Filmy Turcja

Demokratyczna Kampucza (Kambodża) – 1978. Trzej francuscy dziennikarze zostają zaproszeni przez Czerwonych Khmerów do przeprowadzenia ekskluzywnego wywiadu z przywódcą reżimu Pol Potem. Kraj wydaje się idealny. Ale za wioską Potiomkinów reżim Czerwonych Khmerów upada, a wojna z Wietnamem grozi inwazją na kraj. Reżim szuka winowajców, dokonując potajemnie ludobójstwa na dużą skalę. Na oczach dziennikarzy piękny obraz pęka, odsłaniając grozę. Ich podróż stopniowo zamienia się w koszmar...

Na początku XX wieku w małej rumuńskiej wiosce napięcie między Leibą (Doru Bem), żydowskim karczmarzem, a jego chrześcijańskim pracownikiem Gheorghem (Ciprian Chiriches) osiąga punkt bez odwrotu, gdy ten obiecuje przyjść i wyrównać rachunki w noc wielkanocną…

Pema mieszka w wiosce położonej wysoko w Himalajach. Kiedy znika Tashi, jeden z jej trzech mężów, a mieszkańcy zaczynają plotkować o jej ciąży, dziewczyna postanawia go odnaleźć. Rusza w długą podróż przez ośnieżone górskie krajobrazy, aby stanąć w obronie swojego dobrego imienia i dowiedzieć się czegoś więcej o samej sobie.

Mümtaz to samotny i pechowy mężczyzna po czterdziestce, którego życie obrało zły kierunek. Pewnego fatalnego dnia jego ścieżka przecina się z Deryią. Żadne z nich nie zdaje sobie sprawy, że to przypadkowe spotkanie stanie się ich końcem. Spotykają się w tragicznym wypadku, w którym tracą życie, gdy uderza w nich ciężarówka. Mümtaz wierzy, że ten dziwny dzień jest ostatnim w jego życiu, ale los ma dla niego inny plan. Przez kolejne trzy lata budzi się każdego dnia w ciele ostatniego dnia życia innej osoby, wciąż na nowo przeżywając „ostatni dzień”. Trzy lata później spotyka na ceremonii wręczenia nagród piękną kobietę, nieświadomy, że to Derya – ta sama kobieta, z którą zginął w wypadku. Tak jak Mümtaz, Derya również od trzech lat codziennie budzi się w innym ciele.

Bosfor symbolicznie dzieli Europę i Azję. Bosfor przedziela również życie i świat czternastoletniej Hayat. Na jednym jego brzegu jest szkoła i Stambuł, który oglądany z brzegu zachwyca migotaniem wieczornych świateł i kolorami, jednak widziany od środka nie ma w sobie nic z malowniczej metropolii. Na drugim brzegu jest nie dający bezpieczeństwa i schronienia dom. Obydwa światy są jednakowo nieprzyjazne i nieprzejednane, zdominowane przez mężczyzn i męskie potrzeby. Życie Hayat toczy się bowiem pomiędzy chorym, uwięzionym w łóżku dziadkiem a ojcem przemycającym alkohol i prostytutki na statki stojące w cieśninie. Zawieszona między dwoma przestrzeniami Hayat żyje we własnym świecie, najbezpieczniej zaś czuje się na pełnej wodzie, na falach Bosforu, przemierzanych małą łódeczką ojca, codziennie odwożącego ją do szkoły.

Początek lat trzydziestych XX wieku, wczesny okres Republiki Tureckiej. W górniczym mieście Zonguldak w północno-zachodniej Turcji odbywa się bal z okazji Święta Niepodległości. Wśród zaproszonych gości jest nowo przybyły inżynier Halit wraz z piękną małżonką Mükkerem i niezamężną siostrą Senihą. Wspólny taniec Mükkerem i Nüsheta, zepsutego syna najbogatszego przemysłowca w mieście, zaowocuje płomiennym romansem, którego niemym świadkiem będzie Seniha. W jej życiu pojawi się wówczas wielka okazja, by po latach spędzonych w cieniu brata i jego żony zagrać wreszcie pierwszoplanową rolę i móc w znaczący sposób wpływać na losy innych. Przenosząc na ekran powieść tureckiego pisarza Nahita Sırrı Örika, a tym samym realizując pierwszy w swej karierze film kostiumowy, Demirkubuz raz jeszcze powraca w krąg typowych dla swej twórczości problemów, czyli niszczących namiętności i okrutnego przeznaczenia determinującego ludzki los.

Temelkuran przygląda się życiu na przedmieściach przeciętnego tureckiego miasta. Film obraca się wokół postaci Saliha – dzielnicowego twardziela, który okazjonalnie handluje narkotykami, załatwia różne ciemne sprawy i udziela lekcji życia mniej obrotnym od siebie. Od lat jego uczniem jest nieśmiały Hakan, który właśnie wrócił ze służby wojskowej i nie widzi przed sobą żadnych perspektyw. W Bornova Bornova pojawia się również postać kobiety, którą łączą pewne niejednoznaczne relacje zarówno z jednym bohaterem, jak i z drugim.

Opowieść o rodzinie, która w obliczu problemów, kłopotów którym trzeba stawić czoła, przyjmuje postawę polegającą na niedostrzeganiu i ignorowaniu prawdy o ich życiu. Tytuł "Trzy małpy" jest odzwierciedleniem ich postawy życiowej - nie widzę, nie słyszę, nie mówię...

Dwóch młodych kadetów rozbija się na pustynnej planecie. Kiedy dowiadują się, że zły czarownik próbuję przejąć kontrolę nad światem, kadeci postanawiają pokrzyżować mu plany.

Film, który w powszechnej świadomości zapoczątkował nową falę w kinie tureckim. Nakręcony w stylu „guerilla” – niemal bez budżetu, z minimalną ekipą oraz naturalnymi sceneriami i aktorami. Poświęcony wykluczonym ze społeczeństwa: bezdomnym, pijakom, onanistom, heroinistkom. Wchodzący pod powierzchnię rzeczy. Piękne nabrzeża Stambułu pokazują tu inną twarz – miejsca przeklętego i niegościnnego, od którego otwartych przestrzeni nie ma ucieczki. Jednocześnie Salto w trumnie to film w wielu momentach zaskakujący humorem i eksperymentem. Pełno tu zbyt bliskich kadrów, nagłych cięć, oryginalnego dźwięku oraz klimatycznej muzyki Baba Zuli. Główny bohater (Mahsun) nie ma domu i marznie zimą na ulicach. Ratuje go jednak pasja, która polega na włamywaniu się w nocy do samochodów. Mimo surowych kar, nie potrafi oprzeć się pokusie kradzieży ambulansu czy autobusu, ale i rozmaitym szaleństwom na ulicy. Mahsun wydaje się ograniczony umysłowo, być może nie rozumie świata, albo też żyje w swoim własnym? W jednej z najpiękniejszych sekwencji filmu wykrada z twierdzy Rumeli pawia – symbol bogactwa, płodności, ochrony przed złem – i razem podróżują przez miasto w surrealistycznej ucieczce donikąd.