Filmy prawda

Dom pośród lasu, tuż przy torach kolejowych. Mężczyzna szykujący się do kolacji przy dźwiękach „Clair de Lune” Claude’a Debussy’ego słyszy nagle brzęk przewracanej butelki i tupot małych łapek. Nie wie, że za chwilę stanie się uczestnikiem na pozór błahego wydarzenia odkrywającego niewygodną prawdę o nim samym... Kameralny film Piotra Szczepanowicza został nagrodzony statuetką Złotego Pegaza podczas III Międzynarodowego Festiwalu Filmów Animowanych „Animator” w Poznaniu w 2010 roku.

Tytułowa bohaterka pracuje w magazynie, którego dyrektor jest wyraźnie zafascynowany swoją pracownicą i daje jej to odczuć, grożąc lub obiecując wiele korzyści. Jednak Rena ma już zdefiniowane zamiary odnośnie innego mężczyzny, prawdziwej miłości – Janusza, syna prokuratora. Ojciec chłopaka jest przeciwny temu związkowi ze względu na pochodzenie dziewczyny. Rena, mimo presji, postanawia przedstawić swoje zamiary w klarowny sposób. W tym celu udaje się do dyrektora, ale mieszkanie zastaje otwarte, a obok kominka zwłoki przełożonego…

Młody poeta Faruch od ptaków nauczył się swobodnej pieśni, od ludzi siły słów i nadziei na lepsze jutro. Ciernistą drogę przemierza poeta w poszukiwaniu szczęścia i prawdy. Spotkawszy się z okrucieństwem i niesprawiedliwością, Faruch pojmuje, że czekanie na szczęście jest bezsensowne. Bierze w ręce miecz i przysięga walczyć za sprawiedliwość i szczęście swojego ludu...

Produkcja udowadnia, że mała iskierka wątpliwości może rzucić cień na wszystko, co uważa się za prawdę.

W poczekalni dworca kolejowego w małym miasteczku spotykają się przypadkowo szkolni koledzy. Nie widzieli się wiele lat, każdy z nich wybrał własną życiową drogę. Władysław założył rodzinę, ma żonę i dwoje dzieci i chociaż ledwie wiąże koniec z końcem, stara się żyć godnie i uczciwie. Zawsze był spokojny, wyważony, wśród kolegów uchodził za fajtłapę, nawet nazywali go „Trzy czwarte”. Kazimierz Kaczyński to absolutne przeciwieństwo Władysława – lubi imponować, być w centrum uwagi. Zgrywa światowca obytego w towarzystwie; jest stale przy forsie, którą zdobywa, kombinując. Nie splamił się uczciwą pracą, woli drobne szwindle i karciane oszustwa, które przynoszą mu niemałe dochody. Okazuje się, że Kazik jest w potrzebie, szuka mety, lokum do pomieszkania. Dobroduszny Władysław zabiera go do siebie, chociaż żyje w bardzo skromnych warunkach.