Na ustawieniach fabrycznych i automatycznych kolejna komedia, która gwarantuje, że może nas pewnego dnia, przewidywalna i jednoznaczna, ale zrelaksować.
przeczytaj recenzję
Długi, ale nienudny lot z polotem. Najciekawszy zawsze pozostaje człowiek w swojej złożonej budowie pod skafandrem, najwięcej dramaturgii tkwi w relacjach, a nie w maszynach.
przeczytaj recenzję
Między wierszami, Vega demaskuje usposobienie Polaków. Zna nasze paranoje i frustracje. Zamiast nas z nich wyciągać, tym bardziej je utrwala.
przeczytaj recenzję
Bez znieczulenia o chorobie jako ognisku zapalnym do przeżycie zaległych spraw, niezależnie jak długi ma się staż. Bez szantażu emocjonalnego, dojrzale i patrząc poważnie na każde uczucie.
przeczytaj recenzję
Mleko się rozlało... Wolność, czy bezpieczeństwo. Zemsta dla wewnętrznego ukojenia bólu? Zaangażowane kino społeczne z charakterną bohaterką jednak na zbyt wolnym ogniu.
przeczytaj recenzję