Horror 2014

Laura popełnia samobójstwo. W rocznicę śmierci jej prześladowcy dostają wiadomość od zmarłej.

Dziewczyna staje się celem polowania tajemniczej siły mogącej przybrać dowolną formę.

Trójka przyjaciół z Nowej Zelandii zna się już całkiem długo. Vladislav ma 862 lata, Viago 379, a Deacon 183. Jest jeszcze Peter, który ma 8000 lat. Wszyscy są staroświeckimi wampirami osiadłymi w Wellingtonie i próbują zaadaptować się do życia w XXI wieku. Kamera towarzyszy im podczas codziennych obowiązków domowych, rozmów, kłótni i wspomnień sprzed setek lat. Wampiry trzymają się na uboczu, a wychodzą tylko nocą do klubów w poszukiwaniu świeżej, ludzkiej krwi. Snują też niekończące się rozważania o różnicach między ludźmi a nieumarłymi. Śledząc ich codzienność odnosimy wrażenie, że w zimnym i martwym sercu także mogą budzić się uczucia…

Na kilka dni przed Halloween Grupa przyjaciół rusza w podróż po Stanach w poszukaniu najbardziej przerażającego domu.Nawiedzone domy – w tym wypadku, to nie opuszczone, mroczne gmachy, tylko rodzaj mikro parków rozrywki, w których to najważniejsze jest doświadczenie strachu. Przyjaciółmi kierują różne motywacje. Jedni chcą się po prostu bać, bo Halloween jest dla nich dniem tożsamym z Gwiazdką, kolejni traktują to wszystko jako doświadczenie socjologiczne – obserwują pracujące w strasznych domach osoby, nagrywają ich wypowiedzi. Kolejni jadą na zasadzie solidarności. Cała wyprawa jest przez nich dokumentowana amatorską kamerą wideo. Początek jest lekki, przyjemny, pełen żartów. Pierwsze domy i to, co się w nich dzieje to bardziej nieświadome pastisze niż świątynie strachu. Z czasem sytuacja zaczyna się zmieniać, domy stają się coraz bardziej to mroczne. To już nie spadające z sufitów nietoperze nadnaturalnej wielkości, tylko kanibaliczne kolacje ze stołami nakrytymi ludzkimi podrobami, przerysowane kreskówkowe postaci biegające za zwiedzającymi z siekierą, wystylizowane ludzkie lalki zapraszające do buduarów, czy płaczące, bądź śmiejące się histerycznie dzieci uwięzione w kominkach i klatkach. Tak samo jak domy zmienia się otoczenie – to coraz częściej pustkowia, odludzia lub polany umiejscowione pośród ciemnych lasów. W miarę jak zmienia się otoczenie do grupy przyjaciół dociera coraz więcej informacji o wszelkich patologiach jakie dzieją się w domach.

Grupa ludzi ocalałych z apokalipsy usiłuje przetransportować jedynego człowieka który przeżył ugryzienie zombie do laboratorium w którym jego krew ma zostać wykorzystana do stworzenia lekarstwa.

Grupka archeologów zostaje uwięziona w piramidzie gdzie przebywa prastare, egipskie bóstwo.

Grupa archeologów odkrywa w Północnej Kanadzie zakopany w śniegu głaz z wyrytymi na nim pradawnymi napisami i symbolami. Badacze nieświadomie uwalniają starożytnego wirusa, ściągając na siebie nieznaną chorobę, która szybko dopada całą ekipę. Osamotnienie, paranoja i strach spotęgowany wizjami tajemniczej postaci zaostrzają trawiącą ich epidemię, popychając badaczy do coraz brutalniejszych zachowań.

John Constantine, samozwańczy egzorcysta, demonolog i mistrz czarnej magii wraz z dwójką przyjaciół walczy ze sługami zła zagrażającym ludziom. Wypędzając kolejne duchy, demony i potwory John próbuje odpokutować swoje winy, za które został skazany na wieczne potępienie.

Scarlett (Perdita Weeks) przejęła pasję do archeologicznych poszukiwań od swojego ojca. Aktualnie jest na tropie kamienia filozoficznego, który wiedzie do paryskich katakumb. Razem ze swoim przyjacielem - Georgem (Ben Feldman), kamerzystą Benjim (Edwin Hodge), przewodnikiem Papillonem (François Civil) i jego znajomymi dziewczyna udaje się do katakumb. Droga jest długa, kręta i kryje różne niebezpieczeństwa.

Jessica Loren (Juliana Harkavy) idzie w ślady ojca i zostaje policjantką. Na początku dostaje nocną zmianę na posterunku policji, który ma niedługo zostać zamknięty. Jessica na początku pełna werwy i zapału szybko zauważa niepokojące zjawiska - przesuwające się meble, tajemnicze odgłosy - na ziemię sprowadza ją jednak telefon od zrozpaczonej dziewczyny, która prosi ją o pomoc. Posterunkowa zaczyna jednak coraz częściej dostrzegać niewytłumaczalne rzeczy. Dowiaduje się, że mogą one mieć coś wspólnego z wydarzeniem sprzed roku, kiedy to na posterunku trzy osoby, które dokonywały wcześniej morderstw, popełniły samobójstwo.