Komedia 2012

Disco-rewolucja to historia jednego z najbarwniejszych zjawisk we współczesnej kulturze. Film przywołuje jego początki w latach 70-tych, rzucając na nie całkiem nowe światło. Okres ten, traktowany do tej pory głównie jako czas hedonizmu, ukazany jest jako przełomowy w kontekście walki o równouprawnienie. Chociaż do dziś disco kojarzy się głównie z kolorowymi strojami i charakterystycznym tańcem, uznawane jest za niezwykle silne narzędzie protestu przeciw dyskryminacji gejów, czarnoskórych i kobiet. Każda z tych grup zyskała w tym czasie nowy głos, w postaci takich artystów jak Gloria Gaynor czy Village People. Piosenki, które zawojowały cały świat niosły za sobą treści, z którymi mogły utożsamiać się miliony wykluczonych ludzi. Film opowiada tę historię w barwny i zabawny sposób. Ironiczną narrację i nagrania sprzed lat wzbogacają unikalne wywiady z największymi gwiazdami tamtej ery.

Komik Sean Banan wybiera się do Afryki, aby nagrać teledysk, ale cały projekt szybko diabli biorą, gdy tajemniczy przedsiębiorca znika razem z wszystkimi pieniędzmi.

Po przeprowadzce na prowincję Quebecku, Juneau Trudel (Antoine-Olivier Pilon), za namową nowo poznanej Julie (Alice Morel-Michaud), zostaje zawodnikiem miejscowej drużyny hokejowej. Początkowo niektórzy gracze przyjmują Juneau'a z dystansem, jednak aby wygrać turniej Pee-Wee, muszą zapomnieć o uprzedzeniach i zjednoczyć siły.

Madelyn stara się przechytrzyć młodą i seksowną kochankę swojego męża, co ma niespodziewane konsekwencje.

Tristan (Bastian Pastewka) czuje się prześladowany psychicznie przez swoją matkę (Judy Winter). Wpada więc na pomysł wynajęcia zabójcy matki.

Paryżanin Thomas Platz (Raphaël Personnaz) staje się opiekunem dziecka, aby z powrotem uzyskać względy Marie (Charlotte Le Bon), która rok temu go rzuciła. Chce w ten sposób udowodnić jej, że jest gotowy do małżeństwa i założenia rodziny.

Henrik i Tone bardzo się kochają. Ich związek właśnie wkracza w nową fazę. Niedawno wprowadzili się do nowego mieszkania, kupili niezły samochód, a przede wszystkim spodziewają się pierwszego dziecka. Ale 35-letni Henrik przechodzi kryzys tożsamości. Z jednej strony, chce ignorować dorosłość i spędzać czas na wygłupach z przyjaciółmi. Z drugiej - musi wreszcie stać się mężczyzną i zadbać o Tone i dziecko. Niezdolność do wyrażania własnych emocji, a zwłaszcza nieumiejętność ich komunikowania, prowadzi Henrika do dziecinnego buntu, który staje się zagrożeniem dla jego relacji z Tone. Czy ten prawie mężczyzna wreszcie dojrzeje, czy też jego związek się rozpadnie?