Filmy wódz, krew

Kedi, syn Tau, podczas polowania zostaje ranny i pozostawiony przez współtowarzyszy. Niedługo potem chłopak oswaja wilka, który staje się jego towarzyszem w podróży pełnej niebezpieczeństw.

W 1892 roku legendarny kapitan kawalerii Joseph J. Blocker (Christian Bale) niechętnie zgadza się eskortować umierającego przywódcę Cheyenne'ów i jego rodzinę przez niebezpieczne terytorium.

W 117 roku po wielkich podbojach Imperium Rzymskie rozciąga się od Egiptu po Hiszpanię i na wschód aż do Morza Czarnego. Problemem jest jednak północna Brytania, gdzie rządzą dzicy Piktowie, którzy nie mają zamiaru poddawać się Rzymowi. Po ataku na przygraniczny fort z życiem uchodzi Quintus Dias (Michael Fassbender), który przyłącza się do generała Virilusa (Dominic West) i legendarnego IX Legionu z zamiarem wybicia Piktów i ich dowódcy Gorlacona (Ulrich Thomsen).

Pod koniec Wojny Secesyjnej, w nagrodę za swe bohaterskie czyny na polu walki – za które to poczytano m.in. mylnie odebraną próbę samobójczego ataku – porucznik Dunbar otrzymuje możliwość wyboru lokalizacji swojej dalszej służby. W ten sposób otrzymuje zadanie zmiany dotychczasowej obsady, przygotowania i utrzymania fortu, na dalekim zachodnim pograniczu Unii. W samotnej warcie towarzyszy mu jedynie pałętający się po prerii wilk – „Dwie Skarpety”, wyraźnie zaciekawiony obecnością człowieka. Kiedy w okolicy pojawiają się Indianie, początkowo z nieufnością podchodzą oni do „białego” człowieka. Z czasem jednak Dunbar zyskuje aprobatę plemienia, poznaje jego prawa i zwyczaje, by ostatecznie, jako „Tańczący z Wilkami” stać się jednym z ich braci.

Jest rok 1000 naszej ery. Na dalekiej północy Skandynawii barbarzyńskie plemię pustoszy spokojne osady, mordując ich mieszkańców. Wśród ofiar jest rodzina nastoletniego Aigina, któremu cudem udaje się uniknąć losu rodziców i siostry. Młody wojownik poprzysięga zemstę. Wyrusza samotnie tropem barbarzyńców. Wkrótce zostaje przez nich pojmany i zmuszony do wskazania kryjówki swoich współplemieńców. Aigin zgadza się, ale to tylko pretekst, by wcielić w życie plan zemsty.

Tytus Andronikus – wybitny rzymski dowódca wraca jako zwycięzca do domu z długiej wojny z Gotami, podczas której spośród jego synów przeżyło jedynie czterech. Lucjusz – jego najstarszy syn – przypomina Tytusowi, że elementem obchodów zwycięstwa jest złożenie w ofierze jeńca. Tytus wybiera najstarszego syna Tamory – królowej Gotów, którego sprowadził do Rzymu wraz z dwoma jej pozostałymi synami oraz z Maurem Aaronem. Pomimo błagań Tamory o litość dla syna, Tytus dokonuje rytualnej ofiary. Nie kieruje się okrucieństwem, lecz wiernością wobec starożytnego rytuału. Tamora - wyniesiona do władzy dzięki miłości zepsutego i skorumpowanego cesarza Saturninusa - oraz dwaj jej synowie: Chiron i Demetriusz dokonują okrutnej zemsty na Lavinii – jedynej córce Tytusa. Tak zaczyna się opowieść o podwójnej zemście – najpierw Tamory, potem Tytusa - która przekształca ukochany przez Tytusa Rzym w klatkę z dzikimi zwierzętami, a samego Tytusa w mordercę splamionego krwią własnych dzieci i dzieci Tamory.

W pierwszych latach XVII wieku Północna Ameryka wygląda tak samo, jak przez minione 5 000 lat. Na olbrzymim, bogatym w lasy i zwierzynę terenie mieszka wiele różnorodnych i żyjących w zgodzie z przyrodą plemion zachowujących miedzy sobą wątły rozejm. Niewiele trzeba, aby go zerwać. Wiosną, w kwietniu 1607 roku do brzegów Wirginii przybijają trzy okręty wraz ze 103 osobami na pokładzie. Przybyli z Anglii, by dla zatrudniającej ich firmy - Virginia Company, założyć w Nowym Świecie - jak wtedy określano Amerykę - pierwszą brytyjską kolonię. Wśród pasażerów jednego ze statków jest buntowniczy, 27-letni John Smith (Colin Farrell). Weteran wielu europejskich wojen jest skazany na śmierć za niesubordynację, ale kiedy tylko statki przybijają do brzegu zostaje ułaskawiony przez kapitana Christophera Newporta (Christopher Plummer). Newport wie, że Nowy Świat kryje w sobie wiele niebezpieczeństw i tylko od doświadczonego oraz niestroniącego od ryzyka Smitha może zależeć bezpieczeństwo przyszłej kolonii.

Oparty na prawdziwej historii film jest kroniką przedstawiającą niewarygodną wyprawę grupy uwięzionych na statku La Amistad afrykańskich niewolników, którzy po przejęciu kontroli nad statkiem podejmuja próbę powrotu do swej ukochanej ojczyzny. Jednak, gdy statek zostaje przechwycony, pojmani więźniowie trafiają do Stanów Zjednoczonych, gdzie zostają oskarżeni o morderstwo i osadzeni w więzieniu w oczekiwaniu na swoje przeznaczenie.

Rok 1000, Skandynawia. Mroźne, osnute mgłą zbocza gór, hardzi i brodaci wikingowie, ani jednej kobiety na horyzoncie. Egzystencja, na którą składają się dźwięki pękających czaszek i rzężenie rozrywanych gardeł. Dwa ścierające się systemy wierzeń – politeistyczny nordycki panteon pod przywództwem boga wisielców Odyna i monoteistyczny ukrzyżowanego Boga chrześcijan. Jeden surowy i samowyniszczający, drugi zachłanny, ekspansywny i fanatycznie bezwzględny. Oba skazane na zagładę z ręki ich wspólnego syna – jednookiego, niemego wojownika (Mads Mikkelsen). Valhalla Rising jest obrazem suto czerpiącym z mitologii nordyckiej oraz chrześcijańskiego uniwersum. Tytułowe powstanie może odnosić się zarówno do ostatecznego zapełnienia Valhalli ostatnimi mężnymi wikingami, ginącymi w walce, jak i do Ragnaroku – zmierzchu Bogów, poprzedzonego krwawą rzezią.