Obyczajowy 2008

Chirurg z Tyrolu, Martin Gruber (Hans Sigl), po wielu latach pracy za granicą chce sprawić swojej matce urodzinową niespodziankę i złożyć jej niezapowiedzianą wizytę. Sielska, rodzinna miejscowość, jaką Martin zachował w pamięci, okazuje się jednak zupełnie inna od tej, jaką zapamiętał. W dodatku bratanica Martina, Lilli (Ronja Forcher), po wypadku samochodowym matki zostaje półsierotą i potrzebuje opieki. Lekarz będzie musiał na nowo ułożyć swoje stosunki z rodziną – córką, o której istnieniu nie miał pojęcia, a także urażonym bratem.

Film o miłości, przemijaniu i aktorach - ich ekscentryczności, marzeniach zagrania jeszcze jednej, może już ostatniej wielkiej roli. Grupa zaawansowanych wiekowo pensjonariuszy Domu Aktora Weterana, z jego codziennością trywialnych wydarzeń, postanawia wystawić Fausta J. W. Goethego. Tym pomysłem zaraża ich aktor po przejściach - niespokojny duch, który nagle pojawia się w ich spokojnym życiu oraz dwójka młodych.

Komedia o życiu, miłości i o tym, że każdy w końcu musi dorosnąć. Kuba (Krzysztof Ogłoza) jest zwykłym chłopakiem, któremu nie spieszy się do dorosłego życia. Pracuje w barze, żyje z dnia na dzień i nie ma wielkich planów. Ale jak wiadomo życie lubi nas zaskakiwać. Zaskakuje więc także Kubę. Niespodzianka ma na imię Ewa (Anna Cieślak) i uśmiech, który zniewala. A to dopiero początek. Miłość Kuby i Ewy bynajmniej nie jest jedynie platoniczna, co wcześniej czy później musi przynieść owoce. I przynosi. Kuba dowiedziawszy się, że będzie tatą postanawia stanąć na wysokości zadania.

Mężczyzna jest oskarżony o morderstwo. Pigoil to starzejący się kierownik Chansoni, music hallu w Faubourg Paris. Cofamy się we wspomnieniach głównego bohatera do Sylwestra 1935 roku, kiedy odkrył, że jego żona jest niewierna i Galapiat lokalny gangster, zamknął music hall. W ciągu najbliższych kilku miesięcy, Pigoil stracił opiekę swego umiłowanego syna, Jo-Jo, i musiał znaleźć nową pracę. Pigoil i jego koledzy przejęli Chansonię jako kooperanci. Gwiazda ich music hallu, młoda Douce, dziewczyna z okolic Lille, zakochała się w Milou... ale co z morderstwem ?

Julia jest odnoszącą sukcesy artystką, ma kochających rodziców i męża, który jest sławnym kompozytorem. Nagle wszystko się rozpada. Choroba i śmierć, widziane z bliskiej perspektywy, wyglądają inaczej, niż Julia sobie wyobrażała – są bardziej absurdalne, nonsensowne i śmieszne. Wszystko zaczyna się od śmierci psa. Potem matka Julii zapada na raka. Mąż Julii nie potrafi jej pomóc, bo większość czasu spędza za granicą, a ojciec zdaje się bardziej potrzebować pomocy niż ona. „33 sceny z życia” to film o takim momencie w życiu, w którym stajemy się dorośli. To historia o wejściu w prawdziwe życie, gdzie ból, cierpienie i wątpliwości są nie do uniknięcia.

Boisko bezdomnych to opowieść o sile, która płynie z przyjaźni i pasji. Film Kasi Adamik pokazuje, że w życiu zawsze tylko jeden krok dzieli nas od znalezienia się na dnie. Czasami jednak ten sam jeden krok może zapoczątkować drogę do pokonania przeciwności losu i doprowadzić do zwycięstwa.

Ciepła, rodzinna opowieść o życiu małżeństwa z trójką dzieci. Rodzina Miłobędzkich złożona z rodziców: Ani (Jolanta Przygoda-Fraszyńska) i Romana (Rafał Królikowski) oraz dzieci: 14-letniej Oli (Marta Bitner), 11-letniego Janka (Maciej Musiał) i 6-letniej Zuzy (Kalina Janusiak) zamienia gospodarstwo w Beskidach na willę z ogrodem w podwarszawskiej miejscowości. Przypadek sprawia, że Miłobędzcy zaczynają prowadzić hotel dla zwierząt. Te stają się nieodłączną częścią życia bohaterów. Obok psów, kotów, myszy i pająków pojawiają się też bardziej egzotyczne, np. wąż, małpa czy wielbłąd. Serial niesie ze sobą wartości rodzinne, jest zarazem wyraźnie osadzony w naszych realiach. Rodzina padnie więc ofiarą oszustwa, będzie również musiała stawić czoło surowej kontroli sanepidu. Każdy odcinek jest poświęcony perypetiom związanym z innym zwierzakiem.

Historia upośledzonego intelektualnie Janka, kuriera rowerowego, który po śmierci swojej matki próbuje zmierzać się z trudami codzienności. Serial o nieprzystosowanym do samodzielnego życia Janku Kaniewskim, który po utracie matki musi mierzyć się z codziennym życiem.

Małe senne miasteczko gdzieś na Podlasiu. Ogólny spokój i harmonię przerywa nieoczekiwana wizyta młodego chłopaka, którego można by nazwać doskonale przeciętnym, gdyby spod czarnego kapelusza nie wystawały mu misternie zakręcone pejsy. Niespodziewany gość szybko staje się obiektem zainteresowania numer jeden. Miejscowi przypisują mu kolejne motywy wizyty: od prób odzyskania ziemi i budowy supermarketu po chęć wydobycia zakopanego na żydowskim cmentarzu skarbu. Jedni chcą z nim robić interesy, inni podzielić się wspomnieniami o dawnym, nieistniejącym już świecie, jeszcze kolejni – pozbyć się ciążących na nich (przez kolejne pokolenie) wyrzutów sumienia za czyny z przeszłości… Kim jest tajemniczy gość i czego szuka w zapomnianym przez świat Pszczycowie? Przewrotna opowieść Borysa Lankosza nie udziela na to pytanie odpowiedzi, ale pozwala przyjrzeć się ludzkim postawom, lękom i kliszom w myśleniu.

Zapowiada się całkiem zwykły dzień. Dzień, w czasie którego widzowie mają okazję podpatrzeć życie siedmiu par. Może się zdawać, że kamera wychwytuje urywki życia przypadkowych postaci. To złudzenie. Osoby te, choć się nie znają, były kiedyś świadkami pewnego wypadku, który odcisnął na nich piętno. Na każdym inne, ale jednak… Pierwsza para: Maciek (Wojciech Brzeziński) i Lena (Małgorzata Buczkowska). On miał wypadek samochodowy. Podróżował wtedy z kochanką. Teraz jest przykuty do wózka inwalidzkiego. Podejrzewa swoją żonę o zdradę. Jego obsesja, napastliwość, agresja rujnują ich życie. Para druga: Kasia (Maria Seweryn) znalazła mężczyznę (Tomasz Tyndyk), z którym chciałaby spędzić życie. Gdy chłopak wyznaje jej, że jeszcze niedawno był kobietą, ona nie może sobie tego wytłumaczyć. Pary trzecia, czwarta, piąta, szósta i siódma też mają swoje dramaty, tajemnice.