Filmy malarka

Historia przyjaźni dwóch dziewcząt o zupełnie różnym charakterze: Miny Tannenbaum (Romane Bohringer) i Ethel Bénégui (Elsa Zylberstein). Jako dzieci spotykają się na ławce na Montmartre w 1963 roku i szybko stają się najlepszymi przyjaciółkami na świecie, przekraczając okres dojrzewania, przeżywając pierwszą miłość i rozczarowania. W wieku trzydziestu lat wciąż siedzą na ławce, nie mogą się znieść, patrzeć na siebie i mówić o życiu ...

Głuchoniema Slava Raškaj przybywa na przełomie XIX i XX wieku do Zagrzebia, aby nauczyć się malarstwa. Bela Čikoš to doświadczony malarz, żyjący według niepisanych prawideł cyganerii tego okresu. Któregoś dnia Slava zapuka do jego drzwi.

Charlotte Salomon jest młodą niemiecką żydowską malarką, której losy odmieniają się w przededniu drugiej wojny światowej. W obliczu zawirowań historii i ujawnienia rodzinnej tajemnicy tylko niezwykły czyn może ją uratować. Następnie rozpoczęła dzieło swojego życia.

Suzanne (Martine Vandeville) jest młodą malarką mieszkającą samotnie na wsi. Jedyne wizyty, jakie ma, to sprzątaczka i wiejski listonosz. Wykorzystuje ich częste wizyty, aby jej pozowali. Któregoś dnia wpadła na pomysł posiadania psa, który przełamie jej samotność. Niestety, wkrótce potem musiała wyjechać na wystawę. Pies zostaje powierzony listonoszowi, który pozbywa się go wrzucając do studni.

Krótkie opowiastki (przyprawione szczyptą humoru) o słynnych obrazach zachodniej kultury, ich twórcach oraz okolicznościach powstania tych dzieł sztuki.

Motyw kobiety fatalnej przewijający się w zachodniej kulturze od mitu Salome poprzez męskich malarzy okresu symbolizmu aż po czasy współczesne. Wizerunek kobiety w sztuce malarskiej kształtowany głównie przez mężczyzn zmieniał się wraz z prawami, jakie płeć piękna uzyskiwała w społeczeństwie. Jak wygląda on dziś, gdy kobiety doszły do głosu i same mogą wyrazić się poprzez sztukę?

Amanda Lear – artystka-kameleon – wielokrotnie zmieniała swój wizerunek artystyczny. Aby zrozumieć, kim ona jest, twórcy podążają za kolejnymi jej wcieleniami artystycznymi.

Monodram Doroty Landowskiej na motywach książki Angeliki Kuźniak „Stryjeńska. Diabli nadali”. Scenariusz spektaklu napisała Anna Duda. Zasadnicza oś akcji w spektaklu „Stryjeńska. Let's dance Zofia”, została oparta na dramatycznych losach Zofii Stryjeńskiej, najbardziej znanej – obok Tamary Łempickiej – polskiej plastyczki dwudziestolecia międzywojennego, przedstawicielki art deco. Dorota Landowska buduje portret artystki, zmagającej się z rzeczywistością, w której nie istniała możliwości rozwoju artystycznego i zawodowego dla kobiety. Landowska przenosi na scenę historia życia Stryjeńskiej, podejmując szereg aktualnych tematów – feminizm, przemijanie, łączenie życia prywatnego z niezależnością twórczą, nieszczęśliwą miłością, schizofrenią, stratą. Ale przede wszystkim buduje portret kobiety niezależnej, której pragnieniem jest żyć i tworzyć.