Fantasy 1972

Wanda (Dominique Erlanger), młoda malarka, wyjeżdża do Paryża, by robić karierę. Staruszka proponuje jej wynajęcie mieszkania. Jest to mały umeblowany pokój z zamkniętymi drzwiami. Udaje jej się otworzyć drzwi, ale zastanawia się, czy to marzenia, wizje czy rzeczywistość. Właściciel galerii proponuje jej wystawienie swoich obrazów. Zaprasza ją na imprezę, na której może poznawać ludzi i nawiązywać przyjaźnie. Ale ta impreza to rodzaj dziwnego balu kostiumowego w zamku. Wanda zostaje uprowadzona, budzi się i ucieka z zamku.

Król postanowił wydać obie córki za mąż. Królewna Augusta jest zanadto zła, a Anelia, jak sądzą nadworni, zbyt głupia, dlatego że mówi to co myśli. Wtedy to czarodziej Almanzor przychodzi im z pomocą. On ofiaruje pannom dwie obrączki: zwykłe złote i czarodziejskie cynowe...

Dawno, dawno temu był drwal, jego żona i ich siedmiu chłopców. Żyli w biedzie i zostali zmuszeni do ciężkiej pracy na zamku, w którym Rosemonde, mała księżniczka, jest kochana przez swoich rodziców, którzy nie wiedzą już, co jej dać. Cierpi na samotność. Ich ostatni dar, niebieski motyl, unosi wiatr. Pomimo wszystkich badań króla, pozostaje on nie do wyśledzenia. Ląduje u Tomcia, do ostatniego urodzonego drwala. Chłopiec przyniesie go osobiście małej księżniczce. Cieszy się, że w końcu znajduje towarzysza, każe mu obiecać, że znów go zobaczy, ale nadchodzi głód. Drwal nie jest już w stanie zaspokoić potrzeb rodziny, więc traci dzieci w lesie. Tomcio, który słyszał, jak rodzice przygotowują się na stratę, podnosi białe kamyki i rozrzuca je na ścieżce. Żeby dzieci mogły iść do domu. Drwal próbuje ponownie następnego dnia, a Tomcio zdążył tylko zabrać okruchy chleba...

Alicja podążając za białym królikiem, wpada do dziury która prowadzi do Krainy Czarów. Tam rozpoczyna wędrówkę po niezwykłym, ciekawym i czasem bardzo dziwacznym świecie. Spotyka zarówno przyjazne jak i wrogie postacie, by ostatecznie skonfrontować się z gniewną i surową Królową Kier.