Filmy pies, jazz

Spike Spiegel jest łowcą nagród o tajemniczej przeszłości. Żyje od jednej wypłaty do drugiej, starając się robić jak najmniej. Jego partnerami są Jet Black właściciel statku kosmicznego Bebop, Faye Valentine złodziejka, Ed geniusz komputerowy oraz Ein inteligentny pies. Razem podróżują od planety do planety szukając łatwego zarobku.

Niezadowolony ze swego stylu życia, rozgoryczony i rozczarowany fotograf bezmyślnie włóczy się po Londynie lat 60., utrwalając na kliszy momenty z codziennego życia. Po wywołaniu filmu okazuje się, że nieświadomie uchwycił scenę morderstwa.

Filmu "Do ciebie, człowieku" nie da się streścić ani opowiedzieć. Trzeba go obejrzeć. Zobaczyć staruszka poruszającego się za pomocą balkonika, który ciągnie za sobą skrępowanego smyczą psa. Zobaczyć, jak nikogo wokół to nie dziwi. Smutne? Tak. Komiczne? Bardzo. Takich scen jest wiele. Bo "Do ciebie, człowieku" jest specyficznym, brawurowo pomyślanym rejestrem przeróżnych stron ludzkiej egzystencji, ilustracją starego skandynawskiego przysłowia: „Człowiek jest radością dla drugiego człowieka, ale też może być źródłem bólu”. Burząc przyzwyczajenia widza, odchodząc od chronologii i spoglądania na rzeczywistość jako ciąg przyczyn prowadzących do określonych skutków Andersson uzyskał przejmujący efekt – wrażenie, że oglądamy własne życie, nad którym ktoś z uwagą się pochylił.

Nowojorskie lato 1977 roku przeszło do legendy. Zabójczy upał wyzwolił z miasta szaleństwo i gorączkę, rozpalił ciała i ulice, sparaliżował życie metropolii. Wraz z nim pojawił się psychopatyczny morderca. Te dramatyczne wydarzenia przerywają senną atmosferę życia na Bronxie... Vinnie (John Leguizamo) na próżno stara się dochować wierności żonie. Dionna (Mira Sorvino), która obwinia się za zdrady męża, próbuje uzupełnić swoją erotyczną edukację. Ritchie przyłączając się do społeczności Punków, zyskuje własne miejsce na ziemi. Dla grupy przyjaciół już nic będzie takie jak wcześniej...

Historia kilku dni z życia dwudziestu kilku osób, których łączy jedynie to, że mieszkają w Los Angeles. Altman kreśli tu obraz społeczeństwa lat dziewięćdziesiątych, czyniąc bohaterami filmu zwykłych ludzi z różnych warstw społecznych.

Robert Altman udaje się w odległą podróż do stolicy jazzu, w latach największych tryumfów tej muzyki. W jego opowieści muzyka występuje w roli głównej, ale obejrzymy także historię pewnej telegrafistki i jej męża, drobnego złodzieja, który nieświadomie napada na jednego z największych gangsterów w mieście. To wydarzenie to tylko początek kłopotów bohaterów filmu.

W 1958 roku Robert Traver wydał głośną powieść opowiadającą o morderstwie i toczącym się w jego następstwie procesie. Nazwisko autora było pseudonimem pewnego sędziego ze stanu Michigan, co dodawało smaczku historii, pozwalając przypuszczać, że czerpie ona z doświadczeń autora na sali sądowej. On sam temu przeczył. Porucznik armii amerykańskiej Manion zamordował właściciela baru. Jak utrzymuje działał w afekcie po gwałcie dokonanym przez przyszłą ofiarę na jego żonie. Obrona przypada Paulowi Bieglerowi, który jednak z początku mało się w sprawę angażuje. Na przeciw niego staje dwóch doświadczonych graczy pewnych zwycięstwa. Wraz z rozwojem sprawy nowe fakty ujrzą światło dzienne, a wyrok będzie się ważył do ostatnich chwil.

Mars. Kilka dni przed świętem Halloween 2071 r. terroryści wysadzają cysternę na autostradzie i uwalniają zabójczego wirusa, który pochłania setki ofiar. Obawiając się ataku biochemicznego na jeszcze większą skalę, władze wyznaczają astronomicznej wysokości nagrodę dla tego, kto aresztuje sprawców tragedii. Znudzona załoga statku kosmicznego Bebop, którym podróżują łowcy głów, pod wodzą Spike'a marzy o wielkich pieniądzach. Gdy dowiadują się o nagrodzie, bez wahania wkraczają do akcji.