Filmy wiolonczelista

Trzy miesiące po katastrofie wywołanej uderzeniem huraganu Katrina życie powoli zaczyna wracać do Nowego Orleanu. Mieszkańcy artystycznej dzielnicy Treme, zwyczajowo zamieszkałej w dużej części przez muzyków, sprzątają i remontują zniszczone domy.Wśród nich jest trębacz Antoine Batiste (Wendell Pierce), wiecznie zabiegany, nie mający czasu ani dla nowonarodzonej córki ani dwóch starszych synów z poprzedniego związku. Antoine jest frontmanem swojego zespołu Antoine Batiste and his Soul Apostles, ale dorabia również w lokalnym gimnazjum. Jego była żona LaDonna Batiste-Williams (Khandi Alexander) dzieli czas pomiędzy Nowy Orlean, gdzie prowadzi knajpę, a Batoun Rouge, gdzie mieszka jest drugi mąż wraz z synami. Rodzina nalega, żeby porzuciła Nowy Orlean i na stałe przeniosła się do stolicy stanu Luizjana, ale LaDonna, nie jest do tego pomysłu przekonana. Cały czas bowiem nie traci bowiem nadziei, że uda jej się odnaleźć zaginionego podczas huraganu młodszego brata, Davida.

On jest muzykiem, który układa piosenki i śpiewa, bo lubi. Ona przyjechała z Czech, wychowuje córeczkę i lubi grać na fortepianie (w rzeczywistości nawet pianino jest poza zasięgiem jej finansowych możliwości). Pracują "na ulicy": on śpiewaniem zarabia do kapelusza, ona sprzedaje kwiatki. Gdy się spotkają, blizny po poprzednich związkach będą jeszcze świeże. Ale coś ich do siebie pcha: może podobna wrażliwość, wspólne poczucie humoru, samotność? Na pewno muzyka, którą będą odtąd razem wykonywać i tworzyć.

Dziennikarz Steve Lopez spotyka w jednym z parków L.A utalentowanego ale bezdomnego muzyka Nathaniela. Po rozmowie i wysłuchaniu jego gry Steve, postanawia napisać o nim serię artykułów. W trakcie pracy nad kolejnymi publikacjami, obaj mężczyźni zaprzyjaźniają się ze sobą, a Steve widząc warunki w jakich mieszka Nathaniel postanawia mu pomóc. Tylko czy on zechce się na to zgodzić.

Frywolna komedia opowiadająca o erotycznych fantazjach i podbojach sławnego wiolonczelisty. Krytyk muzyczny Cornelius zbiera materiały do biografii muzyka. W tym celu zatrzymuje się na parę dni w jego posiadłości. Mimo to nie udaje mu się przeprowadzić wywiadu. Szybko okazuje się, że ciekawsze informacje uzyska, rozmawiając o nim z licznymi w jego życiu kobietami. Biograf, będąc w posiadaniu kompromitujących muzyka materiałów, postanawia to wykorzystać. Grozi, że je ujawni, jeśli wiolonczelista nie wykona kompozycji autorstwa Corneliusa.

Dwaj najlepsi przyjaciele, Grim i Axel, od zawsze marzą o udziale w największym skandynawskim festiwalu rockowym. Wspólnie grają w zespole - Los Bando, ale brakuje im basisty, a Axel, wokalista i gitarzysta, nie może zaśpiewać, bo jego głos jest fatalny, o czym Grim nie nie ma serca mu powiedzieć. Kiedy zostają zaproszeni do udziału w Festiwalu, muszą szybko znaleźć rozwiązanie. Przeprowadzają przesłuchanie, ale nie mają szczęścia ze znalezieniem odpowiedniego członka zespołu. Ich basistą zostaje więc dziewięcioletnia Thildie, która gra na wiolonczeli. Kierowcą, który ma dowieźć ich na festiwal ma być Martin - znany z talentu rajdowca, ale chłopcy nie wiedzą, że nie ma on prawa jazdy. Zespół wyrusza w szaloną podróż przez Norwegię. Ścigani przez rodziców i policję mają coraz mniej czasu aby zdążyć na festiwal i spełnić swe muzyczne marzenia.

Daigo Kobayashi (Masahiro Motoki) jest oddanym wiolonczelistą, który traci nagle pracę, gdy jego orkiestra zostaje rozwiązana. Postanawia przenieść się wraz z żoną do swych rodzinnych stron i tam ułożyć sobie na nowo życie. Szukając pracy odpowiada na ogłoszenie zatytułowane "Okuribito" (odjazdy) myśląc, iż jest to praca w agencji turystycznej. Okazuje się jednak, że jest to praca w domu pogrzebowym polegająca na składaniu ciała zmarłego do trumny i przeprowadzaniu go "na drugą stronę". Gdy całe otoczenie Daigo patrzy na jego nową pracę z niechęcią, on paradoksalnie odbiera swoją pracę jako sztukę "nokanshi", w której staje się strażnikiem bramy życia i śmierci.

Po trzydziestu latach bez spotkania, Marianne odwiedza swojego byłego męża, Johana. Trafia jednak w środek wojny jaką prowadzi jej były ukochany, jego syn Henrik i jego córka Karin. Henrik nienawidzi Johana, ale stara się od niego pożyczyć pieniądze. Karin ma iść do konserwatorium w Helsinkach, ale woli studiować w Hamburgu, wbrew woli ojca. Wszystkie stare rany zostaną otwarte i doprowadzą do smutnego finału.

Erica Kohort to czterdziestoletnia nauczycielka gry na fortepianie w konserwatorium w Wiedniu. Jest poważana ze względu na talent i silną dyscyplinę, dała się również poznac jako ostra i wymagająca nauczycielka. Choć jest kobietą w średnim wieku, wciąż mieszka z matką, z którą jest silnie związana i po której odziedziczyła surową naturę. Nie ma męża ani kochanka, ale swoje potrzeby emojonalno - seksualne potrafi zaspokajać i to w nie standardowy sposób.