Filmy ambulans, płacz

Dobiegająca 40-ki, lecz wciąż atrakcyjna Laurie (Jamie Lee Curtis) żyje pod przybranym nazwiskiem Keri Tate, dręczona nadal koszmarnymi wspomnieniami z przeszłości. Bliska depresji, próbuje utopić je w alkoholu, ale to nie skutkuje. Jest tylko jeden sposób, by się z nich otrząsnąć: ostateczna konfrontacja z Myersem (Chris Durand), który znów zjawia się na horyzoncie, groźniejszy i bardziej przebiegły niż kiedykolwiek. Laurie, pracująca obecnie jako dyrektorka miejscowego liceum, nie jest jedynym celem bandyty. Myers poluje także na jej 17-letniego syna Johna (Josh Hartnett), jego dziewczynę Molly Cartwright (Michelle Williams), ich przyjaciół ze szkolnej ławy - Sarah (Jodi Lyn O'Keefe) i Charlie'go (Adam Hann-Byrd) oraz na Ronnie'go (LL Cool J) - wartownika czuwającego nad bezpieczeństwem uczniów. Zbliża się Halloween '98. Laurie przeczuwa, że Myers uderzy po raz kolejny...

W tym filmie tytuł brzmi niewinnie. W rzeczywistości to obraz porządnych, zdawałoby się, młodych małżeństw z niewielkiego miasteczka. Ich życie to na pozór sielanka - wspólne spotkania, place zabaw, pływanie z dziećmi. Idealne dzieci, idealni rodzice. Dzieci mają w przyszłości osiągać szczyty kariery, a znudzeni małomiasteczkowym życiem i nieustanną grą pozorów rodzice poszukują ucieczki i zapomnienia w ukradkowych romansach i internetowej pornografii.

Mathieu Amalric gra rolę redaktora "Elle France", Jean-Dominique Bauby, który w 1995 roku, w wieku 43 lat zostaje całkowicie sparaliżowany i może poruszać tylko lewym okiem. Używa go, by wspominać minione czasy. Bauby zapisuje aspekty swojego wewnętrznego świata, którym jest wewnętrzny psychiczny ból, spowodowany uwięzieniem we własnym ciele. Bezsilność zmusza go do podróży w głąb swojej wyobraźni, do świata stworzonego w jego umyśle.

Sir "P" to 90-letnia szara papuga, dawniej żyjąca z Édouardem Daladierem, francuskim premierem odpowiedzialnym za podpisanie traktatu monachijskiego. Papuga przybyła do Pragi, aby dać swoje "relacje" z ostatnich wydarzeń. Może to zrobić, bo jest tylko ptakiem. W serii dziwnych zdarzeń sir zostaje porwany przez czeskiego dziennikarza. Facet ma publicznie powiedzieć kilka bardzo kontrowersyjnych wypowiedzi, wywołując tym skandal dyplomatyczny. Francuzi, decydują się zamordować własnego bohatera narodowego .... A to dopiero połowa sukcesu.

Serial ukazuje codzienne życie policjantów z warszawskiego Wydziału Zabójstw. Codziennie muszą dokonywać bardzo trudnych, życiowych wyborów. Niestety wiele spraw przenoszą z pracy do domu, co bardzo niekorzystnie wpływa na ich stosunki domowe. Niektórzy nie wytrzymują presji i popadają w alkoholizm lub narkotyki.

W swoim spektakularnym debiucie filmowym Whitney Houston wciela się w postać wielkiej gwiazdy estrady i filmu, Rachel Marron, która jest właśnie u szczytu sławy. Fani chcą ją oglądać. Chcą jej słuchać. Dotykać. Jest wśród nich także jeden, który chce ją zabić. Dlatego Rachel potrzebuje pomocy profesjonalisty - ochroniarza Franka Farmera. Farmer to zawodowiec, który nigdy nie zaniedbuje swoich obowiązków, zawsze nad wszystkim panuje. Nie podoba się to Rachel, która do tej pory sama kontrolowała swoje życie. Oboje chcą być górą. Oboje nie chcą się zakochać.

To realistyczne opowiedziana rekonstrukcja tragicznych wydarzeń, jakie miały miejsce 30 stycznia 1972 roku w północno-irlandzkim mieście Derry, a które uwiecznił w swej piosence "Sunday Bloody Sunday" zespół U2. Film opowiada o jednym z kluczowych epizodów konfliktu w Irlandii Północnej. Żołnierze Armii Brytyjskiej otworzyli wówczas ogień do uczestników pokojowego marszu przeciwko internowaniu działaczy opozycji i wprowadzaniu stanu wyjątkowego w Ulster. W wyniku strzelaniny zginęło 13 osób, a 14 zostało ciężko rannych. To wydarzenie, zwane Krwawą Niedzielą, stało się punktem zapalnym konfliktu irlandzkiego. Okazało się główną przyczyną wojny domowej, w którą wplątanych zostało wielu młodych ludzi, "bojowników o wolność", którzy wstąpili w szeregi IRA - Irlandzkiej Armii Republikańskiej. Krwawa Niedziela rozpoczęła trwającą ponad 25 lat falę przemocy i terroru.

Dionizy Złotopolski (Henryk Machalica) mieszka w Złotopolicach wraz z synem Markiem (Kazimierz Kaczor), niezależnym senatorem, najczęściej zresztą przebywającym w Warszawie, i jego żoną Barbarą (Anna Nehrebecka), którzy mają dwóch dorosłych synów. Starszy Waldemar (Andrzej Nejman) jest gospodarzem i prowadzi gospodarstwo. Nie ma szczęścia w miłości i wciąż szuka kandydatki na żonę. Okazuje się, ze znalezienie partnerki, która zgodziłaby się wraz z nim zamieszkać na wsi jest trudne. Młodszy syn – Kacper Złotopolski (Andrzej Piaseczny) to czarna owca w rodzinie. Rzucił szkołę i postanowił rozpocząć karierę muzyka. Druga linia rodu – Gabrielowie mieszkają w Warszawie. Wywodzą się od bliźniaczej siostry Dionizego, Eleonory (Alina Janowska). Jej syn – Wiesław (Paweł Wawrzecki) jest komendantem posterunku policji na Dworcu Centralnym, a jego żona Marta (Ewa Ziętek) prowadzi luksusową kawiarnię. Mają razem syna – Tomka (Piotr Szwedes), który ku rozpaczy rodziców rzucił studia medyczne i rozpoczął karierę akwizytora – jego zdaniem w ten sposób najszybciej dorobi się dużych pieniędzy. Starszy syn Mirek (Radosław Elis) i jego żona Weronika (Agnieszka Sitek) oczekują narodzin pierwszego dziecka. Córka Wiesława z pierwszego małżeństwa, Agata (Paulina Młynarska), pracuje w agencji pośredniczącej w sprzedaży nieruchomości.

Akcja obejmuje okres od zimy 1957 do końca 1960, cofając się w retrospekcji do wypadków 1954 roku. Dały one początek narodowowyzwoleńczej walce ludu algierskiego. Opis ogranicza się do miasta Algier, a właściwie do jego arabskiej dzielnicy Kazby.

Jest sierpień roku 1980. W stoczni Gdańskiej rozpoczyna się strajk. Jednym z jego organizatorów jest Maciek Tomczyk syn Mateusza Birkuta. Władze radiokomitetu wysyłają na Wybrzeże redaktora Winkla, aby zebrał materiały na temat Tomczyka. Mają one posłużyć do spreparowania reportażu oczerniającego przywódców strajku. Winkel wnika w środowisko opozycji. Poznaje prawdę o życiu Tomczyka, spotyka ludzi, nie boją się głośno mówić o zbrodniach władzy ludowej. Zaczyna rozumieć, że w Polsce rzeczywiście można coś zmienić. Ale czy starczy mu odwagi, by przejść na stronę barykady?