Dramat 1998

Akcja filmu rozgrywa się w niedalekiej przyszłości w centrum Nowego Jorku. Maas i Hosaka, dwie potężne korporacje rywalizują ze sobą o pozyskanie Hiroshi, wpływowego japońskiego przedsiębiorcy. Japończyk pracuje obecnie dla Maas, jednak konkurencyjna firma jest gotowa niemal na wszystko, by zdobyć go dla siebie. Kiedy wypróbowane sposoby zawodzą, Hosaka decyduje się skorzystać z pomocy pewnej Włoszki, której zadaniem jest zdobycie serca japońskiego przedsiębiorcy.

Południowe dzielnice Bostonu uchodzą za niebezpieczne. Rodziny o irlandzkich korzeniach tworzą tam swego rodzaju klany mafijne. Danny Quinn chcąc się wyrwać z tego środowiska wyjechał do Nowego Jorku, by tam zacząć nowe, uczciwe życie. Po latach wraca do Bostonu i przekonuje się, że zerwanie z dawnymi kolegami nie jest wcale takie proste. Nawet rodzina Danny’ego okazuje się być wplątana w układy mafijne.

Dora (Fernanda Montenegro) - 65-letnia, emerytowana nauczycielka - dorabia sobie pisaniem listów dyktowanych jej przez ludzi niepiśmiennych na "Central do Brasi" w Rio de Janeiro. Te listy, dzięki którym ich autorzy mają nadzieję odnaleźć zaginionych członków swych rodzin, przesyłają bliskim słowa miłości albo po prostu opowiadają o swoim życiu, Dora wysyła lub nie - w zależności od własnego widzimisię. Pewnego dnia przed jej dworcowym stolikiem zjawia się Ana (Soia Lira) ze swym dziewięcioletnim synem Josue'm. (Vinícius de Oliveira) i dyktuje list do ojca chłopca: Josue pragnie go poznać, co nigdy przedtem nie było mu dane...

Dwudziestopięcioletnia Julia (Kate Winslet) mieszka w hotelu Mulay w dzielnicy Medina razem ze swoimi córkami - ośmioletnią Beą (Bella Riza) i sześcioletnią Lucy (Carrie Mullan). Porzuciła ustabilizowane życie w Londynie u boku mężą, by w Maroku szukać wolności i odkrywać inny świat. Zbliża się Boże Narodzenie; Julia otrzymuje od męża paczkę z upominkami; są w niej same maskotki i kilka owoców. Sytuacjia materialna Julii nie jest najlepsza. Próbuje ona zarabiać na życiem sprzedażą szmacianych pacynek. Marzeniem kobiety jest podróż do Algierii i poznanie mistrza Sufi. Na placu targowym Mediny córki Julii poznają młodego kuglarza Bilala (Said Taghmaoui) i zafascynowane jego akrobatycznymi sztuczkami przedstawiają go matce. Bilal niebawem zostaje kochankiem Julii i sprowadza się do jej hotelowego pokoju. Jemu również marzy się podróż na Wschód; uczy dziewczynki akrobacji mając nadzieję, że podczas wędrówki wspólnymi występami będą zarabiać na utrzymanie. Po ostrym konflikcie z hotelowymi prostytutkami Julia i Bilal decydują się wyjechać z Marrakeszu do małego miasteczka u podnóża gór Atlas. Niespodziewanie Bilal spotyka tu swoją żonę, Fatimę.

Wenecja, XVI wiek. Żadna z kobiet nie miała w ówczesnym czasie takich przywilejów jak kurtyzany. Kiedy Veronica Franco dorasta, nie może poślubić Marco Verniera, ponieważ jej rodzina nie posiada majątku. Matka Veronici zaczyna uczyć córkę najstarszego zawodu świata, gdyż to jedyny sposób, aby pozostała ona blisko ukochanego. Po latach świetności jako kurtyzana zostaje oskarżona przez kościelną inkwizycję o czarownictwo.

Księgowy Hank Mitchell (Bill Paxton), jego niezbyt rozgarnięty brat Jacob (nominowany do Oscara za tę rolę Billy Bob Thornton) i alkoholik Lou (Brent Briscoe) znajdują w sylwestrową noc wrak samolotu, a w nim ciało pilota i walizkę z czterema milionami dolarów. Ustalają, że podzielą się gotówką. Wkrótce jednak w mężczyznach budzi się niepohamowana chciwość...

Przyłapany na skupowaniu kradzionych rzeczy Malivert, właściciel firmy jubilerskiej w Paryżu, dokonuje samobójstwa. Marianne (Catherine Deneuve), wdowa po nim, jest przygnębiona tym zdarzeniem. Jednak niespodziewanie znajduje siedem pięknych diamentów, schowanych przez jej małżonka, co daje jej szansę ponownie odzyskać chęć do życia…

Historia zaczyna się w 1964, kiedy malarz Francis Bacon (Derek Jacobi) zaskakuje włamywacza George'a Dyera (Daniel Craig) buszującego w jego londyńskiej pracowni i domu w poszukiwaniu czegoś wartościowego. "Kim mógłbyś być?" - wykrzykuje artysta - "niewiele jest w tobie z włamywacza. Rozbieraj się i chodź do łóżka, a będziesz miał wszystko, czego zapragniesz". W tym momencie na zawsze zmieniło się życie obydwu. Dyer przez siedem lat był stałym modelem Bacona i starał się - finansowo wspierany przez Bacona - wydobyć ze środowiska i kultury klasy robotniczej, dostosować do zamkniętego świata artystów. Dyer został obdarowany drogimi garniturami i pieniędzmi, był zabierany w podróże do Paryża i Nowego Jorku, choć nie tworzyli z Baconem dobranej pary. Najwięcej radości dawała mu zazwyczaj wędrówka z młodymi ludźmi po paryskich barach, ale nie był w stanie stawić czoła nieustającym żartom swego dobroczyńcy. Dowcipny Bacon był w swoim żywiole, kiedy zabawiał się i pił z modelkami pozującymi do fotograficznych aktów, kpiąc ze wszystkiego i wszystkich: "Szampan dla moich prawdziwych przyjaciół, prawdziwe cierpienie dla fałszywych" i przedstawiając swoje niekonwencjonalne towarzystwo: "Witamy w obozie koncentracyjnym". Kiedy Dyer skarżył się na nocne koszmary, Bacon krótko replikował "George, nocne koszmary nie mogą być bardziej przerażające, niż życie".

Saksofonista Izzy Maurer znajduje ciało zamordowanego mężczyzny. Pod wpływem impulsu zabiera z miejsca zbrodni neseser ofiary. Wewnątrz są tylko dwie rzeczy: kamień i serwetka z zapisanym numerem telefonu. Okazuje się, że numer należy do początkującej aktorki Celii Burns, z którą bohatera połączy gorący romans. Kamień zaś zdaje się mieć magiczną moc. Gdy kochankowie mają się rozstać na kilka dni, Izzy daje ukochanej talizman, który ich połączył. Pod nieobecność kobiety odwiedzają go ludzie poszukujący kamienia.

Cieszący się zaufaniem Gravano pnie się po szczeblach przestępczej kariery, jednocześnie prowadząc zwyczajne życie rodzinne. W pewnym momencie zgadza się zeznawać przeciwko swojemu szefowi.