Filmy miłość, butelka

Nastoletni Dave jest miłośnikiem komiksów. Pewnego dnia, zainspirowany postaciami z ulubionych lektur, sam przyodziewa kostium i staje się Kick-Assem – superbohaterem walczącym z przestępcami.

David (Dustin Hoffman) wraca w rodzinne strony wraz ze swoją żoną. Pewnego dnia na kobietę napada jeden z mieszkańców i ją gwałci. Czy skromny naukowiec poradzi sobie z tą sytuacją?

12-letni D.J. zawsze podejrzewał, że z domem Nebbercrackerów po drugiej stronie ulicy, jest coś nie w porządku. Gdy dom okazuje się być oddychającym, żyjącym potworem, D.J wraz z przyjaciółmi postanawiają odkryć jego sekret i położyć kres krwiożerczym planom niebezpiecznej istoty. Bezpieczeństwo całej okolicy zależy od powodzenia ich misji.

Pogrążony w żałobie wdowiec Garret Blake zarabia na życie budowaniem łodzi. To, czy uda mu się odbudować własne życie, pozostaje znakiem zapytania do czasu, gdy do osady, w której mieszka, przybywa samotna dziennikarka – Theresa.

Dr Alithea Binnie jest osobą mocno stąpającą po ziemi. Jej zadowolenie z życia bierze się po części z faktu, że już dawno przestała uganiać się za mrzonkami w poszukiwaniu szczęścia. Nie ma wygórowanych wymagań wobec świata, do którego podchodzi z dużą dawką sceptycyzmu. W życiu kieruje się zaś zdrowym rozsądkiem, zamiast ulegać porywom uczuć. Mimo tego, a może właśnie dlatego, pewnego dnia w jej życiu pojawia się najprawdziwszy dżin, który w zamian za swą wolność, oferuje jej spełnienie trzech życzeń. Problem w tym, że Alithea zawodowo zajmuje się analizowaniem starożytnych podań i baśni i ma pełną świadomość, że takie igraszki z losem mogą się bardzo źle skończyć. Dżin jednak nie daje za wygraną. Aby zachęcić ją do wypowiedzenia życzenia opowiada jej niesłychane historie ze swojej przeszłości. W końcu Alithea decyduje się wypowiedzieć życzenie, które zaskoczy zarówno dżina jak i ją samą.

Sony i Duane są najlepszymi przyjaciółmi, i jak to zwykle bywa swój czas spędzają na zabawie, graniu w kosza, podrywaniu dziewczyn i chodzeniu do kina. Na jednym z takich seansów filmowych coś się kończy, dochodzą do wniosku, że w ich życiu kończy się pewien beztroski etap, a zaczyna dorosłe życie...

Nagrodzona trzema Oscarami ekranizacja słynnego musicali. Ubogi Tewie mleczarz mieszka wraz z żoną i pięcioma córkami w Anatewce, małej wiosce zagubionej gdzieś na rubieżach carskiej Rosji, Zdając sobie sprawę z nieuchronności nadchodzących przemian Tewie wadzi się z Bogiem w takt sławnej piosenki "Gdybym był bogaczem".

Powszechnie szanowany prawnik Walter Bridge jest głową statecznej rodziny. Jego konserwatywne poglądy nadają ton życiu pozostałych domowników. Żona Waltera India nauczyła się podporządkowywać woli męża, jednak w głębi duszy tęskni za partnerskim układem i ciepłem miłości. Dorastające dzieci państwa Bridge zaczynają kwestionować surowe zasady ojca. Rodziną wstrząsają coraz silniejsze konflikty. Walter Bridge musi zweryfikować swoje podejście do życia, jeśli nie chce dopuścić do rozpadu rodziny.

Z córką agenta wywiadu III Rzeszy, który odsiaduje wyrok w Stanach Zjednoczonych, kontaktuje się agent amerykański, Devlin. Proponuje jej wyjazd do Rio de Janeiro i przeniknięcie do tamtejszej organizacji zbiegłych z Europy nazistów, a w szczególności – odwiedzenie dawnego przyjaciela ojca: właśnie w jego domu mieści się centrala.

Léos Carax na własnej skórze zweryfikował prawdziwość powiedzenia o rodzącym się w bólach sukcesie. Realizacja Kochanków z Pont-Neuf przeciągnęła się do trzech lat, pochłonęła 28 milionów dolarów i doprowadziła do rozpadu związku reżysera z Juliette Binoche. Na domiar złego film poniósł także komercyjną klęskę. Jednak z perspektywy czasu Kochankowie z Pont-Neuf wydają się najbardziej spełnionym artystycznie dziełem Caraxa. Historia skomplikowanej relacji łączącej bezdomnego cyrkowca i ślepnącą malarkę wypełnia melodramatyczny schemat zaskakującą energią. Gwałtowna opowieść o uczuciu rozpiętym między ekstazą a depresją ostatecznie brnie w stronę rzadko spotykanego u Caraxa optymizmu. W słynnym finale tonący w Sekwanie bohaterowie zostają wciągnięci na pokład barki rodem z klasycznej Atalanty. Wymowna scena nie pozostawia wątpliwości: wirtuozeria Caraxa dorównała klasie samego Jeana Vigo.