Filmy śmierć, jazz

Jest rok 1900. Ciemnoskóry marynarz luksusowego transatlantyku Virginian, Danny (Bill Nunn), przypadkowo znajduje w jednej z sal skrzynię, a w niej porzucone niemowlę. Nadaje mu imię „1900” i postanawia zatrzymać przy sobie. Chłopiec wychowuje się w kotłowni, pozostając w ukryciu aż do chwili, kiedy jako ośmiolatek dostaje się do pomieszczeń pierwszej klasy, siada przy pianinie i daje koncert, który swoją wirtuozerią poraża słuchaczy. Od tego czasu genialny muzyk-samouk (Tim Roth) staje się atrakcją statku. Wieść o jego cudownym talencie rozchodzi się szybko, ludzie przemierzają setki kilometrów, żeby móc go posłuchać. Jednak 1900 nie jest w pełni szczęśliwy. Zaczyna marzyć o tym, aby kiedyś zejść na stały ląd...

Niezadowolony ze swego stylu życia, rozgoryczony i rozczarowany fotograf bezmyślnie włóczy się po Londynie lat 60., utrwalając na kliszy momenty z codziennego życia. Po wywołaniu filmu okazuje się, że nieświadomie uchwycił scenę morderstwa.

Młody muzyk przeżywa wzloty (sukces jego gry na trąbce, sława i pieniądze) i upadki (nieudane małżeństwo, śmierć idola i mentora, zmagania z uzależnieniem od alkoholu). Historia życia i kariery Bixa Beiderbecke'a.

Mordercze lato opowiada o grupie mężczyzn z nowojorskiej dzielnicy - Bronxu, którzy na własną rekę starają się znaleźć Syna Sama, seryjnego mordercy. Są to mieszkańcy białej części Bronxu, Włosi z pochodzenia - twardzi, uparci, o niewzruszonych zasadach. Wśród z nich znajduje się czwórka przyjaciół, młodych ludzi, którzy szukają szczęścia w życiu. Czwórka przyjaciół powoli zaczyna poddawać się psychozie, jaka zapanowała na Bronxie. Szukanie Syna Sama nie ma nic wspólnego nawet z amatorskim śledztwem i przypomina polowanie na czarownice. Tak naprawdę wszyscy załatwiają swoje własne porachunki, dając upust zadawnionym niechęciom i brakowi tolerancji. Kolesie z sąsiedztwa próbują przekonać Vinniego, że Syn Sama to Ritchie. Przedstawiają mu różne "dowody". Przyjaźń zaczyna przeradzać się we wrogość, zaufanie zmienia się w strach.

Po śmierci ukochanej żony, Danny Parker pozwala, aby porwał go świat, w którym wszystko jest pozorne, a nic nie jest takie, na jakie wygląda. Zostaje wplątany w wir wydarzeń, nad którymi nie jest w stanie zapanować. Staje pomiędzy agentami z wydziału antynarkotykowego a sadystycznym dealerem.

Historia kilku dni z życia dwudziestu kilku osób, których łączy jedynie to, że mieszkają w Los Angeles. Altman kreśli tu obraz społeczeństwa lat dziewięćdziesiątych, czyniąc bohaterami filmu zwykłych ludzi z różnych warstw społecznych.

Robert Altman udaje się w odległą podróż do stolicy jazzu, w latach największych tryumfów tej muzyki. W jego opowieści muzyka występuje w roli głównej, ale obejrzymy także historię pewnej telegrafistki i jej męża, drobnego złodzieja, który nieświadomie napada na jednego z największych gangsterów w mieście. To wydarzenie to tylko początek kłopotów bohaterów filmu.

Mars. Kilka dni przed świętem Halloween 2071 r. terroryści wysadzają cysternę na autostradzie i uwalniają zabójczego wirusa, który pochłania setki ofiar. Obawiając się ataku biochemicznego na jeszcze większą skalę, władze wyznaczają astronomicznej wysokości nagrodę dla tego, kto aresztuje sprawców tragedii. Znudzona załoga statku kosmicznego Bebop, którym podróżują łowcy głów, pod wodzą Spike'a marzy o wielkich pieniądzach. Gdy dowiadują się o nagrodzie, bez wahania wkraczają do akcji.

Zagubiona autostrada to, okrzyknięty thrillerem wszechczasów, piorunujący koktajl złożony z najmroczniejszych obsesji szamana współczesnego kina, Davida Lyncha Renee (Patricia Arquette - Prawdziwy romans, Ed Wood), zabójcą - on sam. Wezwana policja aresztuje muzyka, by po kilku dniach odkryć, że w celi - zamiast żonobójcy - więziony jest nieznany młody mężczyzna... (Głowa do wycierania, Blue Velvet, Miasteczko Twin Peaks). Skonstruowany na kształt labiryntu, rządzony logiką sennego koszmaru film jest łamigłówką przywołującą na myśl opowieści Hitchcocka. Z czasem jednak okazuje się, że jest to dopiero początek podróży: David Lynch, surrealista i ekspresjonista ekranu końca XX wieku, wjeżdżając w wiek XXI. Zagubioną autostradą, wprowadza widzów w kino mijające słup milowy z cyfrą 2000. Saksofonista Fred Madison (Bill Pullman - Wyatt Earp, Kacper, Dzień Niepodległości) znajduje na schodach swej luksusowej rezydencji tajemniczą kasetę video, na której ktoś zarejestrował okrutną zbrodnię popełniona w sypialni jego domu. Zakrwawioną ofiarą okazuje się być żona Freda.

Francja, pod koniec lat 50. XX wieku, niedaleko Orleanu. Życie małej wioski zostało zakłócone przybyciem amerykańskich żołnierzy. Młodzież fascynuje się nimi. Symbolizują przygodę, bogactwo i muzykę. Ale nie wszyscy widzą tę hałaśliwą inwazję przychylnym okiem. Urodzeni w 1943 roku Patrick Carrion (Nicolas Chatel) i Marie-José Vire (Sarah Grappin) przysięgali sobie wieczną miłość od dzieciństwa. W tym roku 1959 mają szesnaście lat, a kryzys dorastania, przez który przechodzą, krystalizuje się wspólną fascynacją USA. Teraz nastolatki eksperymentują z seksem, co nie wydaje się zbliżać ich do siebie. Patrick zabrał się też do amerykańskiego jazzu, spędzając czas w pobliskiej bazie wojskowej, gdzie gra na perkusji i zwraca uwagę Caberry (James Gandolfini), brutalnego amerykańskiego sierżanta, który lubi walki z czarnymi żołnierzami. Caberra daje Patrickowi zestaw perkusyjny, rozmawia z nim o życiu. Młodzieniec spotyka Trudy, amerykańską nastolatkę, która kocha Buddy Holly'ego. Marie-José jest zazdrosna...