Etiuda

Para spędza razem noc. Kobieta swobodnie przemieszcza się po mieszkaniu, jedynym niedostępnym dla niej wnętrzem jest pracownia malarska jej partnera. Czyste monochromatyczne wnętrze mieszkania, abstrakcyjne obrazy w kolorach krwi i delikatne światło poranka są jednocześnie przepełnione spokojem i niepewnością.

Czy w małych, zapomnianych przez świat miasteczkach można jeszcze spotkać wiedźmy? Czy świnia przynosi szczęście i może ustrzec człowieka przed chorobą? Ed, cyniczny i zmęczony życiem poseł z Warszawy, przybywa do małego miasteczka walczyć o reelekcję i załatwić ciemne interesy z miejscowym wójtem. Magiczne rytuały odprawiane wspólnie przez gospodynię i córkę wójta, spotkanie z topielcem i nietypowa przyjaźń ze świnią na zawsze odmienią jego życie.

Jedna z postaci rysuje w zeszycie wydarzenia z życia głównego bohatera. W pewnym momencie odkłada zeszyt, wtedy bohater zaczyna żyć samodzielnie. Przekonuje się, że szczęśliwym można być tylko wtedy, gdy samemu decyduje się o swoim życiu.

"Pętla" to obraz stopniowo przeradzający się z abstraktu w konkret. Jego głównym elementem jest ścieżka dźwiękowa skomponowana z pisków tramwaju pokonującego zakręty. Początkowo abstrakcyjny obraz przeradza się w transowy, mantryczny taniec cieni. Są to cienie uśpionych pasażerów jadących rano do pracy lub wieczorem do domu. Tytułowa pętla to pętla tramwajowa lub pętla powtarzanych zdarzeń w naszym życiu.

Film traktuje o ludzkich aspiracjach i determinacji. Opowieść o drewnianej kukiełce próbuje odpowiedzieć na pytanie: "co jest istotne w życiu?" i ukazuje ryzyko, jakie nieodzownie towarzyszy nam przy podejmowaniu "życiowych" decyzji.

Pewnego dnia dochodzi do wyjątkowego spotkania. Mężczyzna spotyka kobietę i zaczynają tańczyć. Jest to taniec emocji i miłości. Pewnego dnia coś się zaczyna, a następnego kończy i nie istnieje już więcej.

Etiuda opowiada o przygotowaniach do koncertu z okazji czterdziestolecia pewnej uczelni. Ważnym elementem imprezy ma być występ studenckiego kabaretu. Doktor Wałek, który nadzoruje przygotowania jest przeciwny doborowi skeczy i piosenek. Rozwiązuje więc kabaret, a jednego z jej członków zawiesza w prawach studenta. Członkowie kabaretu proszą o pomoc magistra Guzia, któremu udaje się doprowadzić do występu.

Łucja robi, co może, aby przywrócić swojego syna do zdrowia i zmyć z siebie winę za wydarzenia z przeszłości. Im bardziej się stara, tym cieńsze stają się granice między macierzyństwem i przemocą oraz jawą i sennym koszmarem.