Dramat 2011

"Cokolwiek spadnie z nieba, możesz zachować". To niepisane prawo kazachstańskich stepów, które chciwie przestrzegane jest przez mieszkańców małej wioski. Na codzień zbierają gruz kosmiczny pochodzący z pobliskiej stacji kosmicznej Bajkonur. Ostatnimi dwoma młodymi mieszkańcami wioski jest Iskander zwany Gagarin oraz szalona Nazira, która potajemnie kocha się w chłopaku. Ten jednak nie zwraca uwagi na jej dość niekonwencjonalne amory, ponieważ Iskander zafascynowany jest Bajkonurem, przestrzenią kosmiczną, a także piękną francuską astronautką, Julie Mahe, której podróż do gwiazd śledzi w telewizji. Kiedy Julie dosłownie "spada z nieba" w niewielkiej kapsule kosmicznej, Iskander jest pierwszym, który ją odnajduje. Dziewczyna nie pamięta niczego. A zgodnie z prawem "cokolwiek spadnie z nieba, należy do ciebie" Iskander przedstawia ją jako swoją przyszłą żonę. Ale nawet najbardziej romantyczne kłamstwo nie może pozostać nieodkryte na zawsze. I wkrótce "Gagarin" nie wie gdzie należy, a co ważniejsze do kogo.

Matka samotnie wychowująca nastoletniego syna. Ojciec zamieszany w drobne przestępstwa, pragnący dobra dla swoich bliskich... Młodzież marząca o lepszym życiu… Wszyscy uwikłani w swoje problemy coraz bardziej oddalają się od siebie w poszukiwaniu własnego szczęścia… Doskonałe kreacje aktorskie Aleksandry Nieśpielak, Bartka Topy i Janusza Chabiora. Magiczny klimat Przemyśla uchwycony w zdjęciach filmu. Intrygująca historia…

Momon Vidal (Gérard Lanvin) dorastał w cygańskim taborze. Tam nauczył się, co znaczy lojalność, honor i przywiązanie do rodziny. Tam poznał też przyjaciela na śmierć i życie – Serga Suttela (Tchéky Karyo). To z nim odsiadywał pierwszą karę w życiu – za kradzież wiśni. Razem stworzyli świetnie zorganizowany i skuteczny gang, który w latach 70. wsławił się wieloma spektakularnymi napadami. Później pewne dramatyczne wydarzenie zakończyło działalność gangu, a drogi dwóch przyjaciół się rozeszły. Teraz dobiegający 60-tki Momon jest innym człowiekiem. Wyrzekł się przemocy, wiedzie spokojne życie, próbując wynagrodzić żonie i dzieciom trudne chwile jakie były udziałem rodziny gangstera. Ale nagle na scenie pojawia się Serge – i przeszłość powraca.

Tajski reżyser Pen-ek Ratanaruang (m.in. Nimfa) ponownie kręci czarny kryminał przypominający klimatem swoje poprzednie filmy. Spotykają się tu: drastyczność, melancholia, chaos i spokój. Główny bohater nie jest bowiem po prostu zabójcą do wynajęcia, ale człowiekiem uwikłanym w sieć zależności i skomplikowane relacje polityki z pieniędzmi. Wszystko to razem tworzy wielopiętrową intrygę.

Młoda nauczycielka, Stacey dostaje swoją pierwszą pracę i zauważa, że nie wygląda to tak, jak się spodziewała. Zamiast pracować w przytulnej klasie, kobieta uczy bezdomne dzieci w ,,Szkole Bez Nazwy", w prowizorycznie przygotowanej sali. Niedoświadczona nauczycielka, musi stawić czoła wielu problemom i poradzić sobie z wyedukowaniem dzieci, nie mając praktycznie żadnych materiałów do pomocy. Kobieta, poznając grupę ubogich uczniów, dowiaduje się jak wygląda życie ich rodzin, które są w potrzebie nadziei i miłości.

Marko właśnie zaczął praktyki na farmie gdzieś pomiędzy Berlinem a granicą z Polską. Nie wie jeszcze, czy na pewno chce z tym wiązać swoją przyszłość. Poza pracą nie ma wielu znajomych, a i na farmie uważany jest za samotnika. Zaprzyjaźnia się jedynie z Jacobem, innym praktykantem, z którym pracuje przy transporcie zboża i cieląt. Na jeden dzień Marko i Jacob jadą do Berlina. Po tej przygodzie wszystko się zmienia. Sami są zdziwieni tym, że chcą pokazać światu swoje uczucie.

Pim mieszka gdzieś na bezludnym wybrzeżu Belgii. Jego matka Yvette Bulteel gra na akordeonie w lokalnym barze i bardziej znana jest jako Yvette Mimosa. Ich życie pachnie zimnymi frytkami, tanimi papierosami, wermutem i zwietrzałym piwem..

Luli (Chloë Grace Moretz), nastoletnia dziewczyna z Nebraski, postanawia porzucić swoje dotychczasowe życie i udać się na własną rękę do Las Vegas. Bez słowa pożegnania opuszcza ojca-pijaka oraz zaniedbującą matkę, która woli spędzać czas ze swoimi adoratorami. Jednak podróż nie jest usłana różami, przez co Luli wpada w towarzystwo nie lepsze od swoich rodziców.

W centrum handlowym w Göteborgu pięciu nastolatków podchodzi do grupy trzech młodszych chłopców i pyta która jest godzina. Gdy jeden z nich wyciąga telefon komórkowy, aby udzielić odpowiedzi, zostaje oskarżony, że ukradł go młodszemu bratu starszego chłopca. "Telefon wygląda na taki sam", podkreśla nastolatek. I choć oskarżony gwałtownie zaprzecza, zgadza się, aby wyjść razem z grupą z centrum handlowego i skonfrontować się z domniemanym właścicielem telefonu. Tak rozpoczyna się okrutna i przewrotna gra, w której banda starszych chłopców staje się oprawcą, a młodszych – ich ofiarą...

W szkole dochodzi do tragicznego wydarzenia. Uczeń odnajduje nauczycielkę powieszoną w klasie. W jej miejsce zatrudniono Bachira Lazhara (Fellag), Algierczyka starającego się o azyl polityczny w Kanadzie. Nowy nauczyciel zastaje dzieci w przygnębieniu i szoku. Będzie musiał im pomóc najlepiej, jak tylko potrafi, choć sam od dłuższego czasu żyje w żałobie.