Historyczny 2009

W maju 1942 roku do warszawskiego getta przybyła ekipa filmowa Urzędu Propagandy III Rzeszy. Operatorzy pracowali przez miesiąc, rejestrując sceny z życia ulicy, pokazując skrajną nędzę i świat dobrze odżywionych, wchodząc do zabiedzonych podwórek i wykwintnych restauracji, kreując świat kontrastów i pracując nad "uchwyceniem żydowskiego charakteru". Zapis odnaleziono zaraz po wojnie, w archiwach filmowych nazistów. Przez lata uważano go za prawdziwy portret życia w warszawskim getcie. Reżyserka Yael Hersonski postanowiła zbadać okoliczności powstania filmu. 50-minutowy zapis przestudiowała ujęcie po ujęciu, przejrzała archiwa, prywatne zapiski na temat obecności ekipy w getcie, dotarła do materiałów z przesłuchań niemieckiego operatora filmowego, Willy'ego Wista. Mozolna analiza pokazuje, że dokument to jeszcze jedna mistyfikacja propagandy nazistów, a "normalne" życie od początku do końca zaaranżowano, pod bacznym okiem pilnujących porządku esesmanów. Na film składają się wspomnienia i komentarze ocalonych, fragmenty niesławnego filmu, sylwetki uchwyconych w kadrze niemieckich operatorów i przerażone spojrzenia filmowanych mieszkańców getta. Wychwycone przez reżyserkę niuanse przenoszą film na poziom uniwersalny, każą zastanowić się nad naturą i uwarunkowaniami każdego zapisu archiwalnego.

Węgry, u progu XVII wieku. Hrabina Elżbieta Batory (Julie Delpy) jest uznawana za najbardziej wpływową kobietę w kraju. Jej znajomość z dużo młodszym mężczyzną, Istvanem (Daniel Brühl), przeradza się w obsesyjną i namiętną miłość. Ale jej rozkosz nie trwa długo: ojciec Istvana, hrabia Thurzo (William Hurt), zmusza syna do zerwania z Elżbietą. Zdruzgotana Hrabina, za powód zerwania postrzega dzielącą ich różnicę wieku. Oślepiona przez tęsknotę i smutek, poddaje się szalonemu złudzeniu, że krew dziewic pomoże zachować jej urodę. Do zamku trafiają dziesiątki młodych kobiet, by go już nigdy nie opuścić…

Adaptacja wątków z pierwszego tomu popularnej trylogii Stanisławy Fleszarowej-Muskat "Tak trzymać". Pełna rozmachu historia miłości pięknej Kaszubki (Julia Pietrucha) i chłopaka (Jakub Strzelecki), który przyjechał na Wybrzeże w poszukiwaniu pracy, rozgrywająca się na tle historycznych wydarzeń związanych z budową portu w Gdyni.

Oparta na faktach historia angielskiej królowej Wiktorii (Emily Blunt) – najdłużej panującej monarchini w dziejach Wielkiej Brytanii – oraz pełnego intryg i fałszu świata wysokich sfer, w jakim przyszło jej żyć. Rok 1836. Niepełnoletnia jeszcze księżna Wiktoria nie dopuszcza do regencji, która skończyłaby się całkowitym odsunięciem jej od rządów. Po śmierci swego wuja – króla Williama (Jim Broadbent), wbrew oczekiwaniom wielu, zostaje koronowana na królową angielską. Choć początkowo niedoświadczona i ślepo zapatrzona w manipulującego nią Lorda Melbourne’a (Paul Bettany), dzięki swojemu uporowi oraz inspirującej miłości do księcia Alberta (Rupert Friend), staje się królową, podczas panowania której Anglia rośnie w potęgę i otrzymuje status jednego z ówcześnie najpotężniejszych imperiów. Okres rządów królowej Wiktorii przeszedł do historii jako „epoka wiktoriańska”.

Aleksandria, początek V wieku naszej ery. Rozwija się chrześcijaństwo. Davus (Max Minghella) to niewolnik zakochany w swej pięknej pani – wybitnej filozofce i astronomce Hypatii (Rachel Weisz). Podczas gdy Hypatia ze wszystkich sił stara się uratować od zapomnienia wiedzę i mądrość starożytnego świata przed narastającym fundamentalizmem religijnym, Davus jest rozdarty pomiędzy miłością a nową religią, która obiecuje wolność. W dodatku, o względy Hypatii ubiega się należący do elity miasta Orestes (Oscar Isaac).

W ogarniętej niepokojami XVI – wiecznej Rosji Iwan Groźny głęboko wierzy, że została mu powierzona święta misja. Przekonany jest o swej umiejętności interpretacji boskich znaków i widzi zbliżający się nieuchronnie Sąd Ostateczny. Wprowadza władzę absolutną, bezlitośnie niszcząc każdego, kto stanie mu na drodze. Gdy wokół rządzi terror, Filip - zwierzchnik klasztoru na Wyspach Sołowieckich, człowiek uczony, a zarazem bliski przyjaciel Iwana, postanawia przeciwstawić się natchnionej tyranii. Dochodzi do starcia pomiędzy dwoma skrajnie odmiennymi wizjami świata, które zniszczy moralność i sprawiedliwość, Boga i ludzi.

Sulina to niewielkie rumuńskie miasteczko w delcie Dunaju. Nie ma do niego żadnego dostępu lądowego. Według Andrzeja Stasiuka to miejsce, gdzie „kończy się kontynent i dobiegają kresu zdarzenia”. Jeszcze na początku XX wieku Sulina była dobrze prosperującym portem, trzecim pod względem ważności w Europie - stolicą europejskiej rzecznej żeglugi. Dzisiaj to odizolowane od reszty świata miejsce powoli zamiera. W 1933 roku Eugeniu Botez, inżynier i komendant portu w Sulinie, wydał pod pseudonimem Jean Bart powieść „Europolis”. Przedstawia w niej pesymistyczną wizję przyszłości – twierdzi, że pewnego dnia z jego miasteczka nic nie zostanie. W czasach Boteza Sulina tętniła jeszcze życiem, do portu codziennie przybijały statki z całego świata. Okazało się jednak, że jego wizja była prorocza.

XIX wiek był czasem wynalazków i badań. Wtedy też były początki filmu. Thomas Edison szczególnie wyróżnił się w tej dziedzinie - skonstruował kinetoskop, za pomocą którego po raz pierwszy można było oglądać ruchome obrazy. Miał on jednak jedną podstawową wadę: jednocześnie tylko jedna osoba mogła z niego korzystać. Historia skupia się na braciach Lumière, młodych wynalazcach, których marzeniem było pokazać film całemu światu.