Filmy parowiec

Jest rok 1924 - rok Igrzysk Olimpijskich. Najwspanialsi sportowcy brytyjscy rozpoczynają swój marsz po sławę. Ich sukces będzie chwałą dla całego narodu. Ale dla dwóch najlepszych biegaczy - Erica Liddella i Harolda Abrahamsa będzie to osobista rozgrywka, wyzwanie i splendor. Rydwany ognia zdobyły cztery Oscary, w tym dla najlepszego filmu i najlepszej muzyki filmowej Vangelisa.

Opowieść o lwie, zebrze, żyrafie i hipopotamie, którzy uwolnieni zostają z klatek w ZOO i odesłani statkiem do swoich rodzinnych krajów. Statek, którym płyną zwierzaki, tonie i cała czwórka ląduje na Madagaskarze. [opis dystrybutora]

Film jest pastiszem Steamboat Bill Bustera Keatona. Miki jest pracownikiem na parowcu kapitana Czarnego Piotrusia zajmującym się przewożeniem różnych towarów, między innymi zwierząt. Miki stoi u steru, gdy kocur wchodzi na mostek i wyprasza go stamtąd brutalnie. W najbliższym porcie Miki próbuje przeładować krowę na ląd, ale jest ona zbyt chuda, więc napycha ja sianem. W porcie, już po odcumowaniu, pojawia się spóźniona Minnie. Miki łowi ją żurawiem na pokład, gdzie rozsypują się nuty Minnie do piosenki „Turkey in the Straw”, które zjada koza, zamieniając się w katarynkę uruchamianą za pomocą ogona. Miki akompaniuje kozie początkowo na perkusji złożonej z naczyń kuchennych, a potem używa zwierząt jako instrumenty perkusyjne, aż do chwili gdy Czarny Piotruś wysyła go do obierania kartofli. To jest pierwszy udźwiękowiony film animowany z myszką Miki.

Ekscentryczny londyński wynalazca Fileas Fogg (Steve Coogan) opanował umiejętność latania, wynalazł elektryczność, a nawet wrotki, lecz mimo to świat nauki gardzi nim, mając go za nieszkodliwego wariata. Fogg marzy, żeby wreszcie ktoś potraktował go poważnie i przyjmuje od Lorda Kelvina, przewodniczącego Królewskiej Akademii Nauk, niecodzienny zakład... zobowiązuje się objechać kulę ziemską w 80 dni. Wraz z dwójką towarzyszy podróży - lokajem biegłym we wschodnich sztukach walki (Jackie Chan) i piękną famme fatale Monique (Cecile de France) - Fogg rozpoczyna brawurowy wyścig z czasem.

Młoda działaczka izraelska walczy o utworzenie ojczyzny dla narodu żydowskiego.

Naczelnik urzędu przemysłu drobnej wytwórczości Bywałow marzy o pracy w Moskwie. Wkrótce trafia się niebywała okazja, otrzymuje polecenie przygotowania uczestników do ogólnokrajowego przeglądu twórczości amatorskiej. W mieście działają dwa zespoły amatorskie. Który wybrać? Koniec końców obie konkurujące ze sobą grupy udają się w podróż parowcami po Wołdze do stolicy...

Biedny rybak zakochuje się w bogatej dziewczynie. Wyrusza w rejs, aby zarobić na ich ślub. Kobieta zostaje pod opieka przyjaciela, który też ją kocha.

Bohater, Gustaw Aschenbach jest kompozytorem (w noweli pisarzem), którego utwory ujawniają wytworne samoopanowanie, znamienne piętno mistrzostwa. Wiedziony tajemniczą siłą porzuca uporządkowany i perfekcyjnie zbudowany świat, by wyruszyć w podróż. Wędrówka Aschenbacha ma znaczenie inicjacyjne, jest metafizyczną wyprawą w głąb sacrum, ku śmierci. Rola inicjacji jest zawsze ta sama - symbole wędrowania, próby inicjacyjne mają zbudować naszą wewnętrzną ontologię, dostarczyć wiedzy o świecie i sobie samym. Kompozytor przybywa do Wenecji, która jest miastem i nie jest jednocześnie, lądem stałym i morzem. To miejsce doskonałe dla rytuałów inicjacyjnych - medialne i niejednoznaczne. Każdy taki rytuał zakłada obecność opiekunów - mediatorów. Tadzio, boski chłopiec będzie towarzyszem ostatniej drogi Aschenbacha. Namiętność do miasta i mitycznego przewodnika, Psychopomposa wyznacza trudy ostatniej wędrówki. Tadzio skupia w sobie apollińską harmonię i dionizyjską zmysłowość. Prowokuje do dyskusji o pięknie. Wiedza, jaką uzyska bohater filmu podczas ostatniej wędrówki mówi, iż piękno nie musi być owocem naszej pracy, piękno może się rodzić spontanicznie, bez naszego udziału. Ma rację Alicja Helman, gdy mówi, że wokół antynomii piękna zorganizowany jest konflikt i noweli i filmu. Wiedza, którą uzyska w drodze inicjacyjnej Aschenbach to tragedia mistrza, który sądził inaczej. Aschenbach z pomocą boskiego dziecka podjął drogę ku pełni, a świat z respektem przyjął wiadomość o jego śmierci.

Hipochondryk chce spędzić wakacje w tropikach na świeżym powietrzu, ale zamiast tego znajduje się w środku rewolucji.

Historia tragedii zatonięcia statku Lusitanii pokazana przez pryzmat osobistych historii.