Dramat 2016

Rodzina Jardine'ów, Kathy (Jennifer Ehle) i Brian (Greg Kinnear) dziedziczy dom na Manhattanie, którego parter jest zajmowany przez Leonor (Paulina García), krawcową z Ameryki Łacińskiej, prowadzącą sklep z sukniami. Na początku relacje są bardzo serdeczne, dzięki beztroskiej przyjaźni, która rozwija się między Tonym (Michael Barbieri) i Jakem (Theo Taplitz), dziećmi obu rodzin. Ale czynsz sklepu okazuje się znacznie poniżej potrzeb przybyszów. Dyskusje dorosłych wkrótce zakłócą relacje między przyjaciółmi.

35-letni Khalid pracuje nad filmem, który ma oddać ducha czasu, uchwycić puls rodzinnego Kairu, gdy stary świat sypie się i kruszy. Na myśl o więzi z miastem nie opuszcza go elegijny ton, przeczucie końca przenika wszystkie działania. Khalid musi opuścić swoje mieszkanie w śródmieściu, bliscy powoli odchodzą, a tęsknota za niespełnioną miłością wciąż spędza mu sen z powiek. Podczas gdy montażysta załamuje ręce, reżyser dyskutuje z przyjaciółmi o bliznach, jakie miasto może po sobie zostawić, i przegląda nagrany materiał, poszukując elementu łączącego w całość obrazy, wspomnienia i impresyjne epizody.

Nero żyje amerykańskim snem. Marzy o obywatelstwie i kraju, który da mu szansę. Co prawda urodził się w USA, ale po atakach na World Trade Center został deportowany do Meksyku. Nero postanawia nielegalnie przekroczyć granicę i wstąpić do armii, aby wywalczyć amerykańskie obywatelstwo. Czy to wystarczy, aby nie patrzono na niego podejrzliwie? Czy może przypadkiem nie jest ofiarą politycznej rozgrywki?

Hedi to młody człowiek zmagający się z problemami życia codziennego oraz konwencjami społecznymi w Tunezji. Hediemu niewiele rzeczy się udaje. Wykonuje pracę, która nie daje mu satysfakcji i w której się nie sprawdza. Nie posiada przyjaciół. Nie ma ambicji. Ma za to opiekuńczą matkę, która próbuje decydować za niego. Aranżowanie życia młodszego syna rozpoczyna od znalezienia idealnej synowej z właściwego domu. Przygotowania do ślubu trwają. W międzyczasie Hedi okrywa swoją drogę do szczęścia, ale u boku innej kobiety. Zakochuje się w bezpretensjonalnej Rym i postanawia wykroczyć poza konwencje.

Nathalie naucza filozofii w paryskim liceum. Praca wciąż jest dla niej pasją, ma świetny kontakt ze studentami – obecnymi i byłymi. Prywatnie wiedzie równie szczęśliwą egzystencję. Długoletni związek, dwoje dorosłych dzieci. Jedynie dysfunkcyjna matka przysparza nieco problemów. Pewnego dnia mąż nagle informuje Nathalie, że opuszcza ją dla innej kobiety. Wkrótce potem umiera matka bohaterki, a ona sama traci pracę. Czy odnajdzie się w nowej rzeczywistości? A może właśnie po raz pierwszy od wielu lat poczuje się wolna? Film przedstawia nie tylko poszukiwanie nowych dróg w życiu bohaterki, ale również rozważania, czy filozofia w codziennym życiu jest w ogóle potrzebna?

Poruszająca historia, która zdarzyła się naprawdę. Profesor Deborah Lipstadt (Rachel Weisz), amerykańska pisarka, wykładowczyni i historyczka pochodzenia żydowskiego, zostaje pozwana przez Davida Irvinga, słynnego rewizjonistę historii Holokaustu, za oszczerstwo. Mężczyzna zarzucił pisarce, że w książce Denying the Holocaust fałszywie opisuje ona, jakoby zaprzeczał istnieniu Holokaustu. Proces toczył się w Wielkiej Brytanii, gdzie według prawa, to na pozwanym spoczywa ciężar udowodnienia, że oskarżenie jest nieprawdziwe. Z pomocą wybitnych prawników Deborah Lipstadt dowiodła głoszonych w książce słów. Co więcej, w uzasadnieniu wyroku sędzia nazwał Irvinga promotorem nazizmu oraz antysemitą, co zrujnowało jego pozycję szanowanego historyka.

Sarajewo, 28 czerwca 2014 roku. W Hotelu Europa – najlepszym w mieście – jego szef przygotowuje się do powitania delegacji dyplomatów. W rocznicę stulecia zamachu, który doprowadził do wybuchu I wojny światowej, z tego miejsca ma popłynąć apel o pokój i porozumienie. Ale obsługa hotelu ma inne priorytety: jako że od miesięcy nie dostaje wynagrodzeń, planuje strajk. Na szefową protestu wybrana zostaje Hatidza z hotelowej pralni, chociaż jej córka Lamija, pracownica recepcji, strajkowaniu zdecydowanie się sprzeciwia. W międzyczasie, w odizolowanym od świata apartamencie prezydenckim, gość z Francji ćwiczy przemówienie. Gdzie indziej, reporter telewizyjny przeprowadza wywiad na temat wojny i jej konsekwencji. Czy Gavrilo Princip, zamachowiec z 1914 roku, był zbrodniarzem czy bohaterem narodowym? Jak długi cień rzuca na dzisiejsze czasy jego czyn?

Berlin, 1940 rok. Miasto jest sparaliżowane strachem. Otto (Brendan Gleeson) i Anna (Emma Thompson) Quangelowie, mieszkają w skromnej dzielnicy. Podobnie jak reszta społeczeństwa, starają się walczyć przeciwko partii nazistowskiej. Ale kiedy dowiadują się, że ich jedyny syn zginął na froncie, decydują się przejść do ruchu oporu. W całym mieście, można usłyszeć anonimowe wiadomości krytykujące Hitlera i jego reżim. Inspektor Escherich (Daniel Brühl) z Gestapo zdeterminowany w swoich działaniach prowadzi z nimi niebezpieczną grę w kotka i myszkę. Niebezpieczeństwo tylko wzmacnia determinację Otta i Anny i potęguje ich miłość. Stopniowo ich głębokie milczenie zamienia się w bunt, który przemienia ich życie i małżeństwo.

W niedalekiej przyszłości. Świat się zmienił. Francja jest obecnie jednym z najbiedniejszych krajów. Ma 10 mln bezrobotnych. Populacja oscyluje między buntem a rezygnacją. Znajduje ujście w ultra brutalnych walkach telewizyjnych, gdzie uczestniczy się w nich legalnie, a wszystkie chwyty są dozwolone. Ares (Ola Rapace) jest weteranem, który dorywczo pracuje dla policji. Gdy jego siostra zostanie aresztowana, on musi zrobić wszystko, aby wyciągnąć ją na wolność.

Paryż, późne lata trzydzieste. Kate (Lily-Rose Depp) i Laura (Natalie Portman) Barlow, siostry, dwa amerykańskie media, posiadają nadprzyrodzoną zdolność do łączenia się z duchami. Zakończyły właśnie swoją światową trasę. Zafascynowany ich darem, znany producent filmowy André Korben (Emmanuel Salinger), ma szalenie ambitny plan. Chce zaangażować je do filmu.