Romans 2002

Romantyczny komediodramat opowiadający o trzydziestokilkuletnim pisarzu, który pisze o miłości i romansach dla jednego z najpopularniejszych magazynów kobiecych, jednocześnie próbując ratować swoje rozpadające się małżeństwo.

Babka Christiny – młodej niemieckiej dziennikarki - pochodzi z Mazur. Wnuczka ma zrealizować reportaż z miejsca jej pochodzenia. Wyjazd do Polski się komplikuje, kiedy okazuje się, że Christinie ukradziono samochód. Prosi o pożyczenie auta babkę Elzę. Ta zgadza się stawiając warunek, że zabierze ją ze sobą… W Polsce Christina poznaje fotografika Marka. Początkowy konflikt między nimi przeradza się w uczucie… Wyprawa na Mazury dla Elzy staje się powrotem do miejsca jej młodości i niespełnionej miłości do Joachima. Czy powrót do przeszłości jest możliwy? Czy Elzie uda się po latach odnaleźć dawnego ukochanego?

Kameralna komedia w reżyserii Jana Englerta. Grace (Joanna Szczepkowska) ma romans z Samem (Jerzy Trela), Monika (Gabriela Kownacka) – z Howardem (Jan Englert). Michelle i Allen (Maciej Stuhr) to młodzi zakochani, są ze sobą od dwóch lat. Michelle (Kamilla Baar) marzy o ślubie, jednak Allen waha się, czy chce spędzić z nią całe życie. Między młodymi dochodzi do kłótni, po której każde z nich udaje się do rodziców po radę. Okazuje się, że Grace jest żoną Howarda, a Sam to mąż Moniki. Tymczasem Michelle postanawia przedstawić matce i ojcu Allena i jego rodziców. Rodzinna kolacja zapowiada się więc niezwykle ciekawie.

Pełna zabawnych nieporozumień komedia Pierre'a Marivaux w reżyserii Gustawa Holoubka. Znakomita ilustracja pojęcia, które od nazwiska francuskiego pisarza otrzymało nazwę „marivaudage” – na oznaczenie misternego spiętrzenia intryg, przebieranek, nieporozumień i miłosnych perypetii, nieodmiennie znajdujących pomyślne rozwiązanie w finale, wyrażonych nie wprost, lekko i dowcipnie, często z subtelną ironią. Romansowe i romantyczne przygody pani i służącej oraz przybywającego z wizytą kawalera i jego lokaja, rozgrywające się w stylowych wnętrzach i kostiumach z epoki, dały współczesnym aktorom wspaniałą okazję do zabawy nadto wyszukanym sposobem bycia i wysławiania się bohaterów. Uroda i dobra prezencja całkiem w małżeństwie – zdaniem panienki – „zbędne powaby”, służącej wydają się „zupełnie niezbędne”... Rozważanie przymiotów i przywar ewentualnych kandydatów na męża bez reszty pochłania śliczną Sylwię i jej rezolutną pokojówkę Lizettę. Tymczasem ojciec panienki przybiega z wiadomością, że wkrótce przybędzie jej narzeczony. Zapobiegliwy Orgon już dawno zaplanował to małżeństwo z ojcem Doranta, nie chce jednak zobowiązywać córki do posłuszeństwa. Sylwia zamierza poddać starającego się o jej rękę osobliwej próbie. Zamienia się rolami z pokojówką. Nie wie, że na podobny pomysł wcześniej wpadł Dorant, o czym jego ojciec listownie uprzedził przyjaciela. Znając tajemnicę i córki, i przyszłego zięcia, Orgon spodziewa się przedniej zabawy.

Marnie już dłużej nie może znieść ciągłej tyranii swojej matki. Dziewczyna jest zdesperowana i za wszelką cenę chce się uwolnić od jej wpływu. Sądzi, że związanie się z mężczyzną będzie dobrym wyjściem z sytuacji. Szybko więc decyduje się na związek, nie zważając na to, że mężczyzna jest dużo starszy od niej.