Bez wątpienia Kuba Czekaj spadł z wysokiego konia. Chciał stworzyć film uwikłany w szerszy kontekst kulturowy, ale wyszła z tego wieloletnia pisanka, w której wciąż znajduje się nieświeże żółtko.
przeczytaj recenzję
Wśród zarzutów przeciwników filmu Nolana bezosobowość całej akcji i płytkość bohaterów są zresztą dominującymi argumentami przeciwko „Dunkierce”, ale nie potrafię się z tym zgodzić.
przeczytaj recenzję
Oczywiście można byłoby uznać „Dunkierkę” za przepięknie ilustrowaną kartę z podręcznika historii, gdyby nie niekonsekwencje w wizji Nolana.
przeczytaj recenzję
Przyjemność z seansu wynika z obcowania z bohaterami i obserwacji ich życia. Każda postać ma inny wątek, ale tu nie ma nic przypadkowego. Całość jest zaplanowana w niewiarygodnym stopniu.
przeczytaj recenzję
Nie sposób nie docenić „Baby Drivera” nie tylko za ogrom pracy włożonej w stronę techniczną, ale też za wylewającą się na każdym kroku z ekranu, szczerą miłość Wrighta do kina, muzyki i swojej pracy.
przeczytaj recenzję
Rozpadające się hacjendy niosą za sobą silny przekaz sentymentalny, nie są tylko starymi murami, ale puzderkami pełnymi wspomnień, ludzkich dramatów i radości.
przeczytaj recenzję
Mam wrażenie, że w kategoriach kina rozrywkowego produkcja ta zdecydowanie się sprawdza i jestem przekonany, że wielu widzów zakocha się w tym filmie.
przeczytaj recenzję
Jeśli nie jesteście psychopatami (choćby we własnym mniemaniu, niczym autor niniejszej recenzji), trudno będzie wam wygrzebać z tego filmu pozytywy.
przeczytaj recenzję
Oprócz warstwy dosłownej, można odczytać ten obraz na płaszczyźnie metaforycznej. Zaściankowe miasteczko w sąsiedztwie Calais staje się pastiszem współczesnego świata.
przeczytaj recenzję