Filmy 1973

Pielęgniarka zostaje wynajęta do opieki nad starszą, wredną kobietą. Okazuje się, że pielęgniarka i jej chłopak marzą o fortunie kobiety. Gdy kobieta umiera w wannie pełnej krwi, para zaczyna szukać jej pieniędzy. Tylko czy kobieta naprawdę nie żyje?

Film przedstawia ostatnie dziesięć dni życia Hitlera w bunkrze, w obleganym przez armię sowiecką Berlinie.

Grupka bogatych arystokratów handluje krwią, którą „wyciska” z ciał włóczęgów, narkomanów i przypadkowo spotkanych autostopowiczek.

Dwóch detektywów zostaje wynajętych przez starą hrabinę, aby dowiedzieć się, czy willa, którą chce zamienić w sierociniec, jest nawiedzona.

Gianni zgodzi się na pożyczenie dużej sumy pieniędzy sycylijskiemu przedsiębiorcy pod warunkiem, że on „użyczy” mu własnej żony na namiętną noc.

Film przybliżający sylwetkę Johna Giersona, uważanego za ojca brytyjskiego filmu dokumentalnego. Był on propagatorem filmu jako źródła informacji i edukacji. Uważał, że reżyser jest osobiście odpowiedzialny za treści przekazywane społeczeństwu. Jego silna potrzeba przekazywania cennych wartości wpłynęła na całe pokolenia filmowców.

Françoise (Marie-France Pisier) postanawia opuścić dom, w którym mieszka z mężem i natrętną teściową, aby wyjechać z Marie-Hélène (Olga Georges-Picot), kobietą, w której się zakochała. Kochanki uciekają do miasta, ale ich romans okaże się krótkotrwały.

Vincenzino Cipolla przenosi się wraz ze swoją siostrą do Turynu, gdzie dostaje "pracę" przy zbieraniu haraczy u mafiosa Salvatore Camarrò.

Film oparty o wydarzenia w czasie wielkiej wojny indyjsko-pakistańskiej. Siły powietrzne Pakistanu (PAF) robią nalot na bazę lotniczą sił indyjskich (IAF). Po tym ataku, indyjski pilot (Raaj Kumar) patrząc na ciała swych poległych kolegów, składa przysięgę, że nie spocznie dopóki ich nie pomści... Trwa wojna. Jako jedna z wielu misji powstaje plan zniszczenia ważnego radaru wroga, który blokuje radia w samolotach IAFu.

Mając trzydzieści lat, mężatka, dwoje dzieci, Aurore (Anne Wiazemsky) opuszcza swoją prowincję i jedzie z Julesem Sandeau (Jean-Gabriel Nordmann) do Paryża. Zostaje dziennikarką, potem powieściopisarką, poznaje słynnego już dwudziestodwuletniego poetę Alfreda de Musseta (Yves Rénier), wyjeżdża z nim do Wenecji. Nagle wraca do Berry. Udaje jej się pozbyć męża i sprowadza słynnego pianistę Fryderyka Chopina (Pierre Kalinovski). Wraz z przyjaciółmi przygotowuje rewolucję. Tą w 1848 roku. Ale podróż do Paryża jest krótka. Pianista odszedł, więc Aurore zastępuje go malarzem Manceau (René Féret) i kontynuuje pisanie powieści. Aurore to oczywiście George Sand.