Filmy paryż, park

Przeszukaj katalog

Zestawienie najlepszych i najpopularniejszych filmów w których występuje paryż, park. Zobacz zwiastuny, oceny, oraz dowiedz się kto reżyserował i jacy aktorzy występowali w tych filmach.

Po dziewięciu latach drogi dwójki nieznajomych, którzy przypadkowo spotkali się w pociągu jadącym do Wiednia, krzyżują się ponownie - tym razem w Paryżu. Podczas trasy promocyjnej nowej książki Jesse (Ethan Hawke) dostrzega, że w paryskiej księgarni przypatruje mu się Celine (Julie Delpy). Ona mieszka teraz w Paryżu, on w Nowym Jorku. On odlatuje jeszcze tego samego wieczora, mają więc zaledwie kilka godzin, by sprawdzić, czy ich uczucie jest tak samo silne jak dziewięć lat wcześniej w Wiedniu.

Zdarzenie

5,4
Mark Wahlberg w roli ojca rodziny w świecie u schyłku istnienia, zagrożonym globalnym kryzysem ekologicznym, w którym natura dostaje konwulsji, występując przeciw swemu stworzeniu w licznych kataklizmach.
Naukowiec, specjalista od starożytnych kodów i szyfrów próbuje rozwikłać zagadkę świętego Graala. Aby do niego dotrzeć musi poznać tajemnicę Zakonu Krzyżowców i zmierzyć się z nieuchwytnym mordercą. Ekranizacja bestsellerowej powieści ostatnich lat Dana Browna.


Niezadowolony ze swego stylu życia, rozgoryczony i rozczarowany fotograf bezmyślnie włóczy się po Londynie lat 60., utrwalając na kliszy momenty z codziennego życia. Po wywołaniu filmu okazuje się, że nieświadomie uchwycił scenę morderstwa.
Hamid (Adam Bessa), członek tajnej organizacji ścigającej syryjskich zbrodniarzy wojny domowej zwanej Yaqaza, wędruje wszędzie, po Strasburgu, szukając swojego kata, którego twarzy nigdy nie widział, a który poddał go torturom w więzieniu Saidnaya.
Romain jest 31-letnim fotografem gejem. Dobrze zarabia i ma kochanka. Przełomem w jego życiu okazuje się dzień, w którym dowiaduje się, że cierpi na nieuleczalną chorobę i zostało mu niewiele życia. Co będzie robił z czasem, który mu pozostał?
Gusta i guściki pokazują nam prostackiego i ograniczonego umysłowo przemysłowca (Bacri), który mieszka w koszmarnie urządzonym mieszkaniu z niespełnioną projektantką wnętrz (Catillon). Darzy ona większym afektem hałaśliwego pieska niż własnego męża. Dla podpisania intratnego kontraktu biznesmen postanawia nauczyć się angielskiego. Jego prywatną nauczycielką zostaje atrakcyjna 40-letnia (Alvaro) – nieco sfrustrowana i zaczynająca odczuwać ciężar wieku- aktorka teatralna. Przemysłowiec początkowo nie zwraca na nią uwagi dopóki nie zobaczy jej na scenie. Zaczyna ją otwarcie adorować, co wydaje się zajęciem beznadziejnym: ich światy, kręgi towarzyskie, w których się obracają, gusta wreszcie są bardzo różne. W tle rozwija się inny związek: osobistego ochroniarza przemysłowca, byłego policjanta (Lanvin) i znajomej nauczycielki angielskiego (reżyser filmu Jaoui), barmanki dorabiajacej sobie sprzedażą haszyszu.
Milan i Victor (Jacques Gamblin i Olivier Marchal), najlepsi przyjaciele i współwłaściciele paryskiego klubu nocnego, popadają w długi. Zdesperowani, próbują odkuć się, wchodząc w ryzykowny narkotykowy interes. Kończy się to wpadką, aresztowaniem i bardziej niż brutalnym przesłuchaniem na policji. W zamian za wolność panowie wydają jednego z zamieszanych w sprawę przestępców. Po 6 latach owładnięty żądzą zemsty psychopata wychodzi z więzienia. Dla byłych wspólników oznacza to początek koszmaru.
Léos Carax na własnej skórze zweryfikował prawdziwość powiedzenia o rodzącym się w bólach sukcesie. Realizacja Kochanków z Pont-Neuf przeciągnęła się do trzech lat, pochłonęła 28 milionów dolarów i doprowadziła do rozpadu związku reżysera z Juliette Binoche. Na domiar złego film poniósł także komercyjną klęskę. Jednak z perspektywy czasu Kochankowie z Pont-Neuf wydają się najbardziej spełnionym artystycznie dziełem Caraxa. Historia skomplikowanej relacji łączącej bezdomnego cyrkowca i ślepnącą malarkę wypełnia melodramatyczny schemat zaskakującą energią. Gwałtowna opowieść o uczuciu rozpiętym między ekstazą a depresją ostatecznie brnie w stronę rzadko spotykanego u Caraxa optymizmu. W słynnym finale tonący w Sekwanie bohaterowie zostają wciągnięci na pokład barki rodem z klasycznej Atalanty. Wymowna scena nie pozostawia wątpliwości: wirtuozeria Caraxa dorównała klasie samego Jeana Vigo.
W filmie tym, rzeczywistość przerasta nieśmiałego grafika Stephane. Zamiast kreatywnej pracy ma nudną fuchę w towarzystwie biurowych "potworów". Do mieszkania obok wprowadza się Stephanie, ale Stephane nie wie jak się do niej zbliżyć. Ucieka więc do świata snów, w którym wszystko może się zdarzyć, ale też nic nie dzieje się naprawdę.
Słowa kluczowe

Proszę czekać…