Osadzony w surrealistycznej przestrzeni film opowiada o odwróceniu ról ofiar i drapieżników. Ukazuje świat, w jakim żyjemy z perspektywy tych najbardziej bezbronnych. Znajdujących się na końcu łańcucha pokarmowego, zjadanych, wyzyskiwanych w celach rozrywki, skazanych na tkwienie w niższej warstwie społecznej. Świat pełen nierówności, podziałów, brutalności i nieustannej walki o przetrwanie. W takich realiach trudno zachować niewinność. Ofiary zamieniają się w drapieżników, drapieżnicy w ofiary.
Świat zniszczony jest przez ekologiczną katastrofę. Stary najemnik z chorobą płuc szuka możliwości przejścia na emeryturę. Wreszcie pojawia się szansa – otrzymuje na pozór proste zlecenie polegające na dowiezieniu młodej dziewczyny w wyznaczone miejsce. W trakcie odkrywa tajemnicę, która zmusi go do przemyślenia własnych priorytetów.
Film jest debiutem reżysera
Internat dla dzieci niesłyszących. Codzienną rutynę zaburza przybycie nowego ucznia. Chłopak czuje się wyobcowany, nie mogąc porozumieć się zarówno z kolegami, jak i z nauczycielami. Mur obojętności udaje się skruszyć dopiero jednej z koleżanek, która okazuje nowemu przybyszowi ciepło i zainteresowanie. Czy zrodzona w szczególnych warunkach przyjaźń okaże się silniejsza niż międzyludzkie uprzedzenia i przywiązanie do procedur?
Rita ma dwadzieścia cztery lata i nigdy nie przeżyła orgazmu. Z pierwszego doświadczenia seksualnego pamięta tylko rozczarowanie i kiczowaty obraz – bukiet peonii, który wisiał na ścianie przed starą, skrzypiącą pod nią sofą. Od tego czasu seks i kwiaty nie kojarzą jej się z niczym przyjemnym.
Kobieta postanawia to zmienić do swoich dwudziestych piątych urodzin, które są za miesiąc. Do wyznaczonego dnia coraz bliżej, a orgazm nie nadchodzi. Okazuje się jednak, że Rita odnajdzie to, czego szuka, w najmniej oczekiwanym przez nią miejscu i momencie.
Chłopak jest nowy w mieście. Daniel nie wie co ze sobą zrobić. Rusza, więc odwiedzić siostrę, zobaczyć przyjaciół. Powstaje hałas, który stara się zapytać: jak powiedzieć "nie" samemu sobie?
Dokładne, intymne stadium rozpadu rodziny w obliczu kryzysu finansowego. Bezkompromisowe spojrzenia na każdy detal procesu niszczenia więzi, rozkładu uczuć, a także obraz tego jak w najmniejszej komórce społecznej traktowane są kobiety.
Już prawie Boże Narodzenie, ale trzy osoby znajdują się jeszcze na drodze. Ich towary się nie sprzedają, samochód to trup, a woda zamarza. Jest jeszcze jeden kłopot: jak sobie poradzić z rodzącą się przyjaźnią?
Wiktor nie może spać, więc błąka się po mieście. Spotyka kilku przyjaciół, także kilku nieznajomych. Podczas tej wędrówki szuka czegoś... Tak jak i reszta z nas.
Wesley ma 34 lata. Wraca do Ostend, miejsca którego nigdy nie opuścił. Mężczyzna pozwala miastu być swoim przewodnikiem, a także mimowi z dziwną fryzurą...