Filmy Czechy

Para prezydencka przeżywa kryzys rodzinny. Pan Prezydent (Piotr Gąsowski) jest typem supermacho i bardzo lubi kobiety. Pani Prezydentowa (Grażyna Wolszczak) samotnie spędza wieczory, oglądając męża jedynie w relacjach telewizyjnych. Kolejny romans Prezydenta z asystentką (Joanna Liszowska) wywołuje falę zaskakujących przemian. Od tego momentu ogromne poparcie społeczne dla Prezydenta drastycznie spada, a kolejna kadencja wisi na włosku. Dziwnym splotem wydarzeń głównym kontrkandydatem w wyborach prezydenckich jest jego żona. To jednak nie koniec problemów głównych bohaterów. Pan Prezydent traci swoją męskość i zmienia się powoli w kobietę a jego żona jest coraz bardziej silna, niezależna i … męska.

Józef (Polívka) oraz jego żona, Maria (Šišková), wiodą swój żywot pod reżimem Nazistów, podczas gdy ich żydowski sąsiad (Kassai) pojawia się w mieście po ucieczce z obozu. Para niechętnie zgadza się ukrywać młodego człowieka w małym ciasnym pokoju, niewygodna umowa pomiędzy nimi trwa przez kilka lat, cała trójka uczy się żyć w codziennym strachu przed odkryciem i skazaniem.

Luboš (Jakub Doubrava) jest młodym mężczyzną, który kocha jazz, życie wbrew systemowi i swoją wolną duszę. W komunistycznych Czechach jednak prędzej czy później musi trafić do więzienia. System stworzony po to, aby podporządkować sobie wszystko i wszystkich, tępi indywidualności, dla takich jak Luboš nie ma więc w nim miejsca. W więzieniu chłopak poznaje kilku podobnych sobie mężczyzn, ale ważniejsze okazuje się przelotne spojrzenie rzucone w stronę jednej ze współwięźniarek - Dany (Tatiana Pauhofová). Luboš i Dana zakochują się w sobie, choć ich "spotkania" są tylko przeciąganymi spojrzeniami i nieśmiałymi uśmiechami. Są lata 50-te, Europa Wschodnia jest pod silnym wpływem komunizmu i szanse na opuszczenie więzienia są nikłe. Dzięki pomocy współwięźniów Dana i Luboš dostają jednak szanse na coś, co na razie musi zastąpić im marzenia o wspólnej przyszłości, jest jednak na tyle cenne, że warto dla tego zaryzykować wszystko.

Bohaterkami filmu są dwie kobiety: dwudziestotrzyletnia Laura (Zuzana Kanócz) i jej owdowiała matka Jana (Simona Stasová). Obie kobiety szukają tego jedynego i ciągle im się to nie udaje. Jana swego czasu związała się z dwoma Czechami i od tej pory szczerze nienawidzi tej nacji: jeden z nich chodził do teatru w narciarskim swetrze, drugi, którego zresztą zdecydowała sie poślubić, zmarł na skutek złego odżywiania - na domiar złego zrobił to w Wigilię. Jana jest przede wszystkim kobietą światową, która już na praskim lotnisku myśli po angielsku (wprowadzając tym w zakłopotanie pracowników obsługi), a swoim urokiem uwodzi cudzoziemców. Jednak dla nich także potrafi być bezwzględna: za nic w świecie nie zwiąże sie z Amerykaninem, który ma w domu broń i głosuje na Busha, ani z Niemcem, który nienawidzi Polaków.

Opowieści o zwyczajnym szaleństwie to film o poszukiwaniu szczęścia, tęsknocie za miłością, zmaganiu z samotnością i brakiem porozumienia między ludźmi. Szaleństwo staje się tu jedynym sposobem na zmierzenie się ze światem. W Opowieściach o zwyczajnym szaleństwie Zelence udało się natomiast zachować niesamowicie delikatną równowagę pomiędzy ironicznym humorem i, czasami bolesną, rzeczywistością.

Kobieta obdarzona nadzwyczaj żywą wyobraźnią próbuje za wszelką cenę znaleźć idealnego mężczyznę w naszym skrajnie skomplikowanym świecie.

Czarodziejskie pióro diabła prowadzi ścisły rejestr grzechów. Kiedy ten cenny artefakt zostaje skradziony, demon musi znaleźć sposób, aby przywrócić porządek na świecie.

Nad łóżkiem umierającego ojca kobieta wspomina ich trudne relacje. Czy powinniśmy ukrywać nasz ból? Czy powinniśmy zamykać się w naszym wewnętrznym świecie? A może powinniśmy być wyrozumiali i przebaczyć, zanim będzie za późno?

Mia (Eliska Krenková) zostaje zatrudniona w charakterze au pair. Wie jedynie, że będzie opiekować się dziesięcioletnim chłopcem. Na miejscu dziewczyna odkrywa, że w domu jej pracodawców obowiązują bardzo surowe zasady postępowania. Ich złamanie może kosztować ją pracę…

2002 rok. Adrian (Mihai Smarandache) jest młodym poetą, który decyduje się opuścić swoją rodzinną Rumunię i zamieszkać w Hiszpanii. Chłopak pragnie zmienić swoje życie, zarobić trochę pieniędzy i nauczyć się hiszpańskiego. W Cordobie rozpoczyna pracę w salonie samochodowym. Pewnego dnia Adrian znajduje paczkę z płytą CD i plakatem grupy flamenco. Urzeka go muzyka i zdjęcie Marii (Belén Cuesta), która gra na gitarze basowej w zespole. Para spotyka się po koncercie na plaży. Tak rozpoczyna się ich pełen pasji, problemów i niespodzianek związek.