Filmy Czechy

Film opowiada historię grupy sąsiadów z małego przemysłowego miasteczka - jest tu dziewczyna, której narzeczony emigruje do USA, młodzian skrycie w niej zadurzony, i matka, której zamężny kochanek nie decyduje się na rozwód.

Frantisek, główny bohater filmu, powraca na łono rodziny. Do tego czasu nie miał jeszcze okazji nawiązać bliższych związków z innymi osobami, jest osobą szczerą i prostolinijną, dlatego też jest uważany przez innych za idiotę. Mimowolnie staje się świadkiem różnych konfliktów miłosnych i problemów rodzinnych. Dzięki temu, że nie miał okazji doświadczyć do tej pory "prawdziwego" życia, może obserwować związki międzyludzkie w ich prawdziwej, czystej postaci. Film na podstawie prozy Fiodora Dostojewskiego.

Anglia, około 1830 r. Oliver Twist przebywa w zakładzie dla sierot prowadzonym przez bezwzględnego pana Bumble′a. Sprzedany właścicielowi zakładu pogrzebowego Sowerberry′emu, po bójce z jego zawistnym pomocnikiem chłopiec ucieka do Londynu. Wpada tam w środowisko nieletnich złodziei kieszonkowych, mieszkających w melinie Fagina i pracujących dla niego. Jego pierwsza złodziejska wyprawa kończy się fatalnie...

Nagrodzona Oscarem opowieść o przyjaźni muzyka z pięcioletnim chłopcem. Jan Louka decyduje się na fikcyjne małżeństwo z Rosjanką, która potrzebowała czeskiego obywatelstwa. Umowa miała być prosta. Po załatwieniu wszelkich formalności kobieta miała zniknąć z życia Louka wraz ze swoim synkiem Kolą. Rosjanka znika, ale zostawia syna. Jedynym opiekunem chłopca jest teraz Louka, który nie spodziewa się jak zmieni się jego życie...

W roku 1943 czeska rodzina Edy zostaje wyrzucona przez gestapo z mieszkania w Pradze i przenosi się na wieś do dziadka. Dowiaduje się o skomplikowanej rodzinnej historii, w której ważną rolę pełni wyklęty przez dziadka wujek Karel.

Pomysłowe wykorzystanie nie tylko różnych form animacji, ale też kina aktorskiego, by opowiedzieć trzy sympatyczne historyjki ze śmiercią jako motywem przewodnim. Nie ważne, czy śledzimy perypetie mężczyzny, który odkrywa, iż w odziedziczonym po zmarłym dziadku kaktusie rezyduje dziwny, upierdliwy lokator, czy przygody niespecjalnie ogarniętych rzezimieszków, mających załatwić dla swojego szefa pewien biznes towarzyszy nam uroczy czarny humor i zdrowy dystansu do czasem skręcających na nawet dość poważne tory opowieści. Czuję jednak pewien niedosyt. “Mordercze Historyjki” to bowiem nic innego jak połączenie paru krótkim metraży w jeden film, a ja widzę ogromny potencjał w każdej z tych opowieści, by stały się pełnowartościowymi fabułami długometrażowymi. Nie tylko ze względu na ich ciekawą formę, ale też przesłanie, jakie się kryje za każdą z tych opowieści.

Trwająca od 2011 roku wojna domowa między siłami wiernymi prezydentowi Baszarowi al-Asadowi a zbrojną opozycją pochłonęła już życie setek tysięcy ludzi, a wielu innych zmusiła do ucieczki za granicę. Twórcy filmu przedstawiają wstrząsające zdjęcia wojny, zrobione przez aktywistów oraz dziennikarzy. W obrazie nie zabrakło również szczerych wywiadów z liderami rewolucji, przedstawicielami organizacji pozarządowych, zwykłymi obywatelami oraz wysokiej rangi generałami. Wszystko tworzy przejmujący obraz pogrążonego w chaosie i rozpaczy kraju.

Milada Horáková, polityk i obrończyni praw człowieka, walczy w imię swych przekonań — wbrew przeciwnościom losu i komunistycznym władzom Czechosłowacji.

Marek Pošta (Karel Roden) jest niezwykle cenionym terapeutą po pięćdziesiątce, który regularnie odbywa spotkania z pięciorgiem swoich pacjentów. Należą do nich niemająca kontroli nad swoim życiem osobistym, niepokojąco seksowna Sandra (Tatiana Pauhofová), był żołnierz Igor (Lukáš Hejlík), który próbuje sobie poradzić z wojenną traumą, czy wrażliwa szesnastoletnia ginastyczka Linda (Michaela Doubravová). Lekarz widuje się również z Janą (Aňa Geislerová) oraz Michalem (Martin Hofmann), których małżeństwo przechodzi kryzys. Równolegle mężczyzna odbywa regularne spotkania ze swoją wieloletnią superwizorką Ditą (Kamila Magálová), ponieważ jego życie zaczyna mu się niespodziewanie wymykać spod kontroli.

Marcin Luter (Maximilian Brückner) wychował się na niemieckiej wsi. 17 lipca 1505 roku mężczyzna wstąpił do zakonu augustianów, gdzie studiował Pismo Święte. Młody zakonnik szybko zaczął dostrzegać nieprawidłowości w Kościele. Do pierwszego otwartego sporu z Kościołem katolickim dały Lutrowi powód odpusty. Mający coraz więcej zastrzeżeń do działania Stolicy Piotrowej ksiądz 31 października 1517 roku ogłosił swoich 95 tez, umieszczając je na drzwiach kościoła zamkowego w Wittenberdze. Wierzył, że dzięki nim uda mu się zreformować Kościół.