Filmy 1973

Konflikty społeczne są w pełnym rozkwicie. Adrien Colbart (Bernard Blier), prezes potężnego CGI, uważany jest za przywódcę związkowego o radykalnych tendencjach. Jego siostrzeniec Benoît Lepape (Jean Yanne) jest cichym człowiekiem, który pracuje jako analityk finansowy w grupie przemysłowej. Wbrew temu, co myśli jego wujek, nie jest wrogo nastawiony do robotników. Z drugiej strony widzi demonstracje i transparenty jako „wybryki”. Po niefortunnym posunięciu Lepape zostaje zwolniony przez przykutego do wózka inwalidzkiego, Chourasa (Fernand Ledoux). Idzie do wuja i wyjaśnia mu swoją strategię: „przeciwko kapitalizmowi używaj kapitalizmu”. Przekonuje go do zainwestowania funduszy związkowych w odnoszący sukcesy biznes rowerowy. Mając te same fundusze i dochody z rowerów, Lepape wkrótce otworzył fabrykę modeli elektroniki.

Innocenty Smidt (Pierre Vernier), bardzo ciekawa postać, przybywa do zamku, którego mieszkańcy są dość przygnębieni. Pomiędzy kobietą o skłonnościach samobójczych, nieudanym filmowcem i znanym alkoholikiem, Innocent wkracza i zakłóca codzienne życie.

Małżeństwo z wyraźną różnicą wieku spędza wakacje nad morzem. Tam spotykają Marco, jej kochanka.

Kelnerka pracująca w małych hotelu w Rzymie, obok wykonywania swoich obowiązków, bardzo chętnie podgląda, przez otwór w ścianie, co wyprawiają goście hotelowi w swoich pokojach.

Młody wieśniak Gaston (Olivier Bousquet) opuszcza farmę swoich rodziców w poszukiwaniu pracy w Paryżu. Ludzie, których tam spotyka, i problemy, jakie napotyka w swojej pracy, uświadamiają mu, jak bardzo młodzi pracownicy na niepewnych stanowiskach są wyzyskiwani; podczas gdy życie w stolicy sprawia, że jest bardziej świadomy swoich korzeni w kraju.

Pies prowadzi niewidomą kobietę, ta znajdzie się pośrodku samochodów. W tym momencie pojawia się prowadząca starsza pani. Chce uniknąć niewidomą. Wpada na latarnię. Wiele mil dalej Georges Armand (Jean Carmet) jedzie swoim samochodem wiejską drogą. Radio informuje o śmierci jego matki. Traci panowanie nad samochodem i uderza w słupek. Na szczęście jest cały i zdrowy. Georges Armand wraca do domu i siada przy łóżku zmarłej. Jego sąsiad, Claude Reversoon (Michel Bouquet), odwiedza go i informuje o rychłym ślubie jego córki Anne-Marie (Anicée Alvina). Odtąd niezgodność obrzędów wyłania się wyraźnie: w ratuszu, na cmentarzu; zmierzamy ku najbardziej przewidywalnym lub nieoczekiwanym katastrofom. Jednak uroczystość jest kontynuowana z posiłkiem pogrzebowym po jednej stronie i bankietem weselnym po drugiej. Pierwsza odbywa się w martwej ciszy, tylko stara ciotka recytuje monolog rzadkiej perfidii. Druga sytuacja wcale nie jest radośniejsza: połowa gości weselnych utknęła na autostradzie. Pod koniec dnia Reverson i Armand trafiają do piwnicy. Zamieniają kilka słów i widzimy, że ich miernota to tylko efekt marzeń, dawno straconych nadziei.

Podczas spotkania handlowców, dyrektor generalny firmy prosi pracowników o dzielenie się erotycznymi i zabawnymi historiami, które im się przytrafiły podczas promocyjnej sprzedaży ich produktów od drzwi do drzwi.

Skazany na 12 lat więzienia za rozbój, Eric Lambrecht (Hardy Krüger) odsiedział pierwsze sześć lat więzienia, nie wiążąc się z nikim. W obliczu irytacji i zastraszania przez głównego strażnika Isnarda (Raymond Pellegrin) często przebywał w „mitardzie”, aby stał się bardziej towarzyski, ale jego wola pozostała niezachwiana. Isnard proponuje mu pomoc w ucieczce, pod warunkiem, że włamie się do sejfu w gabinecie naczelnika, w którym ma znajdować się duża suma pieniędzy...

W latach siedemdziesiątych XVI wieku w klasztorze Sant'Arcangelo di Baiano, po śmierci matki przełożonej, toczy się walka o władzę. Pewna zakonnica, pochodząca z potężnego rodu, gotowa jest zrobić wszystko, by zostać nową matka przełożoną.

Trzech rabusiów, „Le Mataf” (Michel Constantin), Basylio (Georges Géret) i Franck (Pierre Santini), przygotowuje się do napadu, kiedy młoda kobieta zostaje wyrzucona przez okno przez dwóch zabójców. Dwaj mężczyźni odpowiedzialni za zabójstwo robią kompromitujące zdjęcia „Matafa” i jego bandy i zmuszają ich do kradzieży mikrofilmów. Jako zaliczkę otrzymują od Me Desbordes (Adolfo Celi), bardzo dziwnego prawnika, walizkę zawierającą sto tysięcy dolarów. Odbędzie się podwójna gra, a trzej złodzieje „wbrew sobie” zaryzykują duże, bardzo duże ryzyko. „Kłopotliwa” Cathy Mondors (Cathy Rosier), ulubienica Desbordesa, przyjdzie, by odwrócić karty, przechodząc wbrew sobie do obozu Matafa.