Horror

Młode małżeństwo, po tragicznej stracie ukochanego syna, adoptuje ośmioletniego chłopca. Jessie (Kate Bosworth) i Mark (Thomas Jane) robią wszystko, by stworzyć dziecku kochającą i szczęśliwą rodzinę. Szybko okazuje się jednak, że Cody (Jacob Tremblay), który jest uroczym i grzecznym chłopcem, skrywa mroczny sekret. Kiedy zasypia, jego sny stają się rzeczywistością. Koszmary również. Rodzinę zaczynają nawiedzać wyśnione przez chłopca demony. Jessie i Mark zrobią wszystko, by dotrzeć do źródła lęków syna, zanim ich życie zmieni się nie do poznania.

Film składa się z kilku przerażających historii dziejących się w małym miasteczku podczas Halloweenowej nocy. Zobaczymy więc jak miejskie legendy stają się rzeczywistością, demony wychodzą ze swych kryjówek, a zemsta jest dobra na wszystko.

Walczący z wszelkiej maści sługami zła, demoniczny Hellboy musi powstrzymać najpotężniejszą z czarownic, która wraca do życia po wiekach niewoli.

Dziewczyna staje się celem polowania tajemniczej siły mogącej przybrać dowolną formę.

Trójka przyjaciół z Nowej Zelandii zna się już całkiem długo. Vladislav ma 862 lata, Viago 379, a Deacon 183. Jest jeszcze Peter, który ma 8000 lat. Wszyscy są staroświeckimi wampirami osiadłymi w Wellingtonie i próbują zaadaptować się do życia w XXI wieku. Kamera towarzyszy im podczas codziennych obowiązków domowych, rozmów, kłótni i wspomnień sprzed setek lat. Wampiry trzymają się na uboczu, a wychodzą tylko nocą do klubów w poszukiwaniu świeżej, ludzkiej krwi. Snują też niekończące się rozważania o różnicach między ludźmi a nieumarłymi. Śledząc ich codzienność odnosimy wrażenie, że w zimnym i martwym sercu także mogą budzić się uczucia…

Na kilka dni przed Halloween Grupa przyjaciół rusza w podróż po Stanach w poszukaniu najbardziej przerażającego domu.Nawiedzone domy – w tym wypadku, to nie opuszczone, mroczne gmachy, tylko rodzaj mikro parków rozrywki, w których to najważniejsze jest doświadczenie strachu. Przyjaciółmi kierują różne motywacje. Jedni chcą się po prostu bać, bo Halloween jest dla nich dniem tożsamym z Gwiazdką, kolejni traktują to wszystko jako doświadczenie socjologiczne – obserwują pracujące w strasznych domach osoby, nagrywają ich wypowiedzi. Kolejni jadą na zasadzie solidarności. Cała wyprawa jest przez nich dokumentowana amatorską kamerą wideo. Początek jest lekki, przyjemny, pełen żartów. Pierwsze domy i to, co się w nich dzieje to bardziej nieświadome pastisze niż świątynie strachu. Z czasem sytuacja zaczyna się zmieniać, domy stają się coraz bardziej to mroczne. To już nie spadające z sufitów nietoperze nadnaturalnej wielkości, tylko kanibaliczne kolacje ze stołami nakrytymi ludzkimi podrobami, przerysowane kreskówkowe postaci biegające za zwiedzającymi z siekierą, wystylizowane ludzkie lalki zapraszające do buduarów, czy płaczące, bądź śmiejące się histerycznie dzieci uwięzione w kominkach i klatkach. Tak samo jak domy zmienia się otoczenie – to coraz częściej pustkowia, odludzia lub polany umiejscowione pośród ciemnych lasów. W miarę jak zmienia się otoczenie do grupy przyjaciół dociera coraz więcej informacji o wszelkich patologiach jakie dzieją się w domach.

Grupa ludzi ocalałych z apokalipsy usiłuje przetransportować jedynego człowieka który przeżył ugryzienie zombie do laboratorium w którym jego krew ma zostać wykorzystana do stworzenia lekarstwa.

Grupka archeologów zostaje uwięziona w piramidzie gdzie przebywa prastare, egipskie bóstwo.

Nieustraszony bohater Fin Shepard tym razem stawia czołom rekinom, które sieją spustoszenie w Waszyngtonie oraz na Florydzie.

Młoda matka wraz ze swoimi synami bliźniakami wprowadza się do wiejskiego domku, który jest naznaczony śmiercią.