Filmy 2025

Utrzymanie szkół otwartych na Ukrainie to próba ocalenia przynajmniej części normalnego życia, jakie ludzie prowadzili przed wybuchem wojny 24 lutego 2022 r. Bez korzystania z wywiadów, narracji ani rekonstrukcji film daje wgląd w to, jak wojna wpływa na codzienne życie uczniów i nauczycieli. Wykorzystuje strukturę przypominającą mozaikę, aby zbadać, jak szkoła funkcjonuje osobiście i online w tych strasznych czasach, zarówno na linii frontu, jak i za nią, oraz jak codzienne życie przeplata się z ciągłym niebezpieczeństwem.

Donghwa, poeta po trzydziestce, wiezie swoją dziewczynę, Junhee, z Seulu do domu jej rodziców poza Icheon. Widząc jego zaskoczenie rozmiarami domu i pagórkowatymi ogrodami, Junhee sugeruje, aby szybko się rozejrzał. Ale na podjeździe spotykają ojca Junhee, który zaprasza Donghwę, aby spędził dzień z rodziną: nim, jego żoną, która również jest poetką, i ich dwiema dorosłymi córkami. To myląco leniwy dzień, nakręcony w celowo swobodnym stylu niskiej rozdzielczości, który naśladuje genialną miękką ostrość, w której Donghwa widzi świat, gdy nie nosi okularów. Młodsza grupa odwiedza buddyjską świątynię nad rzeką. Tata przygotowuje gulasz z jednego z kurczaków, które trzymają w kurniku na terenie posiadłości. A ponieważ postacie nieustannie łączą się w pary, aby odbyć rozmowy jeden na jeden, testują wszelkiego rodzaju więzi: siostrzane, rodzicielskie, małżeńskie, romantyczne, społeczne i budzące zazdrość zawodowe. Tego wieczoru Donghwa upija się przy kolacji i zrzuca maskę uprzejmego szacunku, ku rozczarowaniu rodziców Junhee, którzy oceniają jego przydatność jako partnera dla ich córki, a także ku uciesze młodszej siostry Junhee.

Linda jest pracującą matką, która nie ma już sił. Kiedy sufit dosłownie się na nią wali, zmuszona jest stawić czoła kolejnemu kryzysowi, zatrzymując się w motelu z młodą córką, podczas gdy próbuje naprawić dziurę w suficie, chorobę dziecka, zaginionego pacjenta i paradę ludzi, którzy najwyraźniej nie są w stanie jej pomóc.

Kluż, Transylwania. Po wypędzeniu ze schronienia w piwnicy domu bezdomny mężczyzna popełnia samobójstwo. Orsolya, komorniczka, która przeprowadziła eksmisję, jest zmuszona do podjęcia różnych prób poradzenia sobie z poczuciem winy. Wykorzystując mieszankę dramatu i komedii, tematy tak różne jak kryzys mieszkaniowy, gospodarka postsocjalistyczna, nacjonalizm i moc języka do utrzymania statusu społecznego są rozcinane ostrym, absurdalnym skalpelem w filmowej narracji, która jest częściowo hołdem dla Europy '51 Rosselliniego – nie w ostatniej kolejności ze względu na skromność środków tej niezależnej, niskobudżetowej produkcji. Ale podczas gdy w filmie Rosselliniego kryzys sumienia kobiety prowadzi do znaczącego działania, tutaj bohaterka stojąca przed dylematem nie jest w stanie znaleźć nikogo, kto by ją zrozumiał i staje się coraz bardziej zdesperowana, by uzyskać zewnętrzne zapewnienie i potwierdzenie, w sposób, który łatwo byłoby potępić, gdyby relatywizm moralny Orsolyi nie był tak niepokojąco dokładnym odzwierciedleniem współczesnego złego samopoczucia, na które niewielu z nas jest w pełni odpornych.

Zimniejsza niż lód, jej pocałunek przeszywa serce... Są lata 70. XX wieku i 16-letnia Jeanne, przyciągnięta światłami miasta w dolinie poniżej, ucieka z domu dziecka wysoko w górach. Znajduje schronienie w studiu filmowym, które potajemnie eksploruje nocą. W dzień kręcony jest tam film "Królowa Śniegu", w którym główną rolę gra zagadkowa Cristina. Jeanne natychmiast wpada pod urok pięknej, udręczonej gwiazdy. Między aktorką a dziewczyną rozwija się wzajemna fascynacja. Powoli Jeanne zaczyna odgrywać coraz ważniejszą rolę w planie zdjęciowym. W miarę jak jej obsesja na punkcie królestwa Królowej Śniegu rośnie, między planem zdjęciowym a ekranem, film i rzeczywistość łączą się w magicznej, labiryntowej grze. Ale jest cena do zapłacenia. Czy Jeanne kocha Królową Śniegu na tyle, by dokonać ofiary, której żąda?

Kiedy szczyt G20 zostaje zaatakowany, prezydent USA Danielle Sutton (Viola Davis) staje się celem numer jeden. Uniknąwszy pojmania przez napastników, musi przechytrzyć wroga, aby uratować swoją rodzinę, obronić kraj i ochronić światowych przywódców w tym pełnym akcji thrillerze.

John ma 70 lat i mieszka w odosobnieniu w luksusowym hotelu na Lazurowym Wybrzeżu. Zaintrygowany jest kobietą w pokoju obok, która przypomina mu o jego szalonych latach na Riwierze w latach 60., kiedy był eleganckim międzynarodowym szpiegiem w świecie pełnym niebezpieczeństw i obietnic. Ale kiedy kobieta tajemniczo znika, Johna dręczą retrospekcje – lub może fantazje – jego pełnej przepychu i groteskowej przeszłości oraz kuszących kobiet i nikczemnych złoczyńców, którzy tam żyli i umarli. Dzięki obrazom, które oddają pełen czułości hołd gatunkowi Eurospy z lat 60. i są zabarwione zabawną krwią, rzeczywistość Johna staje się rozbita, gdy stara się rozwikłać zagadkę swojej przeszłości. Pamięć, szaleństwo i kręcenie filmów stają się coraz trudniejsze do oddzielenia. Czy jego starzy wrogowie powrócą, by siać spustoszenie w jego idyllicznym życiu? Czy czekają na ujawnienie kolejne spiski i zdrady? A może po prostu został oczarowany piękną i niebezpieczną przynętą samego kina ucieczki?

Czterdziestoletnia Julia, odnosząca sukcesy dyrygentka, i jej partner Georg tęsknią za dzieckiem, gdy dr Vilfort, specjalista od leczenia niepłodności z prywatną kliniką, daje im nadzieję dzięki eksperymentalnej procedurze. Julia zachodzi w ciążę po udanym leczeniu w klinice. Jednak poród nie przebiega zgodnie z planem i dziecko zostaje natychmiast zabrane na dodatkowe leczenie, pozostawiając Julię i jej męża w niepewności co do tego, co się stało. Kiedy Julia w końcu spotyka się z dzieckiem, czuje się dziwnie odległa. Obecność dziecka wystawia ich małżeństwo na próbę, ponieważ staje się jasne, że Julia ma wątpliwości, czy dziecko, które przynieśli do domu, jest naprawdę jej.

Historia Johna (Luke Stanton Eddy), mężczyzny, który wiedzie zwyczajne życie z monotonną rutyną. Jego istnienie płynie nudno, a on sam nie robi nic, by cokolwiek zmienić; wręcz przeciwnie, robi wszystko, by pozostać zwyczajnym człowiekiem. Pewnego dnia John spotyka w metrze kobietę, która jest równie piękna, co tajemnicza, o imieniu June (Matilda Price). Spotkanie z nią ostatecznie prowadzi go do celu w jego bujanym życiu: kochać June do końca swoich dni i za wszelką cenę.

Rose i jej córka Sofia jadą do hiszpańskiego nadmorskiego miasteczka Almería, aby skonsultować się z szamanistycznym doktorem Gomezem, lekarzem, który mógłby mieć lekarstwo na tajemniczą chorobę Rose, która przykuła ją do wózka inwalidzkiego. Jednak w dusznej atmosferze tego wybielonego słońcem miasteczka Sofia, która przez całe życie była uwięziona przez chorobę matki, w końcu zaczyna pozbywać się zahamowań, zwabiona przekonującym urokiem enigmatycznej podróżniczki Ingrid.