Filmy restauracja, taniec, gitara

Dr Tess Coleman (Curtis) i jej nastoletnią córkę Anna (Lohan) łączy tylko jedno nie mogą się dogadać w żadnej, nawet najbłahszej sprawie; ani na temat ciuchów, ani włosów, ani facetów, ani marzeń Anny, by grać w zespole rockowym... dosłownie w niczym nie mogą znaleźć wspólnego języka! Po jednym ze szczególnie wybuchowych czwartków, maleńkie mistyczne zawirowanie całkowicie je zmienia. Budzą się w piątek, by przeżyć najbardziej zakręcony dzień Tess i Anna zamieniają się bowiem ciałami - Tess wygląda jak swoja córka, a Anna jak matka. Cierpiąc niezwykłe katusze, chodząc w butach jedna drugiej, zaczynają darzyć się szacunkiem i rozumieć wzajemne punkty widzenia... W sobotę Tess ma jednak ślub i obie panie muszą znaleźć jakiś sposób, by powrócić do swoich ciał. I to szybko!

Po dziewięciu latach drogi dwójki nieznajomych, którzy przypadkowo spotkali się w pociągu jadącym do Wiednia, krzyżują się ponownie - tym razem w Paryżu. Podczas trasy promocyjnej nowej książki Jesse (Ethan Hawke) dostrzega, że w paryskiej księgarni przypatruje mu się Celine (Julie Delpy). Ona mieszka teraz w Paryżu, on w Nowym Jorku. On odlatuje jeszcze tego samego wieczora, mają więc zaledwie kilka godzin, by sprawdzić, czy ich uczucie jest tak samo silne jak dziewięć lat wcześniej w Wiedniu.

Niezadowolony ze swego stylu życia, rozgoryczony i rozczarowany fotograf bezmyślnie włóczy się po Londynie lat 60., utrwalając na kliszy momenty z codziennego życia. Po wywołaniu filmu okazuje się, że nieświadomie uchwycił scenę morderstwa.

Madame Ranevskaya (Charlotte Rampling) to zepsuta, starzejąca się arystokratka, która wraca z podróży do Paryża, aby stawić czoła utracie wspaniałej posiadłości Cherry Orchard po niespłaceniu kredytu hipotecznego. Zaprzeczając temu, nadal żyje przeszłością, oszukując siebie i swoją rodzinę, podczas gdy piękne wiśnie są wycinane przez obecnego posiadacza Lopakhina (Owen Teale), jej byłego poddanego, który ma własne plany.

Zwariowane lata 70, początek epoki rock and rolla i rewolucji seksualnej. Małe, katolickie miasteczko gdzieś na południu Irlandii. Tutaj zaczyna się historia młodego chłopaka z niebanalnym podejściem do świata i siebie samego. Urodzony w niewłaściwym miejscu i czasie, porzucony jako niemowlę na schodach kościoła, Patrick od najmłodszych lat wprawia w konsternację swoich bliskich i konserwatywne otoczenie – największą frajdę sprawia mu przymierzanie sukienek wychowującej go macochy. Kiedy w miasteczku zabraknie miejsca dla jego ekstrawagancji, Patrick wyruszy w zaskakującą i nieoczekiwaną podróż do serca Londynu, gdzie być może uda mu się znaleźć to, czego tak usilnie szuka...

Życie heavy-metalowego perkusisty zostaje wywrócone do góry nogami, gdy pewnego dnia zaczyna tracić słuch.

"Sława" to opowieść o trudnym dojrzewaniu, wielkim talencie, pierwszej miłości, pasji życia i cenie, jaką trzeba zapłacić za sukces.

Wstępem do tej magicznej muzycznej opowieści jest spotkanie dwojga młodych, utalentowanych muzyków w Nowym Jorku, wiolonczelistki Lyla’i Novacek (Keri Russell) i charyzmatycznego irlandzkiego gitarzysty Louisa Connelly (Jonathan Rhys Meyers). Po latach, pewien osierocony od swych urodzin chłopiec przybywa do Nowego Jorku, by odnaleźć prawdziwych rodziców. Pomaga mu w tym muzyka, którą wciąż słyszy w każdym miejscu, o każdej porze dnia i nocy. Muzyka, którą czuje w sercu i która kieruje jego postępowaniem. Jego niezwykły talent odkrywa tajemniczy Wizard (Robin Williams), który nadaje mu pseudonim August Rush.

Rodzina Barańskich mieszka na przedmieściu. Matka całkowicie poświęca się roli pani domu, co jest źródłem jej nieustającej frustracji. Ojciec utrzymuje rodzinę, ale to nie jego zdanie jest w domu najważniejsze. Model życia Leszczyńskich jest zupełnie inny. Matka jest rozwódką. Ze swojego pierwszego związku ma dorastającą córkę, a z obecnego małżeństwa kilkuletniego syna. Spełnia się zawodowo, podczas gdy jej mąż zmaga się nie tylko z wychowaniem dzieci, ale również z własną niemocą w kwestii ponownego wyboru ścieżki kariery zawodowej. Jest bezrobotny. Choć Barańscy hołdują wartościom konserwatywnym, a Leszczyńscy wydają się być postępowymi intelektualistami, okazuje się, że tak naprawdę więcej ich łączy niż dzieli. Dobre chęci rodziców przynoszą często opłakane, choć zabawne rezultaty.