Dramat 1997

Historia Thomasa (Alexandre Arbatt), mężczyzny złamanego przez przeszłą tragedię, która go opętała, Thomasa, którego ścieżka przetnie drogę Marie (Lola Gans), impulsywnej, dwudziestoletniej dziewczyny. Oczarowana tym intrygującym mężczyzną, o którym nic nie wie, Marie rzuca się na oślep w tę przygodę. W posiadłości, do której ją zabiera, Marie spotyka się z milczeniem mężczyzny, który nie jest jeszcze jej kochankiem. Wiedziona zawrotami głowy historii, która ją przekracza, stara się to wszystko zrozumieć. Po kolei układa kawałki układanki, która będzie stopniowo rozwiązywana.

Małe burżuazyjne miasteczko Mordbüro zostało wytypowane na naprawienie zła ludzi. Ale hojny pomysł może prowadzić do tragicznych konsekwencji.

Marion (Coralie Tetard) jest małą dziewczynką, która wraz z liczną rodziną mieszka w wiosce w Normandii. Rodzice jej nie są bogaci. Ojciec remontuje dom i wykonuje drobne prace konserwacyjne dla zamożnej paryskiej pary. Kobieta uwielbia Marion i wkrótce proponuje, że zabierze ją do Paryża na naukę w lepszym college'u...

Wracając z podróży do Turcji, syn spędza kilka dni w Paryżu z matką, nieco ekscentryczną krytyczką literacką, żyjącą w ukryciu wśród swoich książek i nerwic. Szybko znajduje się zablokowany w matczynej kryjówce i stara się uciec przed uduszeniem, fizycznym i moralnym. Wizyta jego siostry, młodej matki, jeśli wnosi trochę powietrza, ujawnia samobójstwo młodszego brata, z którego nikt w rodzinie nie wyszedł bez szwanku i którym każdy stara się zarządzać strategiami osobistego przetrwania.

Czterdziestoletni mężczyzna dokonuje bilansu swojego życia, aby zrozumieć jego sens.

Zdruzgotany i zdumiony Mickey Baum (Assi Dayan) właśnie dowiaduje się od lekarza, że zostały mu 92 minuty życia. Spokojnie postanawia dokończyć różne sprawy. Jednocześnie zastanawia się, jak jego rodzina przyjmie wiadomość o jego śmierci - wyobraża ich sobie stojących nad grobem. Rozmyśla też nad tym, co po sobie zostawi i czy osiągnął w życiu sukces...

Rak (François Cluzet) po zwolnieniu zaczyna zastanawiać się nad sensem pracy. Ponieważ nie wie, jak pozostać nieaktywnym, tworzy własną pracę. Zatrudnia kandydatów do sprzedaży fikcyjnej encyklopedii.

Kilka dni przed końcem XX wieku planeta z niecierpliwością oczekuje roku 2000. Aby uciec przed odliczaniem i zbiorową histerią, grupa przyjaciół pod wodzą François (Frédéric Pierrot) udaje się na wakacje na wygnanie na wyspę niedaleko Ajaccio. Istnieje wiele pokus, by oszukiwać z narzuconymi sobie zasadami, aby odciąć się od świata, ale mimo to każdy zdaje się znaleźć coś na swoją korzyść w tej przygodzie. Tylko François nie udaje się już znaleźć swojego miejsca w tym, co sam chciał zorganizować. Może pokazywać woluntaryzm, przejawiać najbardziej radykalny idealizm, po wyłączeniu się ze świata, dystansuje się też od najbliższych przyjaciół, a potem od Catherine (Catherine Baugué), kobiety, którą kocha. Stopniowo czuje, że ta wyspa spokojnego piękna i Stéphane (Jalil Lespert), młody człowiek, który ich tam przyjmuje, są związani tą samą tajemnicą, która go izoluje i popycha do ostatecznego wyrzeczenia się. Wieczorem 31-go, wybicie północy, François zniknął.

Kończą się zdjęcia do „Moliera” Mnouchkine'a i cała trupa Le Soleil dowiaduje się, że film został wybrany na Festiwal Filmowy w Cannes. Ferdynand (Philippe Caubère), gwiazda neofity, zmierzy się z festiwalową fauną i w końcu uwolni się z uścisku Ariane i jako dorosły aktor wyjdzie na wolność.

Utalentowany młody malarz marzy o chwale. Mężczyzna obiecuje w zamian talent i duszę.