Filmy Brazylia

Tylko jeden film pokonał w Brazylii w zestawieniach box-office'u Avatara. Elitarni - ostatnie starcie potrzebował zaledwie trzech tygodni na zdobycie tytułu największego hitu XXI wieku. Na ten wynik zapracował nie tylko świetny scenariusz, ale przede wszystkim brawurowo zrealizowane sceny akcji. "Zebraliśmy wspaniałą ekipę od efektów specjalnych" – mówi reżyser filmu Jose Padilha, w tym m.in. takich specjalistów jak Bruno Van Zeebroeck (Transformers), William Boggs (Spiderman) czy Keith Woulard (Dzień Niepodległości). Elitarni - ostatnie starcie to mistrzowsko zagrane kino akcji. Kojarzone głównie z karnawałem - Rio, stanie się miastem pełnym gniewu. W świecie bez zasad, po dwóch stronach barykady staną oddziały specjalne, dowodzone przez kapitana Nascimento (w tej roli Wagner Moura) i bezwzględni bossowie ulicznych gangów.

W niewyjaśnionych okolicznościach mieszkańcy pewnego miasta tracą wzrok. Nagła choroba rozprzestrzenia się z taką prędkością, że wkrótce porzucone zostają wszelkie próby znalezienia lekarstwa, gdyż każdy kontakt z zarażonym powoduje utratę wzroku. Wśród ludzi wybucha panika. Władze są coraz bardziej bezradne, w obliczu szerzącej się epidemii decydują się odizolować chorych w opuszczonym szpitalu psychiatrycznym i poddać ich kwarantannie. Wraz z gwałtownie rosnącą liczbą pacjentów dramatycznie pogarsza się ich sytuacja. Stopniowo wyczerpują się zapasy jedzenia, zaczyna się walka o władzę. Jeden ze zbuntowanych pacjentów (Gael García Bernal) posuwa się do niewyobrażalnej brutalności stając się samozwańczym przywódcą jednej z grup. Do szpitala trafia także kobieta (Julianne Moore (I)), która pozorując utratę wzroku, postanawia towarzyszyć swojemu mężowi. „Miasto ślepców” to przerażająca wizja apokalipsy, która nagle urzeczywistnia się w bezimiennej metropolii.

Po zakończeniu trwającego dekadę związku filmowiec João staje na rozdrożu zarówno w życiu osobistym, jak i zawodowym. Próbuje przebić się do branży filmowej, ale kończy reżyserując amatorskie filmy erotyczne. Dzięki wsparciu wiernych przyjaciół w końcu otwiera się na nowe osoby i zaczyna chodzić na randki. Wśród nowych romansów odnajduje nowe inspiracje. Ale czy mają szansę na filmowe szczęśliwe zakończenie?

Oparty na prawdziwej historii film opowiada historię 80-letniej kobiety, która w pojedynkę rozbiła gang przemytników narkotyków w Copacabanie. Nina (Fernanda Montenegro) jest starszą kobietą, która mieszka sama i czuje się przygnębiona rosnącą przemocą w jej okolicy. W obliczu konfliktów z sąsiadami postanawia filmować ze swojego okna ruchy handlarzy narkotyków, mając nadzieję na współpracę z policją. Po miesiącach rejestrowania podejrzanych działań jej inicjatywa przykuwa uwagę dziennikarza, który przychodzi do Niny i oferuje wsparcie w jej misji.

Zamknięci w tym samym domu na kwarantannie, para dzieli się swoją rutyną w pozornym spokoju. Odkrycie tajemnicy sprawi jednak, że wspólne życie stanie się koszmarem.

W tym ekscytującym dokumencie brazylijski tancerz uliczny trenuje do wielkiego konkursu i zagłębia się w kulturę, która dała głos niezliczonym tancerzom i tancerkom.

77-letnia Tereza, całe życie spędziła w małym uprzemysłowionym miasteczku w Amazonii, aż pewnego dnia otrzymała oficjalny rządowy nakaz przeniesienia się do kolonii domów spokojnej starości. Kolonia jest odizolowanym obszarem, do którego sprowadza się osoby starsze, aby „cieszyły się” swoimi ostatnimi latami, uwalniając młodsze pokolenie, aby mogło w pełni skupić się na produktywności i rozwoju. Tereza odmawia zaakceptowania tego narzuconego losu. Zamiast tego wyrusza w podróż transformacyjną przez rzeki i dopływy Amazonki, aby spełnić jedno ostatnie życzenie, zanim zostanie jej odebrana wolność – decyzja, która na zawsze zmieni jej przeznaczenie.

Dokument naświetla badania antropologiczne prowadzone od lat 60tych w lasach Amazonii nad plemieniem Indian Yanomami. Badacze obserwowali tą dziewiczą społeczność, nieskażoną żadnym kontaktem z cywilizowanym światem, przez blisko 20 lat. Ponad 30 lat później poznajemy szczegóły tych obserwacji, skandalicznej akademickiej etyki i przemocy do której naukowcy byli zdolni.

Trójka przyjaciół zamieszkujących przedmieścia nie wyrasta ponad przeciętność. Hilda, Matilda i Gaspar spotykają się podczas weekendu, żeby pogadać i nieco się napić. W małym, niespecjalnie eleganckim mieszkaniu w centrum miasta chcą się oderwać się od beznadziejnej codzienności. Pomimo niezwykłej inteligencji i wrażliwości wszyscy troje są bez grosza, a ich ambicje ograniczają się do snucia fantazji. Nieświadomi tego, co się z nimi dzieje, postanawiają rozpocząć odmienne życie. Życie, w którym będzie królowała wolność, a oni sami będę mogli stać się kim innym, żyć w innej rzeczywistości.

Film zrealizowany na podstawie debiutanckiej książki „Até o dia em que o cao morreu" Daniela Galery, uznanego przez krytyków za jednego z najlepszych pisarzy brazylijskich młodego pokolenia. „Bezpański pies” to obserwacja miłosnego związku, będąca intymnym, barwnym portretem pokolenia. Film opowiada o spotkaniu Ciro, świeżo upieczonego absolwenta wydziału literatury, który przeżywa egzystencjalny kryzys spowodowany brakiem planów na przyszłość, z Marcelą - ambitną modelką u progu kariery, która oddając się obsesyjnie swojej pracy, odsuwa na później realizację swoich marzeń. Ciro i Marcela zakochują się w sobie i zaczynają dzielić swoje marzenia i problemy.