Filmy 1973

Cała wioska będzie czekać na cudowny połów, który Piotr, Jan i kilku innych Apostołów chcieli powtórzyć. Ale nie mają nic! Wtedy postanawiają się rozejść, tak jak nauczył ich Mistrz: „Idźcie i rozejrzyjcie się, aby wszędzie nieść moje słowo”. Ale wszędzie tam, gdzie drzwi są przed nimi zamknięte, czują się zniechęceni, a Piotr tak naprawdę nie rozumie sensu swojej misji. Potem jest Ogród Oliwny, zaparcie się Piotra, powieszenie Judasza, a Święte Niewiasty znajdują się przed pustym grobem. „Pan zmartwychwstał”, woła Maria Magdalena. Piotr i Jan nie mogą uwierzyć w tę cudowną wiadomość. Apostołowie są nieszczęśliwi, słabi. Potem jest Wniebowstąpienie, Pięćdziesiątnica i wszyscy czują się ożywieni przez Nowego Ducha. Wszędzie głoszą. Jeden po drugim padają pod ciosami tyranii: jednemu odcina się głowę, drugiego kamienuje, trzeciego wrzuca na dno morza. Próby są ciężkie, ale wiara ich ratuje. Jak każda istota ludzka, Piotr, Tomasz mają swoje słabości, a zwątpienie czasami ciąży na tych prostych ludziach. Ale Jan jest tam ze swoją ogromną miłością, która przywraca ich na właściwe tory. Następnie zostaje aresztowany Piotr i powieszony głową w dół, ponieważ nie czuł się godzien powieszenia jak jego Mistrz.

Frédéric (Frédéric Duru) i François (Edmond Raillard) to dwaj młodzi licealiści w szkole z internatem. Chłopaki dwóch młodych Francuzek, które nie są wystarczająco przedsiębiorcze jak na ich gust, które nazywają „les pisseuses”, otoczone w szkole z internatem przez bandę pretensjonalnych młodych mężczyzn gotowych opowiedzieć każdą anegdotę, aby uchodzić za uwodzicieli. Dają to sobie do głowy, żeby dojechać autostopem do Szwecji, by odkryć kobiety łatwiejsze od Francuzek i móc opowiedzieć koleżankom z internatu o swoich licznych podbojach. Ale jako prawdziwi zozo, którzy dopiero co wyszli z gniazda, podejdą do swoich nowych zalotów z nieśmiałością i wahaniem.

Carl (Michel Barbey), przystojny Austriak, próbuje odnaleźć nawiedzony skarb zakopany przez nazistów w normańskim zamku przed wyzwoleniem. Uwodzi młodą wczasowiczkę, która pozwala mu poznać kapryśnego pana zamku. Na placu jego śledztwo spotyka się z wrogością ze strony zwariowanego starego zarządcy, który zazdrośnie strzeże łupów swoimi dwiema sukami wyszkolonymi do bezlitosnego polowania na intruzów. Złoto doprowadzi ich wszystkich do szaleństwa, ale miłość uratuje Carla.

Julien (Patrice Pascal), syn pastora, właśnie poślubił Birgitt (Catherine Cazan), Szwedkę, którą poznał podczas wakacji na Lazurowym Wybrzeżu. Wracała do zdrowia, odpoczywając z ojcem Juliena, przyjacielem jej rodziny. Podczas weselnego koktajlu Julien wspomina te święta.

Historia zaczyna się w Lyonie od błahego cudzołóstwa. Ariel (Catherine Jourdan), znudzona Paulem (Gilles Ségal), dziennikarzem i burżuazyjnym mężem, zakochuje się w kimś w rodzaju hipisa, Jean-Michel (Yves Beneyton), młodym mężczyźnie z długimi włosami i antyestablishmentowymi ideami, żyjącym na marginesie społeczeństwa. Jean-Michel odrzuca ten podział, który porównuje do najgorszej burżuazyjnej hipokryzji. Opuszcza Lyon. Ariel dołącza do niego w Paryżu i prowokuje Paula do granic wytrzymałości. Ariel jest nowoczesną kobietą, zazdrosną o swoją niezależność i zawsze gotową puścić ofiarę w cień, ale Jean-Michel wyobraża sobie konsolidację pary poprzez sztuczne tworzenie napięcia między nimi. Ariel po raz pierwszy uwodzi kobietę po czterdziestce, dyrektorkę agencji zajmującej się dziewczynami z okładek. Potem wraca do Lyonu i spotyka mężczyznę, mówi Jean-Michelowi, który zachęca ją do innych przygód. Ariel następnie jedzie do Tunezji i spotyka Richarda ( Julian Negulesco), instruktora klubu, rozmownego chłopca, który uwodzi ją swoją szczerością. Z kolei Jean-Michel, przytłoczony nagłym bólem, spędził trochę czasu w szpitalu. Gdy tylko Jean-Michel znajduje Ariel, zmusza ją do opuszczenia Richarda. Czyniąc to, konsumuje swoją stratę. Para rozpadnie się w nieodwracalny sposób

Ochô Inoshika (Reiko Ike) zostaje wmieszana w handel narkotykami prowadzony przez yakuzę. Jest torturowana, ale udaje jej się uciec.

Dokument przedstawia pewne wydarzenie muzyczne w Watts, Los Angeles Coliseum, które miało miejsce 20 sierpnia 1972 roku. Uznawane jest za coś w rodzaju festiwalu Woodstock, ale z udziałem czarnoskórych artystów.

Poseł skrajnej prawicy, nie zgadzając się z polityką własnej partii, postanawia zorganizować zamach stanu.

Bohaterami opowieści jest dwoje całkowicie odmiennych ludzi. Alain jest nauczycielem i ojcem rodziny, Julia wiedzie beztroski żywot uprawiając najstarszy zawód świata. Alain, zafrapowany jej pozornie fascynującym i szczęśliwym światem, porzuca swą dotychczasową, nudnawą egzystencję. Z czasem jednak wszystko zaczyna się komplikować. Julia zachodzi w ciążę. Kończą się pieniądze. Alain, nie mogąc znaleźć pracy, popada w alkoholizm. Julia zaczyna zastanawiać się nad swoją przyszłością i swoim życiem. Znajduje pracę jako ekspedientka, zrywa z dawnymi przyjaciółmi i również z Alainem.

Przez wietnamską wioskę nad rzeką Bien Hai przebiega linia demarkacyjna. Losy mieszkańców wioski, bohaterskich mężczyzn i kobiet walczących o wyzwolenie swego kraju są tutaj symbolem dziejów całego narodu.