecznie powstało 12, to ironiczna odpowiedź Juliana Antonisza na niedogodności czasów PRL-u. Filmy tworzone, jak sugeruje tytuł, bez użycia kamery i wzorem kronik o najnowszych wydarzeniach z kraju i ze świata, połączyły w wyjątkowej formie absurdalny humor z ciekawą estetyką płynnych kadrów i kolorów. Obrazy malowane bezpośrednio na taśmie zmieniają się w pulsującym rytmie; twarze, budynki, przedmioty nabierają witalności. W tym pastiszu trudno doszukać się nadrzędnej narracji, prezentuje raczej wycinki rzeczywistości i wydarzenia, które zostają zjednoczone w specyficznym prześmiewczym dystansie. W pierwszej kronice znalazły się odniesienia do takich zagadnień jak gospodarka polska w kleszczach kryla, wytrysk ropy w Karlinie, tajemnica U-25 rozszyfrowana, sensacyjno-secesyjny fotoplastikon zlikwidowany, sytuacja w kosmosie...

Antologia 8 i ¾ makabrycznych i absurdalnych żartów. Dowcipne dusze zmarłych, ludobójcze zwierzęta, śmiertelne wyczyny sportowe i wizyty u lekarzy. Każde życie kończy się śmiercią, chociaż na rozmaite sposoby.

Film jest „przeróbką” pierwszego filmu w historii kina, a mianowicie Wyjścia robotników z fabryki braci Lumière. Reżyser Józef Piwkowski ukazuje tak jakby kulisy kręcenia tegoż dzieła poddając je różnorakim przetworzeniom.

Bohaterem serii jest Pacyk - chłopiec z okładki bloku rysunkowego, który ożywa i staje się trójwymiarową lalką. Przy pomocy przyborów szkolnych wyczarowuje kolorowy świat.

Konflikt międzypokoleniowy występował również w sowieckim Imperium. Pärn ukazuje napięte stosunki pomiędzy konformizmem i niezależnością, apelując do starszych, by nie łamali kręgosłupów moralnych młodym.

Ciąg obrazów zmontowanych na zasadzie strumienia mikrozdarzeń: dwie szklanki na kontuarze pustego dworcowego baru, gazeta niesiona przez wiatr po peronie, przejeżdżający pociąg, wzlatujące w powietrze ptaki, dziecięcy wózek zjeżdżający ze schodów. Obrazy pozornie bez związku, celebrowane w zwolnionym rytmie układają się w katalog filmowych cytatów i odwołań bliskich prywatnym fascynacjom autora.

Wielka kamienica przechodzi przez łąkę na której pasie się krowa. Pasący chłopiec przeciera oczy ze zdumienia. Kamienica idzie dalej i napotyka na jezioro, w którym się powoli zagłębia i znika w czeluści.

Do starego hotelu przybywa mężczyzna z psem. Długo czekają na załatwienie formalności. Nadchodzi północ. Zza zegara wychodzi kościotrup kobiety i zaczyna uwodzić mężczyznę. Ten w popłochu ucieka. Po chwili pojawia się pies z...

Na lotnisku dwaj pasażerowie w oczekiwaniu na samolot wymieniają się opowieściami o wypadkach, o których przeczytali w gazecie. Sensacja goni sensację. Niebawem sami staną bohaterami takiej opowieści.

Dowcipna interpretacja klasycznych baśni, tym razem dla dorosłych. „Nowe szaty cesarza”, „Królewna Śnieżka”, „Czerwony Kapturek” bez cenzury. Za nagim królem z dzwoneczkiem między nogami biegną przez miasteczko roześmiane kobiety. Czerwony Kapturek obnaża się przed zaskoczonym wilkiem. Śnieżka oszałamia krasnoludki i leśną zwierzynę bujnym biustem. W animacji Macieja Albrechta baśnie Jana Christiana Andersena, braci Grimm i inne motywy zyskują na atrakcyjności dla widza, który wydawałoby się już wyrósł z bajek.