Tytułowy bokser jest człowiekiem z pasją. Pasją, którą zaraża innych, pasją, która jest misją, a dla młodych ludzi może być także sposobem na godne, uczciwe i odważne życie. Bohater filmu jest człowiekiem spełnionym. Wie, że ciosy zadawane w bokserskiej walce to uderzenia takie, które zdobywają punkty i takie, które punktów nie zdobywają. Nic więcej. Uczy "swoich" podopiecznych jak odpowiedzialnie przenieść takie bokserskie ciosy i ich odparowanie do realnego życia. Dokumentalny film o człowieku, któremu udaje się pogodzić sacrum i profanum.
Przed próbą, muzycy, ich przyjaciele i personel teatru bawią się dla zabicia czasu w „mafię”. Gra szybko wciąga uczestników. Zacierają się granice między sztucznym światem zabawy, a rzeczywistością. Zanika także przyjacielska atmosfera, która staje się pełna napięcia i silnych, często negatywnych emocji. Gra wyzwala prawdziwe, nie okazywane na co dzień uczucia oraz odsłania ukryte konflikty w grupie.
Baśniowa opowieść o dwójce młodych ludzi zagubionych w internetowym świecie portali społecznościowych. Nadchodzi jednak moment, w którym muszą stanąć przed sobą twarzą w twarz. Film zrealizowany przy wsparciu Kancelarii Prezydenta Miasta Lublin.
Dwójka dzieci żyje w zaniedbanej, sypiącej się suterenie. Bieda, która dotknęła chłopaka i jego siostrę nie wpłynęła na ich wzajemne relacje, na wzajemną więź. Pewnego dnia ich świat zawiśnie na włosku, gdy pojawi się obcy mężczyzna z groźbami kierowanymi pod ich adresem.
Dyplomowy film Jensa Blanka opowiada o nietypowym trójkącie miłosnym. Odrobinę nieśmiały, z pewnością trochę ciamajdowaty mors, stara się o względy tej samej samicy, co przebojowy homar.
Bohater tego eksperymentalnego filmu, niczym współczesny Syzyf, wspina się bezskutecznie na górę odpadów. Sam jest jak odpad zepsutej rzeczywistości. Widzimy go w bliżej niezdefiniowanej, ale granicznej sytuacji. Wydaje się bezgłośnie krzyczeć, wszystko wskazuje na to, że chciałby głową roztrzaskać kamerę – niczym przysłowiowy mur. Brak tytułowego wyjścia uwypukla dodatkowo krata, przed którą mężczyzna staje w ostatniej scenie. Ma ona znaczenie tym bardziej symboliczne, że łatwo dałoby się ją obejść, jednak prowizoryczna przeszkoda skutecznie blokuje ruchy bohatera.
Daniel - wyalienowany piętnastolatek - ucieka ze swojego rodzinnego miasta. Porzuca swojego ojca i osobę, którą ten nazywa jego siostrą. Jest nią Anna - dziwna i ciekawska dziewczyna wyglądająca na dziesięciolatkę. Piętnaście lat później ojciec doznaje nagłego ataku serca, a Daniel rusza z powrotem do domu i starych przyjaciół, których opuścił dawno temu. Pojawiają się kolejne komplikacje, a mężczyzna znów staje przed wyborem: uciec i wrócić do nieskomplikowanego życia czy zostać i wziąć na siebie odpowiedzialność.
Jest to ilustrowana materiałami archiwalnymi z czasów Stanu Wojennego opowieść o legendarnym „Tygodniku Mazowsze”, z punktu widzenia jego założycieli i współpracowników. Pokazuje niezwykłą odwagę tysięcy ludzi walczących w podziemiu o wolność wypowiedzi w komunistycznej Polsce lat 80.
Pewien człowiek ma pozornie banalne życie rodzinne, zwykłe problemy. Coś mu jednak nie pasuje. Dochodzi z czasem do wniosku, że świat, w którym funkcjonuje, nie jest światem realnym. Zaczyna mieć wątpliwości, w jakim wymiarze żyje.