Filmy Czechy

Film opowiadająca o kulisach jednej z najsłynniejszych i najbardziej dramatycznych zbrodni stanu wojennego popełnionej w maju 1983 roku. Zatrzymanie i pobicie przez funkcjonariuszy ZOMO warszawskiego maturzysty - Grzegorza Przemyka (Mateusz Górski) zapoczątkowało społeczne protesty, ale też skłoniło komunistyczny aparat represji do wdrożenia wielkiej mistyfikacji. To opowieść o zbrodni bez kary, ale przede wszystkim o totalitarnej władzy, która nie cofnie się przed niczym - nawet najbardziej absurdalnym kłamstwem - aby osiągnąć swój cel.

Szarlatan to dramat biograficzny o wyjątkowym człowieku, obdarzonym zdolnościami leczniczymi, rozgrywający się na tle wydarzeń XX wieku. Historia inspirowana jest życiem uzdrowiciela Jana Mikoláška, który wprawiał w zdumienie pokolenia dzięki niesamowitym umiejętnościom diagnozowania i leczenia chorób za pomocą ziół, narażając się na obstrukcję ze strony komunistycznego establishmentu. Opowieść Mikoláška to nie tylko jedno z ludzkich żyć pełne zwrotów akcji, ale także ogólna refleksja nad ceną, jaką płaci się za przywilej geniuszu.

Podczas wizyty Szacha Iranu w Berlinie dochodzi do krwawo stłumionych przez policję zamieszek na ulicach miasta. To stanie się iskrą, która poderwie dwoje młodych ludzi: Andreasa Baadera (w tej roli Moritz Bleibtreu, którego ostatnio można było obejrzeć w filmie braci Wachowskich „Speed Racer”) i Ulrike Meinhof (zagrana przez Martinę Gedeck, znaną z filmów m.in.: „Dobry agent” i „Życie na podsłuchu”) do stawienia oporu przeciwko prawicowym tendencjom polityki rządu i stanie się przyczyną powołania tajnej organizacji. Wkrótce znana ona będzie całemu światu jako RAF (Red Army Faction – Frakcja Czerwonej Armii), odpowiedzialna w latach 70 – tych za zamachy bombowe, kradzieże i morderstwa. Działalność RAF doprowadziła w 1977 r. do poważnego kryzysu w państwie, zwanego „niemiecką jesienią”.

Le Chiffre, agent KGB i nałogowy hazardzista stracił całą swoją fortunę na wyposażenie mrocznej organizacji o nazwie SMERSH (skrót od "Śmierć Szpiegom"). Le Chiffre zamierza odzyskać pieniądze. Jego plany pokrzyżować musi agent James Bond.

„Właściciele” to nakręcona w zaledwie osiem dni, w doborowej obsadzie, brawurowa komedia okraszona potężną dawką wyjątkowego czeskiego humoru. Pełne ciętych dialogów, lekko złośliwe studium ludzkich, a może raczej sąsiedzkich charakterów. Akcja nagrodzonego trzema Czeskimi Lwami filmu Jiříego Havelki, opartego na popularnej sztuce teatralnej jego autorstwa, rozgrywa się w trakcie zebrania współwłaścicieli pewnej praskiej kamienicy. Prym podczas spotkania wiedzie przewodnicząca Zahrádková, która chce wcielić w życie swój plan. Przez kobietę przemawia chęć uratowania budynku wymagającego pilnego remontu. Problem w tym, że nie każdy podziela jej zdanie. A przy wspólnym stole spotykają się starsi, młodsi, idealiści, wolnorynkowcy, starzy lokatorzy oraz ludzie, którzy właśnie wprowadzają się do kamienicy. Jednym słowem, pełny przekrój czeskiego społeczeństwa. Wzajemne pretensje, uprzedzenia i stereotypy szybko biorą górę, zastępując spokojną, merytoryczną dyskusję. Zwłaszcza że każdy przekonany jest do swojej racji i niezbyt skory do pójścia na kompromis.

Właściciel wypożyczalni dronów o pseudonimie Plech (Jiří Mádl), w wolnym czasie raper, marzy o wielkich pieniądzach i niezachwianym bezpieczeństwie. Chemik i znakomity nawigator lotniczy Pavel (Kryštof Hádek), który właśnie wrócił z zagranicy, marzy o sprawiedliwości i osobistym zaangażowaniu w naprawianie świata. Dla byłych kolegów z liceum drony są przepustką do wielu dziedzin ludzkiej działalności. Ich klientami są kandydat na prezydenta oraz artyści organizujący happeningi. W filmie drony monitorują elektrownie, noszą na pokazie luksusowe torebki zamiast modeli lub spryskują wieżę widokową Petřín z powietrza. Gdy jednak któryś z bohaterów decyduje się na użycie drona do czegoś zupełnie innego, sytuacja w firmie komplikuje się.

Film skupia się na burzliwym życiu osobistym Vaclava Havla, w którym dominuje walka o prawdę i słuszność, prześladowania, uwięzienie, a także relacje miłosne, własne wątpliwości i humor. W centrum wszystkiego jest niezwykły i jeszcze silniejszy związek z jego żoną Olgą.

Ojciec (Olaf Lubaszenko) z dwójką swoich dorosłych dzieci (Izabela Gwizdak, Adam Bobik) poszukują matki, która pewnego dnia bez słowa wyjaśnienia odchodzi od męża. Jej zniknięcie jest impulsem do odpowiedzi na pytanie co to znaczy być dla kogoś kimś bliskim. Ojciec wraz z synem i córką udają się w podróż po zawiłym i tajemniczym świecie osiedla, odkrywając tropy, które tylko pozornie się łączą. Po drodze spotykają sąsiadów, których opowieści ujawniają zupełnie nieznany obraz matki. Podążają coraz dziwniejszymi ścieżkami, by w końcu odkryć zaskakującą prawdę.

Życie w małej wiosce położonej w północnych Morawach, z dala od wielkiego świata i jego rozlicznych konfliktów, składa się z dwóch elementów - "nicnierobienia" i przesiadywania w barze. Po czterdziestu latach komunizmu pozostały tylko na wpół zrujnowany kościółek, opuszczone obszary rolne, 99-procentowe bezrobocie i bar.

Anna (Żulewska) i Adam (Dymecki) wynajmują wakacyjny dom na słonecznej włoskiej wyspie. Na miejscu okazuje się, że wymarzona willa nie spełnia ich oczekiwań, a wyspa boryka się z brakiem wody. Obecność wynajętego do naprawy basenu robotnika rozpocznie nieoczekiwany łańcuch niepokojących zdarzeń. W pozornie zgodnym małżeństwie do głosu dojdą mroczne instynkty i głęboko skrywane emocje.