Filmy serenada, śmierć

Na swoje alter ego Bergman wybrał 80-letniego profesora Borga, który jedzie z synową ze Sztokholmu do Lund na obchody własnego jubileuszu naukowego. Podróż staje się dla niego wędrówką przez obszary pamięci, refleksją nad życiem i stosunkami z ludźmi. Bohater przywołuje we wspomnieniach swoją pierwszą niespełnioną miłość, nieudane małżeństwo, trudne ojcostwo. Bliskość śmierci sprawia, że Borg uświadamia sobie, iż apodyktycznością, chłodem i obojętnością odgrodził się murem od innych, skazał się na rozpaczliwą samotność. Teraz będzie starał się powoli ów mur burzyć (co jest jedynie subtelnie zasygnalizowane, ale i tak stanowi wyjątkowy w twórczości reżysera promyk optymizmu).

Veronica jest genialna, utalentowana i piękna, ale przystojny arystokrata, którego kocha, Marco Venier (Rufus Sewell), nie może się z nią ożenić, ponieważ dziewczyna jest bez grosza i pochodzi z biednej rodziny. Jej matka, Paola (Jacqueline Bisset), uczy ją, jak zostać kurtyzaną najbogatszych i najpotężniejszych weneckich mężczyzn. Veronica odważnie wykorzystuje swoje wdzięki, by zmienić przeznaczenie – i dać sobie szansę na prawdziwą miłość.

Dużo młodsza od męża pani piekarzowa ucieka z pastuchem miejscowego markiza; od tego czasu piec chlebowy stoi wygasły, a mieszkańcy małej wioski pozbawieni są pieczywa. Sytuacja jest na tyle poważna, że zmusza do wyłonienia specjalnego komitetu, na którego czele stają markiz, ksiądz i nauczyciel. Rozmowy z piekarzem są bezskuteczne, trzeba więc odszukać jego połowicę.