Dramat 2016

Wirginia, rok 1862. Miasteczko Aleksandria leży na samej granicy konfliktu, który podzielił stany Północy i Południa. W hotelu Mansion House powstaje szpital polowy założony przez okupujące miasto wojska Unii. To właśnie tam krzyżują się drogi dwóch wolontariuszek: stojącej po stronie Północy pielęgniarki Mary Phinney oraz Emmy Green, słynącej z piękności zwolenniczki Konfederatów. Życiem mieszkańców rządzą bezlitosny przypadek, nienawiść, wola przetrwania i mimo wszystko nadzieja.

17-letni Damien (Kacey Mottet Klein), syn wojskowego, mieszka razem z matką Marianne (Sandrine Kiberlain), która jest lekarką. Ojciec obecnie przebywa na misji za granicą. W liceum jest zastraszany przez chłopaka Toma (Corentin Fila). Jego matka jest chora. Przemoc rodzi jednak sympatię jednego do drugiego. Matka Damiana postanawia zabrać Toma pod ich dach.

Astrid jest komediantką. Prowadzi popularny telewizyjny show, a jej mąż Markus jest jej menedżerem. Wiodą szczęśliwe życie zarówno w świetle jupiterów, jak i poza nim. Mają piękny dom, śliczną 9-letnią córkę i drugie dziecko w drodze. Sielankę burzy wiadomość od ginekologa: płód ma zespół Downa i poważną wadę serca. Po pierwszym szoku para optymistycznie postanawia zmierzyć się z problemem. Odwiedzają szkołę dla osób z zespołem Downa, próbują możliwie najlepiej oswoić się z tematem. Z czasem jednak okazuje się, że Astrid sama będzie musiała podjąć trudną decyzję co do przyszłości nienarodzonego dziecka, swojej rodziny i kariery...

Po wygraniu kolejnej walki Boyka otrzymuje zaproszenie do elitarnego turnieju, gdzie może zdobyć sławę i pieniądze. Wszystko zakłóca wiadomość, że jego niedawny rywal zmarł po walce. Szukając odkupienia Boyka wraca do Rosji by pomóc jego żonie, nękanej przez lokalnego gangstera. Nie mając innego wyjścia, mistrz zgadza się na trzy walki mające anulować długi.

Kręgosłupem formalnym filmu są stylizowane na dokument monologi kilku kobiet. Z tych „solowych etiud” powstaje pełnowymiarowa „kolekcja” – nomen omen – psychologicznych „sukienek”. Nie są to jednak portrety, raczej opisy newralgicznych momentów życia. To najbardziej z możliwych kameralne zderzenie czasu z przestrzenią. Czas „materializują” oniryczne, bardzo malownicze impresje, z pozoru niezwiązane z opowieściami kobiet; są jednak bodaj najistotniejszymi kontrapunktami filmowej opowieści. Poetyckie „obrazki” przekazują to co niewypowiedziane wprost przez bohaterki filmu. Nieobecna „fabularność” nie zwalnia opowieści – każda z postaci, wykreowana przez czołówkę polskich aktorek, jest zaskakująco dynamiczna, udramatyzowana, niezwykle wiarygodna, wręcz przeszywająca. Całość wieńczy zaskakująca pointa, kontrowersyjne „ujawnienie obecności” tajemniczego katalizatora kobiecych zwierzeń. Kim jest? Ślepym losem? Nieobliczalnym wyrzutem sumienia? Kimś, z natury rzeczy, rodzaju męskiego? Odpowiedzi na te tajemnicze pytania trzeba szukać aż do ostatniej sceny, ostatniego kadru filmu.

Podczas zamachu ginie prezydent USA oraz wszystkie najważniejsze osobistości ze świata polityki. Niespodziewanie na czele kraju staje Tom Kirkman, mało znaczący członek rządu.

Królewicz Olch to historia wybitnie utalentowanego 14-letniego chłopca, który rozpoczyna naukę fizyki na uniwersytecie. Pracuje nad teorią światów równoległych, których łącznikiem – jak z początku sądzi – jest światło. Chłopiec ma niezwykły umysł i pokaleczoną duszę, której nie jest w stanie uleczyć matka autorytarnie kierująca jego życiem. Pojawienie się w ich życiu mężczyzny ustanawia nowy porządek, chłopiec z rąk matki przechodzi pod jego opiekę. Między trójką bohaterów krętą drogą tworzy się więź, ale ich wspólne szczęście nie trwa długo. Chłopiec dochodzi do rozwiązania zagadki przejścia między światami, wyrusza w podróż, na szali kładzie swoje życie.

Forst jest zamożnym, dobrze zorganizowanym człowiekiem. Kiedy go poznajemy, wydaje się królem życia. Któregoś dnia porzuca korporację w której jest wiceprezesem. Zniszczenia jakie po sobie zostawia, nie dają nadziei na powrót. Las, 4 rano kilka lat później. Na wpół zdziczały dziad leśny; zarośnięty, brudny, w łachmanach – zakłada wnyki na zwierzęta. Rozpoznajemy; to ten sam człowiek – Forst. Mężczyzna mieszka w lesie, w wybudowanej przez siebie ziemiance. Za towarzystwo ma trójnogiego psa. Żywi się mięsem upolowanej zwierzyny, żyje w zgodzie z przyrodą. Któregoś dnia przed drzwiami jego samotni staje 13-letnia dziewczynka Jadzia. Forst musi po raz kolejny zmieniać swoje życie…

Egzystencjalny indie-horror podrasowany sadyzmem godnym najlepszego kina exploitation. W ciche, skromne życie wiejskiej rodziny portugalskich imigrantów nieoczekiwanie wkrada się zło. Kilkuletnia Francisca jest świadkiem przerażających scen przemocy, które odcisną piętno na jej psychice – od tego momentu zacznie prowadzić samotniczy tryb życia.