Esensja

„Safari” to kolejny po „Raju: miłości” prowokacyjny film Ulricha Seidla z nieoczywistym kolonializmem w tle. I dużo bardziej wstrząsający. przeczytaj recenzję

„Bright” mocno rozczarowuje, choć jednocześnie potrafi zapewnić kilka chwil przyzwoitej rozwałki. To jednak trochę mało jak na tak duży budżet, i tak nośną koncepcję. przeczytaj recenzję

„Ostatni Jedi” nie jest nowym „Imperium kontratakuje”, nie „wychodzi ze swojej strefy komfortu”, pozostając filmem raczej bezpiecznym, ale jest bardziej efektowny, bardziej złożony i po prostu zwyczajnie lepszy od „Przebudzenia Mocy”. przeczytaj recenzję

Kino zaangażowane tak naprawdę staje się kinem o jednostkowej stracie, rozpaczy i szukaniu sprawiedliwości. przeczytaj recenzję

Sprawność, w jaki ten bogaty, głęboko humanistyczny przekaz pomieszczono w trwającym ledwie półtorej godziny filmie dokumentalnym, budzi wielki szacunek. przeczytaj recenzję

Dopóki główną tajemnicę trzyma skrzętnie za kurtyną, ma widza w garści. Gdy ta opada, przerośnięte oczekiwania mają szansę na zaspokojenie „jedynie” przez cechy, jakie gatunkowo może zaoferować thriller. Piekielnie dobry thriller. przeczytaj recenzję

Najważniejsza jednak jest choroba – młodzi ludzie, wciąż pełni ochoty na życie, zmagają się coraz bardziej rozpaczliwie z AIDS, przegrywając tę walkę. przeczytaj recenzję

To raczej kino powolne, kontemplacyjne, w którym istotne są niedopowiedzenia, w którym nie ma rozwiązań ostatecznych i nie ma też jasnych konkluzji. przeczytaj recenzję

Film jest z pewnością przede wszystkim doskonałą zabawą, ale można spokojnie też dostrzec w nim kwestie osamotnienia we współczesnym świecie, życia w nieustannym napięciu, budowania masek na potrzeby innych ludzi, braku możliwości bycia sobą. przeczytaj recenzję

Najmniej w tym wszystkim jest odchodzenia od fabuły pierwowzoru. Branagh nie próbuje filmu uaktualniać, dostosowywać opowieść do naszych czasów. przeczytaj recenzję