Historyczny 2009

Yael Hersonski przeprowadza dogłębną analizę filmu o warszawskim getcie nakręconym w celach propagandowych przez nazistów. Materiał jest niedokończony, bez dźwięku i mimo wyraźnej manipulacji materiałem posłużył historykom jako materiał naukowy. Późniejsze odkrycia ukazują jak zdjęcia dnia codziennego były tworzone dla osiągnięcia określonego efektu, a w niektórych ujęciach mamy do czynienia z aktorami. Reżyser ukazuje jak taki materiał mógł wpłynąć na masy dzięki wielkiej precyzji nazistów.

Węgry, u progu XVII wieku. Hrabina Elżbieta Batory (Julie Delpy) jest uznawana za najbardziej wpływową kobietę w kraju. Jej znajomość z dużo młodszym mężczyzną, Istvanem (Daniel Brühl), przeradza się w obsesyjną i namiętną miłość. Ale jej rozkosz nie trwa długo: ojciec Istvana, hrabia Thurzo (William Hurt), zmusza syna do zerwania z Elżbietą. Zdruzgotana Hrabina, za powód zerwania postrzega dzielącą ich różnicę wieku. Oślepiona przez tęsknotę i smutek, poddaje się szalonemu złudzeniu, że krew dziewic pomoże zachować jej urodę. Do zamku trafiają dziesiątki młodych kobiet, by go już nigdy nie opuścić…

Historia rodzącego się miasta jest także opowieścią o ludziach, ich życiu, przyjaźni i miłości. Główny bohater, Krzysztof Grabień, w którego rolę wcieli się (Jakub Strzelecki), przyjeżdża ze wsi pod Przeworskiem, aby - razem ze swoim przyjacielem Wołodią Jazowieckim (Paweł Domagała) - uczestniczyć w budowie gdyńskiego portu. Na miejscu poznaje Kaszubkę, Łuckę Konkę (Julia Pietrucha). Młodzi zakochują się w sobie, a na swojej drodze spotykają Panią Helenę (Małgorzata Foremniak), wdowę po oficerze Legionów, która po przyjeździe z Warszawy próbuje prowadzić nad morzem restaurację i rozpocząć swoje życie na nowo.

Oparta na faktach historia angielskiej królowej Wiktorii (Emily Blunt) – najdłużej panującej monarchini w dziejach Wielkiej Brytanii – oraz pełnego intryg i fałszu świata wysokich sfer, w jakim przyszło jej żyć. Rok 1836. Niepełnoletnia jeszcze księżna Wiktoria nie dopuszcza do regencji, która skończyłaby się całkowitym odsunięciem jej od rządów. Po śmierci swego wuja – króla Williama (Jim Broadbent), wbrew oczekiwaniom wielu, zostaje koronowana na królową angielską. Choć początkowo niedoświadczona i ślepo zapatrzona w manipulującego nią Lorda Melbourne’a (Paul Bettany), dzięki swojemu uporowi oraz inspirującej miłości do księcia Alberta (Rupert Friend), staje się królową, podczas panowania której Anglia rośnie w potęgę i otrzymuje status jednego z ówcześnie najpotężniejszych imperiów. Okres rządów królowej Wiktorii przeszedł do historii jako „epoka wiktoriańska”.

Historia niewolnika, który zmaga się z uczuciem do swej właścicielki, pięknej i uczonej Hypatii (Rachel Weisz), oraz pragnieniem wolności, którą mogłoby przynieść mu zyskujące na sile chrześcijaństwo.

W ogarniętej niepokojami XVI – wiecznej Rosji Iwan Groźny głęboko wierzy, że została mu powierzona święta misja. Przekonany jest o swej umiejętności interpretacji boskich znaków i widzi zbliżający się nieuchronnie Sąd Ostateczny. Wprowadza władzę absolutną, bezlitośnie niszcząc każdego, kto stanie mu na drodze. Gdy wokół rządzi terror, Filip - zwierzchnik klasztoru na Wyspach Sołowieckich, człowiek uczony, a zarazem bliski przyjaciel Iwana, postanawia przeciwstawić się natchnionej tyranii. Dochodzi do starcia pomiędzy dwoma skrajnie odmiennymi wizjami świata, które zniszczy moralność i sprawiedliwość, Boga i ludzi.

Sulina to niewielkie rumuńskie miasteczko w delcie Dunaju. Nie ma do niego żadnego dostępu lądowego. Według Andrzeja Stasiuka to miejsce, gdzie „kończy się kontynent i dobiegają kresu zdarzenia”. Jeszcze na początku XX wieku Sulina była dobrze prosperującym portem, trzecim pod względem ważności w Europie - stolicą europejskiej rzecznej żeglugi. Dzisiaj to odizolowane od reszty świata miejsce powoli zamiera. W 1933 roku Eugeniu Botez, inżynier i komendant portu w Sulinie, wydał pod pseudonimem Jean Bart powieść „Europolis”. Przedstawia w niej pesymistyczną wizję przyszłości – twierdzi, że pewnego dnia z jego miasteczka nic nie zostanie. W czasach Boteza Sulina tętniła jeszcze życiem, do portu codziennie przybijały statki z całego świata. Okazało się jednak, że jego wizja była prorocza.

XIX wiek był czasem wynalazków i badań. Wtedy też były początki filmu. Thomas Edison szczególnie wyróżnił się w tej dziedzinie - skonstruował kinetoskop, za pomocą którego po raz pierwszy można było oglądać ruchome obrazy. Miał on jednak jedną podstawową wadę: jednocześnie tylko jedna osoba mogła z niego korzystać. Historia skupia się na braciach Lumière, młodych wynalazcach, których marzeniem było pokazać film całemu światu.